Βιογραφία
Ο Μοχάμεντ Χαΐρ-Εντίν (Mohammed Khaïr-Eddine, (1941-1995) ήταν Μαροκινός, γαλλόφωνος ποιητής και μυθιστοριογράφος, πρωτοπόρος μεταξύ των Μαροκινών συγγραφέων στην αναζήτηση μια νέας μαροκινής φωνής στην ποίηση και τη λογοτεχνία μετά την ανεξαρτησία. Γεννήθηκε στο χωριό Tafraout των Βερβέρων στο νότιο Μαρόκο, 180 χλμ νότια του Agadir. Ολοκλήρωσε τις δευτεροβάθμιες σπουδές του στην Καζαμπλάνκα ενώ σημαδεύτηκε στα 19 του, όπως κι όλοι οι συντοπίτες του, από τον μεγάλο σεισμό του 1960. Μετακόμισε στο Αγκαντίρ το 1961 και έζησε εκεί μέχρι το 1963, εργαζόμενος στην Κοινωνική Ασφάλιση σε έρευνα για τις επιπτώσεις του σεισμού στον πληθυσμό. Μετά πήγε στην Καζαμπλάνκα όπου ξεκίνησε να γράφει και να συχνάζει στους λογοτεχνικούς και καλλιτεχνικούς κύκλους της πόλης.Μετανάστευσε στη Γαλλία το 1965 και για να επιβιώσει εργάστηκε ως εργάτης σε οικοδομικά έργα. Από το 1966 δημοσίευε ποιήματα και κείμενα του στο «Encres vives» και παράλληλα συνεργάστηκε με τα Les Lettres nouvelles και Présence africaine.
Το 1967 δημοσίευσε το μυθιστόρημα του Agadir, στο οποίο χρησιμοποιώντας τον σεισμό της πατρίδας του περιέγραψε τις ανατροπές στην σύγχρονη μαροκινή κοινωνία. Τιμήθηκε με το βραβείο Jean Cocteau για αυτό το πρώτο του βιβλίο και απέκτησε μεγάλη φήμη στη Γαλλία. Από το 1979 εγκαταστάθηκε ξανά στο Μαρόκο, έζησε κάποια χρόνια στην Καζαμπλάνκα και πέθανε στο Ραμπάτ στις 18 Νοεμβρίου 1995.
Το έργο του Χαΐρ-Εντίν, τόσο η ποίηση όσο και η πεζογραφία, χαρακτηρίζεται από τη χρήση επινοημένων λέξεων, την ακύρωση της συμβατικής σύνταξης και την ανάμειξη λογοτεχνικών ειδών ( συχνά συνδυάζει ποίηση, ρεπορτάζ, δράμα και προσωπική εξομολόγηση στο ίδιο κείμενο). Επηρεασμένος από τους σουρεαλιστές, έδωσε μεγάλη σημασία στη χρήση της ψυχανάλυσης ως πηγής φαντασίας και ως εργαλείου για να κατανοήσει τις σκοτεινές περιοχές της ατομικής και συλλογικής ψυχής.