Βιογραφία
Η Σαροζίνι Ναϊντού (Sarojini Naidu, 1879-1949) ήταν Ινδή ποιήτρια και ακτιβίστρια για την απελευθέρωση της χώρας της από τους Βρετανούς. Γεννήθηκε στο Hyderabad στις 13 Φεβρουαρίου 1879, ο πατέρας της ήταν Βραχμάνος φιλόσοφος και διευθυντής κολεγίου, η μητέρα της ήταν ποιήτρια που έγραφε στη Σανσκριτική και τη Μπενγκάλι γλώσσα. Οι γονείς της ίδρυσαν το πρώτο σχολείο για τα κορίτσια στο Nampally και εργάστηκαν για τα δικαιώματα των γυναικών στην εκπαίδευση και το γάμο. Η Ναϊντού είχε εφτά αδέρφια και υπήρξε παιδί θαύμα, μπήκε στο Πανεπιστήμιο της Madras όταν ήταν μόλις δώδεκα χρονών, σημειώνοντας την υψηλότερη βαθμολογία στην εξέταση εισαγωγής. Μετακόμισε στην Αγγλία σε δεκαέξι ετών για να σπουδάσει στο King's College (Λονδίνο) και στη συνέχεια στο Girton College (Cambridge). Παντρεύτηκε το 1898 έναν Ινδό γιατρό που είχε γνωρίσει στο Λονδίνο, ο οποίος δεν ήταν Βραχμάνος, οι γονείς της δεν είχαν κανένα θέμα με τον γάμο που ήταν μεταξύ διαφορετικών καστών. Το ζευγάρι έκανε 4 παιδιά. Η Ναϊντού δημοσίευσε το 1905 το «χρυσό κατώφλι» , την πρώτη συλλογή ποιημάτων της. Δημοσίευσε αργότερα συλλογές το 1912 και το 1917. Έγραψε πρωτίστως στα αγγλικά. Στην Ινδία, η Naidu έντάχθηκε στο Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο το 1905, εργάστηκε με τον Νεχρού για τα δικαιώματα των εργατών, το 1916 συνάντησε τον Μαχάτμα Γκάντι. Διορίστηκε Πρόεδρος του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου το 1925 και συνελήφθη, για πρώτη φορά, μαζί με άλλους ηγέτες του Κογκρέσου, συμπεριλαμβανομένων των Γκάντι και Νεχρού για συμμετοχή στην Πορεία Αλατιού του 1930.Αναδείχτηκε σε μια από τις σημαντικές προσωπικότητες που ηγήθηκαν του Κινήματος Πολιτικής Ανυπακοής στον αγώνα για ανεξαρτησία, αντιμετωπίζοντας επανειλημμένες συλλήψεις από τις βρετανικές αρχές. Συνολικά πέρασε πάνω από 21 μήνες στη φυλακή. Το 1947 έγινε Κυβερνήτης των Ηνωμένων Επαρχιών, η πρώτη γυναίκα που κατείχε το αξίωμα αυτό. Μετά από 2 χρόνια, στις 2 Μαρτίου του 1949, πέθανε αναπάντεχα από ανακοπή, στο κυβερνητικό μέγαρο στο Λάκναου, την ώρα που εργαζόταν
Η δουλειά της ως ποιήτρια της κέρδισε το όνομα «το αηδόνι της Ινδίας». Έγραψε ποίηση για θέματα υπαρξιακά, πατριωτικά, ρομαντικά. Το «In the Bazaars of Hyderabad» παραμένει ένα από τα πιο δημοφιλή ποιήματά της. Το 1914 εκλέχθηκε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Λογοτεχνίας. Το σύνολο των ποιημάτων που έγραψε στα αγγλικά έχουν εκδοθεί με τους τίτλους The Sceptred Flute (1928) και The Feather of the Dawn (1961).