1418
Πορτογάλλοι
θαλασσοπόροι
Το πρώτο χριστιανικό βασίλειο στην Ιβηρική χερσόνησο μετά την κατάκτηση των μουσουλμάνων ήταν το βασίλειο των Αστουρίων στα βόρεια. Στα τέλη του 9ου αιώνα, ο Βίμαρα Πέρες, ένας αξιωματούχος των Αστουρίων, κατέκτησε περιοχές της σημερινής Πορτογαλίας διώχνοντας του Άραβες και το 868 ίδρυσε την κομητεία της Πορτογαλίας με πρωτεύουσα το Γκιμαράες που είναι γνωστό ως "το λίκνο του Πορτογαλικού Έθνους". Στο κάστρο της πόλης ο Δούκας Αλφόνσο Ενρίκες, έχοντας διώξει τους Άραβες, διακήρυξε την πορτογαλική ανεξαρτησία το 1128 και αυτοανακηρύχθηκε πρώτος βασιλιάς της Πορτογαλίας.
Από το 1418 ο Ερρίκος ο θαλασσοπόρος όπως έμεινε γνωστός, τρίτος γιος του βασιλιά Ιωάννη Α, ξεκίνησε να σχεδιάζει και να χρηματοδοτεί ταξίδια κατά μήκος των Αφρικανικών ακτών. Δημιούργησε ένα νέο τύπο ελαφρού πλοίου και το 1420 πηγαίνοντας δυτικά ανακάλυψαν την Μαδέρα. Στην συνέχεια ανακάλυψαν τις Αζόρες. Το 1434 οι Πορτογάλλοι αποφάσισαν να περάσουν το πράσινο Ακρωτήρι το οποίο εθεωρείτο το τέλος του κόσμου εκείνη την εποχή. Ακολούθησε το 1437 μια αποτυχημένη εκστρατεία στην Ταγγέρη, όπου ο μικρότερος αδελφός του Ερρίκου δόθηκε σαν όμηρος στους μουσουλμάνους για να εκπληρωθούν οι όροι της ειρήνης και πέθανε στην αιχμαλωσία σε άθλιες συνθήκες. Από το 1439 έως το 1449 πραγματοποιήθηκε εποικισμός στις Αζόρες.
Οι εξερευνήσεις του Ερρίκου
Την περίοδο 1452 – 1456 ο Ερρίκος συνεργάστηκε με τους πάπες οι οποίοι με δύο παπικές βούλες έδωσαν τα αποκλειστικά δικαιώματα του εμπορίου στη δυτική Αφρική στους Πορτογάλους βασιλιάδες και απαγόρευσαν σε οποιονδήποτε χριστιανό να την επισκεφθεί χωρίς την άδειά τους. Ο Ερρίκος πέθανε το 1460 έχοντας ανακαλύψει τις Αφρικανικές ακτές μέχρι την περιοχή που σήμερα βρίσκεται η Σιερά Λεόνε, τα νησιά Μαδέρες, τις Αζόρες και μέρος των νησιών του Πρασίνου Ακρωτηρίου. Το έργο του συνεχίστηκε από τους επόμενους Πορτογάλους θαλασσοπόρους.
Ο Βαρθολομαίος Ντιάζ ξεκίνησε από τη Λισσαβόνα, το 1487, με δύο καραβέλες και έμετά από ταξίδι τριών μηνών, πέρασε το νοτιότερο σημείο στο οποίο είχαν φτάσει μέχρι τότε Πορτογάλοι εξερευνητές και μπήκε σε αχαρτογράφητα νερά. Συναντώντας άγριες καταιγίδες και προκειμένου να τις αποφύγει, ο Ντιάζ αποφάσισε να πλεύσει ακόμη πιο νότια παρακάμπτοντας, χωρίς να το ξέρει, το νοτιότερο άκρο της Αφρικής. Αφού ξέφυγε από την κακοκαιρία, κινήθηκε προς τα βόρεια όπου συνάντησε, και πάλι, τις ακτές της Αφρικής. Ονόμασε την ανακάλυψή του Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας. Φτάνοντας στην Πορτογαλία, στο τέλος του 1488, ύστερα από 16 μήνες ταξιδιού, έγινε δεκτός ως ήρωας. Ο δρόμος προς τις Ινδίες ήταν πια ανοιχτός.
Οι εξερευνήσεις του Ντιάζ
Ο Βάσκο ντα Γκάμα (Vasco da Gama) ήταν μεγάλος Πορτογάλος θαλασσοπόρος, ο οποίος πρώτος συνέδεσε θαλάσσια την Ευρώπη με την Ινδία πραγματοποιώντας τον περίπλου της Αφρικής.
Το 1497, στις 8 Ιουλίου, ο Βάσκο ντα Γκάμα απέπλευσε από την Λισσαβώνα με 4 πλοία και 169 άνδρες για πλήρωμα. Με ενδιάμεσους σταθμούς τα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου και την Αγία Ελένη έφτασε στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας στις 8 Νοεμβρίου. Από εκεί και πέρα οι δυσκολίες της αποστολής άρχισαν να μεγαλώνουν, με σημαντικότερη την ασθένεια των ανδρών του από σκορβούτο λόγω έλλειψης νωπής τροφής και λαχανικών. Τον Μάρτιο του 1498 έφτασε στην Μοζαμβίκη και στις 12 Απριλίου έφτασε στο Μαλίντι της σημερινής Κένυας. Από εκεί με την βοήθεια πλοηγού που του παραχώρησε ο τοπικός φύλαρχος ξεκίνησε για το Καλικούτ της Ινδίας όπου έφτασε τον Μάιο του 1498. Το 1499 επέστρεψε στην Πορτογαλία έχοντας συνάψει σημαντικές εμπορικές συνθήκες με τους Ινδούς ηγεμόνες και τιμήθηκε από τον Βασιλιά της Πορτογαλίας με τον τίτλο του Ναυάρχου των Ινδιών. Από τους 170 άντρες που είχαν ξεκινήσει, μόνο 45 επέζησαν.
Ο περίπλους της Αφρικής απο τον Βάσκο ντε Γκάμα
Ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος αναγνωρίζεται ως ο πρώτος που έκανε τον γύρο του κόσμου. Ωστόσο, σκοτώθηκε στις Φιλιππίνες, και το απίστευτο ταξίδι του ολοκληρώθηκε από το πλήρωμά του, συγκεκριμένα από 20 άνδρες που επέζησαν των κακουχιών.
το ταξίδι του Μαγελάνου
