ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ -6500 Οι πρώτες πόλεις
-ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΕΠΟΜΕΝΟ Στο δρόμο από Αίγυπτο για Ασία, χτίστηκαν χωριά με καλύβες για ανεφοδιασμό και ξεκούραση των διαβατών. Καθώς αναπτυσσόταν το εμπόριο αναπτύχτηκαν τα χωριά σε πόλεις, ένα από αυτά αποτέλεσε το πρώτο γνωστό εμπορικό κέντρο της ανθρωπότητας. Ήταν η Ιεριχώ, στις όχθες του ποταμού Ιορδάνη, με πέτρινα πανδοχεία για την ξεκούραση των ταξιδιωτών, οχυρωμένη με τείχη και τάφρο για προστασία από τους εισβολείς. Οι κάτοικοι της πόλης αντάλλασσαν προϊόντα, όπως αλάτι και οψιδιανό λίθο από την Μ. Ασία, όστρακα από την Ερυθρά Θάλασσα, πολύτιμους λίθους από το Σινά. Μετά το -7.000 τα στρογγυλά σπίτια αντικαταστάθηκαν από τετράγωνα, ίσως μετά από κατάκτηση της Ιεριχούς από νεοφερμένους κατοίκους. Η πόλη και τα τείχη της πολλές φορές καταστράφηκαν και άλλες τόσες ανοικοδομήθηκαν. Έχουν υπάρξει κατάλοιπα τουλάχιστον 20 διαδοχικών εγκαταστάσεων στην Ιεριχώ. Στο Τσατάλ Χουγιούκ της Ανατολίας αναπτύχθηκε λίγο αργότερα ένας μεγάλος σε έκταση νεολιθικός οικισμός στο οποίο έχουν ανακαλυφτεί περισσότερες από 160 κατοικίες σε διάφορα επίπεδα. Οι περισσότερες είχαν εμβαδόν γύρω στα 30 τετραγωνικά μέτρα, μερικές όμως έφταναν τα 50. Το ύψος τους κυμαινόταν από δυόμισι έως τρία μέτρα. Χαρακτηριστικό όλων των κατοικιών ήταν ότι αποτελούνταν από ένα μεγάλο δωμάτιο και ένα - δυο μικρότερα, που χρησίμευαν ως εργαστήρια ή αποθήκες. Τα σπίτια ήταν σχεδόν κολλημένα το ένα πάνω στο άλλο, μερικά εκατοστά χώριζαν τους εξωτερικούς τους τοίχους, που είχαν πάχος 40 εκατοστά. Η είσοδος και έξοδος γινόταν από μία μικρή ανθρωποθυρίδα στην οροφή, οι ένοικοι ανέβαιναν με ανεμόσκαλα, την οποία μάζευαν μέσα στο σπίτι, ώστε η πρόσβαση σ αυτό να είναι δύσκολη για τους εχθρούς. Τσατάλ Χουγιούκ Λόγω της κατασκευής τους τα σπίτια συχνά κατέρρεαν και οι κάτοικοι τα έκαιγαν, σκέπαζαν το σημείο με χώμα και από πάνω έχτιζαν καινούργια σπίτια από ξύλο και πλίνθους ξεραμένους στον ήλιο. Κατά την περίοδο της μεγάλης της ακμής, γύρω στο 6.000 π.Χ., η πόλη είχε περίπου 10.000 κατοίκους και 2.000 κατοικίες. Σε κάθε σπίτι έμεναν έως και 10 άτομα, όταν ένα μέλος της οικογένειας πέθαινε, ενταφιαζόταν μέσα στο σπίτι, είτε κάτω από το δάπεδο είτε κάτω από ένα είδος πλατφόρμας, που χρησιμοποιούνταν για διάφορες εργασίες την ημέρα και ως κρεβάτι τη νύχτα. Όταν γκρέμιζαν το σπίτι για να χτίσουν ένα άλλο, μετέφεραν τους νεκρούς με όλα τα κτερίσματα στη νέα κατοικία. Η θρησκεία τους περιλάμβανε ένα θεό, του οποίου ιερό ζώο ήταν ο ταύρος και μία θεά που εικονίζεται ως κόρη, μητέρα και ηλικιωμένη γυναίκα. Λατρευτικοί χώροι που βρέθηκαν στην περιοχή, με τοίχους βαμμένους σε έντονα χρώματα και τοιχογραφίες με σκηνές κυνηγιού και τελετών εκτελεσμένων από ιέρειες με αμφίεση γύπα και χρήση κρανίων νεκρών ανθρώπων που αφιερώνονταν στο θεοποιημένο ταύρο.

-6500

Οι πρώτες πόλεις

-ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΕΠΟΜΕΝΟ

Στο δρόμο από Αίγυπτο για Ασία, χτίστηκαν χωριά με καλύβες για ανεφοδιασμό και ξεκούραση των διαβατών. Καθώς αναπτυσσόταν το εμπόριο αναπτύχτηκαν τα χωριά σε πόλεις, ένα από αυτά αποτέλεσε το πρώτο γνωστό εμπορικό κέντρο της ανθρωπότητας. Ήταν η Ιεριχώ, στις όχθες του ποταμού Ιορδάνη, με πέτρινα πανδοχεία για την ξεκούραση των ταξιδιωτών, οχυρωμένη με τείχη και τάφρο για προστασία από τους εισβολείς. Οι κάτοικοι της πόλης αντάλλασσαν προϊόντα, όπως αλάτι και οψιδιανό λίθο από την Μ. Ασία, όστρακα από την Ερυθρά Θάλασσα, πολύτιμους λίθους από το Σινά. Μετά το -7.000 τα στρογγυλά σπίτια αντικαταστάθηκαν από τετράγωνα, ίσως μετά από κατάκτηση της Ιεριχούς από νεοφερμένους κατοίκους. Η πόλη και τα τείχη της πολλές φορές καταστράφηκαν και άλλες τόσες ανοικοδομήθηκαν. Έχουν υπάρξει κατάλοιπα τουλάχιστον 20 διαδοχικών εγκαταστάσεων στην Ιεριχώ.

Στο Τσατάλ Χουγιούκ της Ανατολίας αναπτύχθηκε λίγο αργότερα ένας μεγάλος σε έκταση νεολιθικός οικισμός στο οποίο έχουν ανακαλυφτεί περισσότερες από 160 κατοικίες σε διάφορα επίπεδα. Οι περισσότερες είχαν εμβαδόν γύρω στα 30 τετραγωνικά μέτρα, μερικές όμως έφταναν τα 50. Το ύψος τους κυμαινόταν από δυόμισι έως τρία μέτρα. Χαρακτηριστικό όλων των κατοικιών ήταν ότι αποτελούνταν από ένα μεγάλο δωμάτιο και ένα - δυο μικρότερα, που χρησίμευαν ως εργαστήρια ή αποθήκες. Τα σπίτια ήταν σχεδόν κολλημένα το ένα πάνω στο άλλο, μερικά εκατοστά χώριζαν τους εξωτερικούς τους τοίχους, που είχαν πάχος 40 εκατοστά. Η είσοδος και έξοδος γινόταν από μία μικρή ανθρωποθυρίδα στην οροφή, οι ένοικοι ανέβαιναν με ανεμόσκαλα, την οποία μάζευαν μέσα στο σπίτι, ώστε η πρόσβαση σ αυτό να είναι δύσκολη για τους εχθρούς.

Τσατάλ Χουγιούκ

Λόγω της κατασκευής τους τα σπίτια συχνά κατέρρεαν και οι κάτοικοι τα έκαιγαν, σκέπαζαν το σημείο με χώμα και από πάνω έχτιζαν καινούργια σπίτια από ξύλο και πλίνθους ξεραμένους στον ήλιο. Κατά την περίοδο της μεγάλης της ακμής, γύρω στο 6.000 π.Χ., η πόλη είχε περίπου 10.000 κατοίκους και 2.000 κατοικίες. Σε κάθε σπίτι έμεναν έως και 10 άτομα, όταν ένα μέλος της οικογένειας πέθαινε, ενταφιαζόταν μέσα στο σπίτι, είτε κάτω από το δάπεδο είτε κάτω από ένα είδος πλατφόρμας, που χρησιμοποιούνταν για διάφορες εργασίες την ημέρα και ως κρεβάτι τη νύχτα. Όταν γκρέμιζαν το σπίτι για να χτίσουν ένα άλλο, μετέφεραν τους νεκρούς με όλα τα κτερίσματα στη νέα κατοικία.

Η θρησκεία τους περιλάμβανε ένα θεό, του οποίου ιερό ζώο ήταν ο ταύρος και μία θεά που εικονίζεται ως κόρη, μητέρα και ηλικιωμένη γυναίκα. Λατρευτικοί χώροι που βρέθηκαν στην περιοχή, με τοίχους βαμμένους σε έντονα χρώματα και τοιχογραφίες με σκηνές κυνηγιού και τελετών εκτελεσμένων από ιέρειες με αμφίεση γύπα και χρήση κρανίων νεκρών ανθρώπων που αφιερώνονταν στο θεοποιημένο ταύρο.