ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ -3200 Αρχαία Αίγυπτος
Δεν είμαστε σίγούροι για το από πού ακριβώς προήλθαν οι πρώτοι Αιγύπτιοι, κάποιοι ερευνητές θεωρούν πως αποτέλεσαν διασταύρωση Νουβίων, Αιθίοπων, Λιβύων από την Αφρική και Σημιτών προερχόμενων από τα αρμενικά οροπέδια. Αυτές οι φυλές ή πιθανών και κάποιες άλλες άγνωστες βρέθηκαν στις όχθες του Νείλου και από το -4000 οργανώθηκαν σε κοινότητες που σταδιακά εξαπλώθηκαν και έγιναν επαρχίες με ξεχωριστούς αρχηγούς, τοτέμ, Θεούς και ιεροτελεστίες. Με τον καιρό, εξωτερικές φυλές που επιτίθονταν, η πρόοδος του εμπορίου καθώς και η ανάγκη συνεργασίας στην διαχείριση των υδάτων, έσπρωξε τις κοινότητες να ενωθούν σε δύο βασίλεια, το βόρειο και το νότιο, γύρω στο 3200 π.Χ. Ίσως αυτή η διαίρεση να είχε να κάνει με την διαχωρισμών των αφρικανών στο νότο και των μεταναστών σημιτών βόρεια. Επικράτησε για μερικούς αιώνες πολιτική σταθερότητα και όπως μαθαίνουμε από αιγυπτιακά κείμενα, η χώρα ευτυχούσε μέσα στην ευνομία και την τάξη. Μέχρι το 2500 π.Χ. Τότε ξεκίνησαν αιώνες κατά τους οποίους συντελέστηκαν σημαντικές εξελίξεις σε τέχνη, τεχνολογία, επιστήμη και αρχιτεκτονική, συγχρόνως εποχές μεγάλης καταπίεσης για τον λαό. Ο Χέοπας που βασίλεψε απο το -2589 απαίτησε να κατασκευαστεί ένα δρόμος πολλών χιλιομέτρων και να μεταφερθούν τεράστιες πέτρες από τα λατομεία μέχρι το Λιβυκόν όρος για να χτίσουν την πυραμίδα του. Στο έργο αυτό πεθάνανε πολλές χιλιάδες ανθρώπων. Και οι διάδοχοι του συνέχισαν να χτίζουν πυραμίδες και άλλα μεγαλεπίβολα αρχιτεκτονικά αριστουργήματα χρησιμοποιώντας ανθρώπους μέχρι την τελευταία τους ανάσα. Οι Αιγύπτιοι πίστευαν στην μετά θάνατο ζωή και οι Φαραώ ήθελαν να έχουν στον άλλο κόσμο όλες τις ανέσεις για αυτό και χτίζονταν οι πυραμίδες. Μαζί με τους Φαραώ θάβονταν και πολυπληθείς υπηρέτες και τροφές και πολύτιμα αντικείμενα ώστε να μην τους λείψει τίποτε. Ο λαός υπέμενε στωικά ακολουθώντας τα κελεύσματα του ιερατείου, το οποίο είχε μεγάλη δύναμη και στήριζε τον Φαραώ. Σε ανταπόδοση οι Φαραώ παρείχαν στους ιερείς τα λάφυρα των πολέμων και μεγάλο ποσοστό φόρων. Επί Ραμσή β, είχε καταμετρηθεί να διαθέτει το ιερατείο 110,000 δούλους στους οποίους συμπεριφερόταν απάνθρωπα, το ένα έβδομο από τα εδάφη όλης της χώρας και μισό εκατομμύρια μεγάλα ζώα. Ήταν μεγάλη η δύναμη της θρησκείας σε όλη την ιστορία της αρχαίας Αιγύπτου. Ο Ουρανός, ο Νείλος, η Σελήνη ήταν από τις σημαντικότερες θεότητες, ο Όσιρις, η Ίσις ο Όρος ήταν θεοί άνθρωποι ενώ και τα ζώα και τα φυτά λατρευόταν ως θεοί. Η κοινωνία παρέμενε αυστηρά ταξική. Στα υψηλά στρώματα ήταν ιερείς και ευγενείς και γραφείς ενώ στην βάση υπήρχαν ελεύθεροι εργάτες και αγρότες οι οποίοι πλήρωναν φόρους, ανά περιόδους δυσβάστακτους, και ακόμη πιο κάτω οι δούλοι που δούλευαν μέχρι θανάτου χωρίς καμιά ανταμοιβή. Ο λαός ανήκε σε κάστες και συνήθως τα παιδιά των εργατών ακολουθούσαν το επάγγελμα και την τάξη του πατέρα τους, ήταν δύσκολα να ανελιχθεί κάποιος. Σχολεία υπήρχαν μονο για τα παιδιά των ανώτερων τάξεων, οι ιερείς δίδασκαν σε αυτά. Στην Αίγυπτο αναπτύχτηκε η πρώτη ταχυδρομική υπηρεσία, μεγάλος ήταν ο πληθυσμός των γραφέων που κατέγραφαν τα πάντα, από τα ζώα που πήγαινα στο σφαγείο μέχρι την σοδειά του κάθε αγρότη και τους φόρους και τα χρέη και την ζωή της ανώτερης τάξης. Με την βοήθεια των γραφέων που ήταν το διοικητικό προσωπικό, οι Φαραώ, η αριστοκρατία και το ιερατείο διασφάλιζαν την δημόσια τάξη. Είναι εκπληκτικό ότι λαός που γνώρισε τόσο μεγάλη καταπίεση σπάνια προέβαινε σε επαναστάσεις. Οι Φαραώ για να διατηρούν την καθαρότητα του θεϊκού αίματος τους συχνά παντρεύονταν αδερφή ή κόρη ενώ συγχρόνως διατηρούσαν και χαρέμι, το οποίο κάποιοι έπαιρναν μαζί τους όταν πέθαιναν. Την ίδια ώρα δούλοι αγρότες και εργάτες πέθαιναν από την πολύ δουλειά η ανώτερη τάξη της Αιγύπτου ζούσε μέσα στην πολυτέλεια. Έπαιζαν ποικίλα παιχνίδια όπως σκάκι και ζάρια, έδιναν στα παιδιά τους κούκλες, βώλους και άλλα παιχνίδια. Στις γιορτές αντάλλασσαν δώρα, και οι άνδρες και οι γυναίκες αρωματιζόταν και μακιγιαριζόταν, έβαφαν κόκκινα τα χείλη και τα νύχια, λάδωναν τα μαλλιά και το σώμα. Οι περίοδος απο την βασιλεία του Χέοπα μέχρι το 2100 λέγεται αρχαίο βασίλειο και είναι η περίοδος που χτίστηκαν οι πυραμίδες της Γκίζας και η μεγάλη Σφίγγα και αναπτύχθηκε η ιερογλυφική γραφή. Γύρω στο -2100 επικράτησε μεγάλη ξηρασία, λιμός και κατάρρευση της κεντρικής διακυβέρνησης με συνέπεια να περάσουν 2 αιώνες ταραγμένοι μέχρι το 1900 π.Χ. Τότε ξεκινάει η περίοδος του μέσου Βασιλείου με την παρουσία ισχυρών φαραώ και την αποκατάσταση της τάξης.

-3200

Αρχαία
Αίγυπτος

Δεν είμαστε σίγούροι για το από πού ακριβώς προήλθαν οι πρώτοι Αιγύπτιοι, κάποιοι ερευνητές θεωρούν πως αποτέλεσαν διασταύρωση Νουβίων, Αιθίοπων, Λιβύων από την Αφρική και Σημιτών προερχόμενων από τα αρμενικά οροπέδια. Αυτές οι φυλές ή πιθανών και κάποιες άλλες άγνωστες βρέθηκαν στις όχθες του Νείλου και από το -4000 οργανώθηκαν σε κοινότητες που σταδιακά εξαπλώθηκαν και έγιναν επαρχίες με ξεχωριστούς αρχηγούς, τοτέμ, Θεούς και ιεροτελεστίες. Με τον καιρό, εξωτερικές φυλές που επιτίθονταν, η πρόοδος του εμπορίου καθώς και η ανάγκη συνεργασίας στην διαχείριση των υδάτων, έσπρωξε τις κοινότητες να ενωθούν σε δύο βασίλεια, το βόρειο και το νότιο, γύρω στο 3200 π.Χ. Ίσως αυτή η διαίρεση να είχε να κάνει με την διαχωρισμών των αφρικανών στο νότο και των μεταναστών σημιτών βόρεια. Επικράτησε για μερικούς αιώνες πολιτική σταθερότητα και όπως μαθαίνουμε από αιγυπτιακά κείμενα, η χώρα ευτυχούσε μέσα στην ευνομία και την τάξη. Μέχρι το 2500 π.Χ. Τότε ξεκίνησαν αιώνες κατά τους οποίους συντελέστηκαν σημαντικές εξελίξεις σε τέχνη, τεχνολογία, επιστήμη και αρχιτεκτονική, συγχρόνως εποχές μεγάλης καταπίεσης για τον λαό.

Ο Χέοπας που βασίλεψε απο το -2589 απαίτησε να κατασκευαστεί ένα δρόμος πολλών χιλιομέτρων και να μεταφερθούν τεράστιες πέτρες από τα λατομεία μέχρι το Λιβυκόν όρος για να χτίσουν την πυραμίδα του. Στο έργο αυτό πεθάνανε πολλές χιλιάδες ανθρώπων. Και οι διάδοχοι του συνέχισαν να χτίζουν πυραμίδες και άλλα μεγαλεπίβολα αρχιτεκτονικά αριστουργήματα χρησιμοποιώντας ανθρώπους μέχρι την τελευταία τους ανάσα.

Οι Αιγύπτιοι πίστευαν στην μετά θάνατο ζωή και οι Φαραώ ήθελαν να έχουν στον άλλο κόσμο όλες τις ανέσεις για αυτό και χτίζονταν οι πυραμίδες. Μαζί με τους Φαραώ θάβονταν και πολυπληθείς υπηρέτες και τροφές και πολύτιμα αντικείμενα ώστε να μην τους λείψει τίποτε. Ο λαός υπέμενε στωικά ακολουθώντας τα κελεύσματα του ιερατείου, το οποίο είχε μεγάλη δύναμη και στήριζε τον Φαραώ. Σε ανταπόδοση οι Φαραώ παρείχαν στους ιερείς τα λάφυρα των πολέμων και μεγάλο ποσοστό φόρων. Επί Ραμσή β, είχε καταμετρηθεί να διαθέτει το ιερατείο 110,000 δούλους στους οποίους συμπεριφερόταν απάνθρωπα, το ένα έβδομο από τα εδάφη όλης της χώρας και μισό εκατομμύρια μεγάλα ζώα. Ήταν μεγάλη η δύναμη της θρησκείας σε όλη την ιστορία της αρχαίας Αιγύπτου. Ο Ουρανός, ο Νείλος, η Σελήνη ήταν από τις σημαντικότερες θεότητες, ο Όσιρις, η Ίσις ο Όρος ήταν θεοί άνθρωποι ενώ και τα ζώα και τα φυτά λατρευόταν ως θεοί. Η κοινωνία παρέμενε αυστηρά ταξική. Στα υψηλά στρώματα ήταν ιερείς και ευγενείς και γραφείς ενώ στην βάση υπήρχαν ελεύθεροι εργάτες και αγρότες οι οποίοι πλήρωναν φόρους, ανά περιόδους δυσβάστακτους, και ακόμη πιο κάτω οι δούλοι που δούλευαν μέχρι θανάτου χωρίς καμιά ανταμοιβή. Ο λαός ανήκε σε κάστες και συνήθως τα παιδιά των εργατών ακολουθούσαν το επάγγελμα και την τάξη του πατέρα τους, ήταν δύσκολα να ανελιχθεί κάποιος. Σχολεία υπήρχαν μονο για τα παιδιά των ανώτερων τάξεων, οι ιερείς δίδασκαν σε αυτά.

Στην Αίγυπτο αναπτύχτηκε η πρώτη ταχυδρομική υπηρεσία, μεγάλος ήταν ο πληθυσμός των γραφέων που κατέγραφαν τα πάντα, από τα ζώα που πήγαινα στο σφαγείο μέχρι την σοδειά του κάθε αγρότη και τους φόρους και τα χρέη και την ζωή της ανώτερης τάξης. Με την βοήθεια των γραφέων που ήταν το διοικητικό προσωπικό, οι Φαραώ, η αριστοκρατία και το ιερατείο διασφάλιζαν την δημόσια τάξη. Είναι εκπληκτικό ότι λαός που γνώρισε τόσο μεγάλη καταπίεση σπάνια προέβαινε σε επαναστάσεις. Οι Φαραώ για να διατηρούν την καθαρότητα του θεϊκού αίματος τους συχνά παντρεύονταν αδερφή ή κόρη ενώ συγχρόνως διατηρούσαν και χαρέμι, το οποίο κάποιοι έπαιρναν μαζί τους όταν πέθαιναν.

Την ίδια ώρα δούλοι αγρότες και εργάτες πέθαιναν από την πολύ δουλειά η ανώτερη τάξη της Αιγύπτου ζούσε μέσα στην πολυτέλεια. Έπαιζαν ποικίλα παιχνίδια όπως σκάκι και ζάρια, έδιναν στα παιδιά τους κούκλες, βώλους και άλλα παιχνίδια. Στις γιορτές αντάλλασσαν δώρα, και οι άνδρες και οι γυναίκες αρωματιζόταν και μακιγιαριζόταν, έβαφαν κόκκινα τα χείλη και τα νύχια, λάδωναν τα μαλλιά και το σώμα. Οι περίοδος απο την βασιλεία του Χέοπα μέχρι το 2100 λέγεται αρχαίο βασίλειο και είναι η περίοδος που χτίστηκαν οι πυραμίδες της Γκίζας και η μεγάλη Σφίγγα και αναπτύχθηκε η ιερογλυφική γραφή. Γύρω στο -2100 επικράτησε μεγάλη ξηρασία, λιμός και κατάρρευση της κεντρικής διακυβέρνησης με συνέπεια να περάσουν 2 αιώνες ταραγμένοι μέχρι το 1900 π.Χ. Τότε ξεκινάει η περίοδος του μέσου Βασιλείου με την παρουσία ισχυρών φαραώ και την αποκατάσταση της τάξης.

-3200

Αρχαία Αίγυπτος

Αρχαία
Αίγυπτος