Βιογραφία
Ο Ρενέ Ντεπέστρ (René Depestre) είναι Αϊτινός ποιητής, συγγραφέας και πολιτικός ακτιβιστής, ένας από τους σημαντικότερους λογοτέχνες της χώρας του. Γεννήθηκε στο Jacmel, στην νότια Αιτή, στις 29 Αυγούστου του 1926. Όταν ήταν δέκα ετών πέθανε ο πατέρας του και αναγκάστηκε να αφήσει μητέρα και 4 αδέρφια και να πάει να ζήσει με τη γιαγιά του στην πρωτεύουσα Πορτ-ο-Πρενς. Εκεί ολοκλήρωσε το 1944 τις δευτεροβάθμιες σπουδές του και τον επόμενο χρόνο, δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή. Την ίδια χρονιά, μαζί με τρεις φίλους δημιούργησε ένα εβδομαδιαίο περιοδικό με σκοπό: « Να βοηθήσει τους Αϊτινούς να συνειδητοποιήσουν την ικανότητά τους να ανανεώσουν τα ιστορικά θεμέλια της ταυτότητάς τους»Το 1946 συμμετείχε στα επαναστατικά φοιτητικά κινήματα που οδήγησαν στην ανατροπή της κυβέρνησης ωστόσο ο στρατός κατέλαβε την εξουσία, και ο Ντεπέστρ αρχικά φυλακίστηκε και μετά εξορίστηκε. Πήγε στη Γαλλία και συνέχισε τις σπουδές του στη Σορβόννη από το 1946 έως το 1950. Στο Παρίσι, συναναστράφηκε Γάλλους σουρεαλιστές ποιητές και αναμείχθηκε σε κινήματα κατά της αποικιοκρατίας, με συνέπεια να εκδιωχθεί από κάθε γαλλική επικράτεια. Έφυγε για την Πράγα, από όπου εκδιώχθηκε το 1952. Πήγε στην Κούβα, όπου και πάλι εκδιώχθηκε από την κυβέρνηση του Μπατίστα. Σεσημασμένος κουμουνιστής πλέον, του αρνήθηκε η είσοδος σε Γαλλία και Ιταλία. Πήγε στην Αυστρία, μετά τη Χιλή, την Αργεντινή και τη Βραζιλία. Έμεινε στη Χιλή για αρκετό διάστημα, εκεί οργάνωσε μαζί με τον Νερούδα, το Ηπειρωτικό Συνέδριο Πολιτισμού. Επέστρεψε στην Αϊτή το 1956 όπου κάλεσε τους Αϊτινούς να αντισταθούν στο δικτατορικό καθεστώς με συνέπεια να τεθεί σε κατ 'οίκον περιορισμό. Αναχώρησε για την Κούβα το 1959, μετά από πρόσκληση του Τσε Γκεβάρα, υποστήριξε την κουβανική επανάσταση και βοήθησε εργαζόμενος σε διάφορους τομείς όπως στο Υπουργείο Εξωτερικών Σχέσεων, στις Εθνικές Εκδόσεις, στο Εθνικό Συμβούλιο Πολιτισμού και το Ραδιόφωνο Αβάνα. Τα επόμενα χρόνια έκανε πολλά ταξίδια σε ΕΣΣΔ, Κίνα, Βιετνάμ συμμετέχοντας σε κομουνιστικά συνέδρια και πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Το 1978 επέστρεψε στο Παρίσι όπου εργάστηκε στη Γραμματεία της UNESCO μέχρι το 1986. Σε όλη του τη ζωή έγραφε ποιήματα, δοκίμια, μυθιστορήματα και άρθρα σε περιοδικά της εποχής όπως το Esprit και το Lettres Francaises. Η πιο διάσημη συλλογή ποιημάτων του είναι το «A Rainbow for the Christian West», (1967), ένα μείγμα πολιτικής, ερωτισμού και μαγείας, θέματα που βρίσκονται συχνά στα έργα του, το πιο σημαντικό του μυθιστόρημα δημισεύτηκε το 1988, πρόκειται για το «Hadriana, All My Dreams», το οποίο έλαβε πολλά λογοτεχνικά βραβεία. Από το 1986 αποσύρθηκε στην περιοχή Aude της Γαλλίας έχοντας αποκτήσει την Γαλλική υπηκοότητα.