ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ 1325 Αυτοκρατορία του Μάλι
Η αυτοκρατορία ξεκίνησε ως μικρό βασίλειο στο άνω τμήμα του ποταμού Νίγηρα και κατά τον 11ο και 12ο αιώνα, μετά την παρακμή και της αυτοκρατορίας της Γκάνας, αναπτύχθηκε σε ισχυρή αυτοκρατορία. Το 1235 κατέκτησε την διπλανή αυτοκρατορία Σοσσό και κυριάρχησε στις διαδρομές του εμπορίου διαμέσου της Σαχάρας. Απέκτησε μεγάλο πλούτο λόγω του εμπορίου καθώς επέβαλε φορολογία σε οτιδήποτε διακινούνταν στα εδάφη τους. Δεν υπήρχε καθορισμένο νόμισμα, αλλά ανάλογα με την περιοχή χρησιμοποιούσαν διάφορες μορφές συναλλάγματος με πιο σημαντικά τον χρυσό, το αλάτι και τον χαλκό. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις είχαν μεγάλα κέρδη και από εμπόριο σκλάβων ενώ η αυτοκρατορία διέθετε και 3 τεράστια χρυσωρυχεία ώστε στο ξεκίνημα του 14ου αιώνα, σχεδόν ο μισός χρυσός που εισάγονταν στην Ευρώπη να προέρχεται από το Μάλι. Οι ηγεμόνες του Μάλι έπαιρναν τον τίτλο Μανσά και σπουδαιότερος από όλους ήταν ο Μανσά Μούσα ο οποίος κυβέρνησε από το 1312 ως το 1337. Κατά την περίοδο της ηγεμονίας του, το Μάλι έφτασε στο απόγειο της δύναμης του, τόσο γεωγραφικά όσο και οικονομικά. Ο Μούσα κατέκτησε 24 πόλεις μαζί με τα χωριά και τις επαρχίες που τις περιέβαλλαν κι η αυτοκρατορία του έφτασε να περιλαμβάνει την Γκάνα, την Ακτή του Ελεφαντοστού, την Μαυριτανία και την Σενεγάλη στη Δυτική Αφρική. Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΛΙ ΤΟ 1325 Ο Μούσα θεωρείται ο πλουσιότερος άνθρωπος που έζησε ποτέ. Την περίοδο 1324-1325 προσκύνημα στην Μέκκα που έχει μείνει στην ιστορία για την χλιδή και την υπερβολή. Μετακινήθηκε μαζί με 60.000 άντρες που όλοι φορούσαν περσικό μετάξι και ανάμεσά τους ήταν 12.000 σκλάβοι με τον καθένα να κουβαλάει 1.8 κιλά χρυσού σε μπάρες. Χιλιάδες ήταν και οι παλλακίδες, όλες στολισμένες με χρυσά κοσμήματα. Ανάμεσα στα ζώα της πομπής υπήρχαν 80 καμήλες με την κάθε μία να κουβαλάει πολλά κιλά χρυσόσκονης την οποία ο Μούσα μοίραζε στους φτωχούς κατά μήκος της διαδρομής, κάτι που ως αποτέλεσμα είχε να προκληθεί μεγάλη υποτίμηση της αξίας του χρυσού στις περιοχές αυτές. ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΑ ΝΑ ΚΡΑΤΑΕΙ ΧΡΥΣΟ Κατά την επιστροφή του από την Μέκκα το 1325 κατέκτησε το Γκάο και το Τομπουκτού (ή Τιμπουκτού) το οποίο ήταν κέντρο εμπορίου και υπό την εξουσία του έγινε και λαμπρό πνευματικό και ισλαμικό κέντρο. Έφερε αρχιτέκτονες από την Ανδαλουσία της Ισπανίας και το Κάιρο και έφτιαξε μεταξύ άλλων ένα πολυτελές παλάτι και πολλά τζαμιά. Επίσης ίδρυσε ένα από τα αρχαιότερα πανεπιστήμια στον κόσμο, το οποίο διέθετε και διαθέτει πολλά κείμενα στα Αρχαία Ελληνικά. Ήταν πιστός μουσουλμάνος και προώθησε τον ισλαμισμό και τις θεολογικές σπουδές. ΤΕΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΤΙΜΠ0ΥΚΤΟΥ Το 1337 ο Μούσα πέθανε και τον διαδέχθηκε ο γιος του ο οποίος μετά από 4 χρόνια θα εκθρονιστεί από τον θείο του. Ακολούθησε μια σειρά από αδύναμους αυτοκράτορες, οι οποίοι έφεραν συγκρούσεις και διχόνοια στο βασίλειο αποδυναμώνοντας το. Η αυτοκρατορία κατακερματίστηκε και λίγο μετά έφτασαν στην περιοχή οι Ευρωπαίοι που την ρήμαξαν αρπάζοντας τον πλούτο της και κυρίως τους κατοίκους της μιας και οι περιοχές της αποτέλεσαν την κύρια πηγή σκλάβων. Αν οι Ευρωπαίοι έφταναν την εποχή του Μούσα, ή αν οι διάδοχοι του δεν ήταν τόσο ανεπαρκείς, ίσως εκατομμύρια ανθρώπων να γλίτωναν την σκλαβιά και να ζούσαν μια κανονική ζωή στον τόπο τους.

1325

Αυτοκρατορία του Μάλι

Η αυτοκρατορία ξεκίνησε ως μικρό βασίλειο στο άνω τμήμα του ποταμού Νίγηρα και κατά τον 11ο και 12ο αιώνα, μετά την παρακμή και της αυτοκρατορίας της Γκάνας, αναπτύχθηκε σε ισχυρή αυτοκρατορία. Το 1235 κατέκτησε την διπλανή αυτοκρατορία Σοσσό και κυριάρχησε στις διαδρομές του εμπορίου διαμέσου της Σαχάρας. Απέκτησε μεγάλο πλούτο λόγω του εμπορίου καθώς επέβαλε φορολογία σε οτιδήποτε διακινούνταν στα εδάφη τους. Δεν υπήρχε καθορισμένο νόμισμα, αλλά ανάλογα με την περιοχή χρησιμοποιούσαν διάφορες μορφές συναλλάγματος με πιο σημαντικά τον χρυσό, το αλάτι και τον χαλκό. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις είχαν μεγάλα κέρδη και από εμπόριο σκλάβων ενώ η αυτοκρατορία διέθετε και 3 τεράστια χρυσωρυχεία ώστε στο ξεκίνημα του 14ου αιώνα, σχεδόν ο μισός χρυσός που εισάγονταν στην Ευρώπη να προέρχεται από το Μάλι.

Οι ηγεμόνες του Μάλι έπαιρναν τον τίτλο Μανσά και σπουδαιότερος από όλους ήταν ο Μανσά Μούσα ο οποίος κυβέρνησε από το 1312 ως το 1337. Κατά την περίοδο της ηγεμονίας του, το Μάλι έφτασε στο απόγειο της δύναμης του, τόσο γεωγραφικά όσο και οικονομικά. Ο Μούσα κατέκτησε 24 πόλεις μαζί με τα χωριά και τις επαρχίες που τις περιέβαλλαν κι η αυτοκρατορία του έφτασε να περιλαμβάνει την Γκάνα, την Ακτή του Ελεφαντοστού, την Μαυριτανία και την Σενεγάλη στη Δυτική Αφρική.

Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΛΙ ΤΟ 1325

Ο Μούσα θεωρείται ο πλουσιότερος άνθρωπος που έζησε ποτέ. Την περίοδο 1324-1325 προσκύνημα στην Μέκκα που έχει μείνει στην ιστορία για την χλιδή και την υπερβολή. Μετακινήθηκε μαζί με 60.000 άντρες που όλοι φορούσαν περσικό μετάξι και ανάμεσά τους ήταν 12.000 σκλάβοι με τον καθένα να κουβαλάει 1.8 κιλά χρυσού σε μπάρες. Χιλιάδες ήταν και οι παλλακίδες, όλες στολισμένες με χρυσά κοσμήματα. Ανάμεσα στα ζώα της πομπής υπήρχαν 80 καμήλες με την κάθε μία να κουβαλάει πολλά κιλά χρυσόσκονης την οποία ο Μούσα μοίραζε στους φτωχούς κατά μήκος της διαδρομής, κάτι που ως αποτέλεσμα είχε να προκληθεί μεγάλη υποτίμηση της αξίας του χρυσού στις περιοχές αυτές.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΑ ΝΑ ΚΡΑΤΑΕΙ ΧΡΥΣΟ

Κατά την επιστροφή του από την Μέκκα το 1325 κατέκτησε το Γκάο και το Τομπουκτού (ή Τιμπουκτού) το οποίο ήταν κέντρο εμπορίου και υπό την εξουσία του έγινε και λαμπρό πνευματικό και ισλαμικό κέντρο. Έφερε αρχιτέκτονες από την Ανδαλουσία της Ισπανίας και το Κάιρο και έφτιαξε μεταξύ άλλων ένα πολυτελές παλάτι και πολλά τζαμιά. Επίσης ίδρυσε ένα από τα αρχαιότερα πανεπιστήμια στον κόσμο, το οποίο διέθετε και διαθέτει πολλά κείμενα στα Αρχαία Ελληνικά. Ήταν πιστός μουσουλμάνος και προώθησε τον ισλαμισμό και τις θεολογικές σπουδές.

ΤΕΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΤΙΜΠ0ΥΚΤΟΥ

Το 1337 ο Μούσα πέθανε και τον διαδέχθηκε ο γιος του ο οποίος μετά από 4 χρόνια θα εκθρονιστεί από τον θείο του. Ακολούθησε μια σειρά από αδύναμους αυτοκράτορες, οι οποίοι έφεραν συγκρούσεις και διχόνοια στο βασίλειο αποδυναμώνοντας το. Η αυτοκρατορία κατακερματίστηκε και λίγο μετά έφτασαν στην περιοχή οι Ευρωπαίοι που την ρήμαξαν αρπάζοντας τον πλούτο της και κυρίως τους κατοίκους της μιας και οι περιοχές της αποτέλεσαν την κύρια πηγή σκλάβων. Αν οι Ευρωπαίοι έφταναν την εποχή του Μούσα, ή αν οι διάδοχοι του δεν ήταν τόσο ανεπαρκείς, ίσως εκατομμύρια ανθρώπων να γλίτωναν την σκλαβιά και να ζούσαν μια κανονική ζωή στον τόπο τους.