ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ   Η ΙΣΤΟΡΙΑ

1337

Εκατονταετής
πόλεμος

Το 1328 ο βασιλιάς της Γαλλίας Κάρολος Δ πέθανε χωρίς να αφήσει διάδοχο. Τον θρόνο διεκδίκησαν ο εξάδελφός του ο οποίος αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς ως Φίλιππος ΣΤ, και ο βασιλιάς της Αγγλίας, Εδουάρδος Γ, ανηψιός του θανόντος. Η διεκδίκηση του θρόνου οδήγησε στον εκατονταετή πόλεμο, από το 1337 μέχρι το 1453 (116 έτη με διαλλείματα) μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας.

Η Γαλλία αν και μεγαλύτερη σε έκταση και πλούτο αποδείχθηκε αρχικά πολύ κατώτερη στη πολεμική αναμέτρηση και αυτό διότι οι Βασιλείς της διεξήγαγαν τον πόλεμο με τα δεδομένα του φεουδαρχικού συστήματος, δηλαδή με τους στρατούς των ευγενών, ενώ ο Άγγλος βασιλιάς κατάφερε να φανατίσει τον λαό του πείθοντας τον πως πολεμάει για εθνικό σκοπό. Στην πρώτη φάση του πολέμου (1337-1360) οι Άγγλοι επικράτησαν πλήρως και υπό τον περίφημο Μαύρο Πρίγκιπα Εδουάρδο, κατάλαβαν τεράστιες εκτάσεις στη Γαλλία συντρίβοντας τον Γαλλικό Στρατό στις μάχες του Κρεσύ, το 1346 και του Πουατιέ, το 1356.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΚΡΕΣΥ
Photo
Η δεύτερη φάση του πολέμου διεξήχθη κατά τα έτη 1364-80 και στην περίοδο αυτή υπερίσχυσαν οι Γάλλοι εξαιτίας της εμπνευσμένης αρχηγίας του Καρόλου Ε. Οι Γάλλοι ανέκτησαν σε αυτή την φάση όλες τις αγγλικές κτήσεις στη νοτιοδυτική Γαλλία εκτός από το Καλαί και τις νορμανδικές ακτές της Μάγχης. Η τρίτη φάση ξεκίνησε το 1381 και διήρκεσε μέχρι το 1428. Και πάλι οι Άγγλοι, υπό τον Ερρίκο Ε κυριάρχησαν στη Γαλλία, συντρίβοντας τους Γάλλους στη μάχη του Αζινκούρτ, το 1415.

Κεντρικό πεδίο διεκδίκησης για τις δύο χώρες είχε αναδειχτεί η περιοχή της Φλάνδρας όπου ανθούσε η υφαντουργία. Το βασικό προϊόν της Αγγλίας ήταν το μαλλί και η προσάρτηση της Φλάνδρας θα αποτελούσε μεγάλο κέρδος για την οικονομία της. Ο κόμης της Φλάνδρας υποστηριζόταν από τον επικυρίαρχό του βασιλιά της Γαλλίας ωστόσο οι Φλαμανδοί αστοί ήταν φανατικοί αγγλόφιλοι και σε αυτό στηρίχτηκαν οι Άγγλοι στην προσπάθεια τους να τους προσαρτήσουν.

Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΓΓΛΩΝ ΣΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ
Photo
Η τελευταία φάση του πολέμου ξεκίνησε το 1429 και έληξε το 1453 με τους Γάλλους να αντεπιτίθενται εμπνευσμένοι από την περίφημη Ιωάννα της Λωρραίνης η οποία ισχυριζόμενη πως είχε δει θείο όραμα, κατάφερε να ανυψώσει το πατριωτικό αίσθημα των Γάλλων. Η Ιωάννα προδόθηκε και κάηκε στην πυρά από τους Άγγλους αλλά οι Γάλλοι κατάφεραν να νικήσουν. Μόνο το Καλέ και τα νησιά της Μάγχης έμειναν στου Άγγλους, οι οποίοι συνέχισαν μέχρι τον 1801 να διεκδικούν την Γαλλία ως κομμάτι τους Αγγλικού στέμματος.

Στον εκατονταετή πόλεμο ενεπλάκησαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, πολλές ευρωπαϊκές δυνάμεις, από την Σκωτία, μέχρι τη Γένουα, την Πορτογαλία, τα ισπανικά βασίλεια της Καστίλλης και της Αραγωνίας, τα δουκάτα της Φλάνδρας και της Βουργουνδίας, το βασίλειο της Βοημίας. Ο πόλεμος συνέπεσε με την εξάπλωση του «Μαύρου Θανάτου», της μεγάλης επιδημίας βουβωνικής πανώλης στη δυτική Ευρώπη, με αποτέλεσμα να μεγιστοποιηθούν οι καταστροφικές του συνέπειες.