Βιογραφία
Ο Στράτης Μυριβήλης (1890 –1969) ήταν Έλληνας συγγραφέας, από τους σημαντικότερους πεζογράφους της Γενιάς του '30. Γεννήθηκε ως Ευστράτιος Σταματόπουλος στις 30 Ιουνίου 1892 στην τουρκοκρατούμενη εκείνη την εποχή Λέσβο. Ο πατέρας του ήταν ευκατάστατος έμπορος και κατείχε και το αξίωμα του δημογέροντα του χωριού ενώ η μητέρα του προερχόταν από οικογένεια πνευματικών ανθρώπων με τα αδέρφια της να είναι σπουδαγμένα σε ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια.Το 1912 ξεκίνησε να φοιτά στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και συγχρόνως να εργάζεται ως δημοσιογράφος. Το Σεπτέμβριο και ενώ μαίνεται ο βαλκανικός πόλεμος, διέκοψε τις σπουδές του και κατατάχθηκε εθελοντής στο στρατό. Τραυματίστηκε στη μάχη του Κιλκίς το 1913 και επέστρεψε στην Αθήνα. Η Λέσβος εντωμεταξύ είχε απελευθερωθεί από τους Οθωμανούς και ο Μυριβήλης αποφάσισε να επιστρέψει στο πατρογονικό νησί. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και το 1915 κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο του, μια συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Κόκκινες Ιστορίες». Το 1916 συμμετείχε στην έκδοση της εφημερίδας Ελεύθερος Λόγος, όργανο του κόμματος των Φιλελευθέρων, όντας ένθερμος οπαδός του Ελευθερίου Βενιζέλου. Το 1917 πολέμησε στην Μακεδονία κατά την διάρκεια του Α παγκοσμίου πολέμου και άρχισε να γράφει το αριστούργημά του «Η Ζωή εν Τάφω». Το 1920 παντρεύτηκε και θα αποκτήσει τρία παιδιά. Έλαβε μέρος και στη Μικρασιατική Εκστρατεία και μετά την καταστροφή επέστρεψε δια μέσου Θράκης στη Μυτιλήνη. Έμεινε στο νησί ως το 1932 και κατόπιν πήγε στην Αθήνα με κύρια επαγγελματική απασχόληση τη δημοσιογραφία ενώ συγχρόνως δεν σταματούσε να γράφει. Το 1924 δημοσίευσε σε πρώτη έκδοση το «Η Ζωή εν τάφω», το οποίο θα σημειώσει μεγάλη επιτυχία στη δεύτερη έκδοσή του το 1930, όταν θα λάβει την οριστική μορφή του.
Ακολούθησε ένα ακόμη σπουδαίο μυθιστόρημά του, «Η Δασκάλα με τα χρυσά μάτια» (1933), Το 1938 ο Μυριβήλης διορίστηκε στη Βιβλιοθήκη της Βουλής, ενώ από το 1946 έως το 1950 ήταν διευθυντής προγράμματος στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας. Το 1958 εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Εξακολούθησε με εντατικούς ρυθμούς τη λογοτεχνική του παραγωγή με μια σειρά από διηγήματα, τα οποία συγκέντρωνε σε βιβλία, με τίτλο διαφορετικό κάθε φορά χρώμα: Πράσινο, κόκκινο, γαλάζιο, βυσσινί βιβλίο. Το 1949 έγραψε ένα ακόμη μυθιστόρημα, την «Παναγιά τη Γοργόνα», την ιστορία κάποιων προσφύγων εγκατεστημένων σ’ ένα παραθαλάσσιο χωριό της Μυτιλήνης. Ο Μυριβήλης τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας το 1949 και προτάθηκε τρεις φορές για το Νόμπελ. Πέθανε στις 19 Ιουλίου 1969, έπειτα από έναν μακροχρόνιο κι επώδυνο καρκίνο.