1589
Ελισαβετιανή
Αγγλία
Η Αγγλία υπό την διακυβέρνηση της κόρης του Ερρίκου Ελισάβετ (1558-1603), της παρθένου βασίλισσας όπως έμεινε γνωστή επειδή ποτέ δεν παντρεύτηκε, γνώρισε την χρυσή της εποχή. Η Ελισάβετ στα 25 της ανέβηκε στον θρόνο βρίσκοντας πολλά προβλήματα για να αντιμετωπίσει, με κυριότερο το θρησκευτικό. Εκείνη ήταν προτεστάντης, τα 2/3 τον υπηκόων της ήταν καθολικοί και η χώρα σε αναβρασμό και σε κίνδυνο εμφύλιας σύρραξης. Κατάφερε να φέρει την ειρήνη καθιερώνοντας μια νέα αγγλικανική πίστη, ένα προτεσταντισμό που έμοιαζε με τον καθολικισμό, απαλλαγμένο από την παπική εξουσία. Οι Άγγλοι στην αρχή της βασιλείας της είχαν οργανώσει αποστολές στην Βόρειο Αμερική και είχαν ιδρύσει μια αποικία με το όνομα Βιρτζίνια προς τιμήν της παρθένου (virgin) βασίλισσας Ελισάβετ. Η νίκη των Άγγλων κατά της Ισπανικής αρμάδας το 1588 έδωσε μεγάλη ώθηση και πίστη στην ναυτική τους δύναμη και η Ελισάβετ υποστήριξε καινούριες εμπορικές πρωτοβουλίες τόσο στην Αμερική όσο και στη νοτιοανατολική Ασία προετοιμάζοντας το έδαφος για την ίδρυση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
ΕΛΙΣΑΒΕΤ
Στο εσωτερικό της χώρας, η Ελισάβετ προωθήθηκε την παιδεία με την ίδρυση νέων σχολείων ανοιχτών για περισσότερους μαθητές ενώ η δίψα για λογοτεχνία σε συνδυασμό με την πρόοδο της τυπογραφίας προκάλεσε μια έκρηξη πολιτιστικής δραστηριότητας. Αυτή ήταν η εποχή του Σαίξπηρ και άλλων μεγάλων δραματουργών, ώστε πλήθη θεατών να κατακλύζουν τα καινούρια θέατρα. Ποιητές έγραφαν γλαφυρά σονέτα και συνθέτες δημιουργούσαν πρωτοποριακή μουσική, επιδέξιοι καλλιτέχνες ζωγράφιζαν εξαίσιες μινιατούρες της βασίλισσας και των αυλικών.
ΕΛΙΣΑΒΕΤΙΑΝΟ ΘΕΑΤΡΟ
Το εμπορικό πνεύμα αναπτύχθηκε ραγδαία την εποχή της Ελισάβετ με το Λονδίνο να γίνεται ένα από τα πιο δραστήρια εμπορικά κέντρα του κόσμου. Για να βοηθηθεί ωστόσο το εμπόριο και η βιοτεχνία αυξήθηκαν οι τιμές των προϊόντων, με τραγικό αντίκτυπο για τους καταναλωτές. Η χώρα γινόταν μεγάλη δύναμη ωστόσο η ζωή και η επιβίωση των εργατών και τεχνιτών διαρκώς δυσκόλευε. Τo ποινικό δίκαιο της χώρα παρέμενε ιδιαίτερα σκληρό, κατά μέσο όρο 800 άτομα απαγχονιζόταν ετησίως, για εγκλήματα όπως κλοπή, εκβιασμός, κοπή δέντρου στο δάσος του γαιοκτήμονα, ενώ και για μικρότερα αδικήματα οι άνθρωποι -κυρίως οι φτωχοί- τιμωρούνταν με βασανισμούς, κοπή αυτιών ή χεριού ή γλώσσας.
Ο κόσμος που είχε λατρέψει την Ελισάβετ ξεκίνησε να την μισεί και τα τελευταία χρόνια της σημαδεύτηκαν από πλήθος προβλημάτων. Για μια ακόμα φορά, στο βασίλειό της επήλθε ρήξη λόγω θρησκευτικού διχασμού με επακόλουθη αύξηση του διωγμού των καθολικών, στην Ιρλανδία ξέσπασε εξέγερση κατά της αγγλικής κυριαρχίας ενώ τέσσερις διαδοχικές κακές σοδειές οδήγησαν στην αύξηση της πείνας της ανεργίας και της αλητείας, οι ταραχές με αφορμή τις υψηλές τιμές των τροφίμων έγιναν συχνό φαινόμενο. Η Ελισάβετ πέθανε άτεκνη, ανύπαντρη και απογοητευμένη το 1603. Την διαδέχτηκε ο μακρινός συγγενής της, προτεστάντης γιος της Μαρίας Στιούαρτ ο οποίος μετά την ανάρρησή του στον αγγλικό θρόνο έλαβε το όνομα Ιάκωβος Α΄ της Αγγλίας.
ΑΓΓΛΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ
Το 1642 ξέσπασε ο Αγγλικός Εμφύλιος Πόλεμος που τελείωσε το 1649 με ένα γεγονός χωρίς προηγούμενο στην ιστορία: οι επαναστάτες αποκεφάλισαν δημόσια τον απολυταρχικό βασιλιά Κάρολο Α’ ο οποίος είχε προσπαθήσει να ενδυναμώσει την εξουσία του με βαρύτερη φορολογία και είχε έρθει σε ρήξη με τους εμπόρους και τους αριστοκράτες της γης οι οποίοι ζητούσαν ενεργό κοινοβούλιο με λόγο στην διακυβέρνηση της χώρας. Με την νίκη των κοινοβουλευτικών κατά των βασιλοφρόνων, ο ηγέτης των επαναστατών Κρόμγουελ ανακήρυξε την Αγγλία Δημοκρατία (κοινοπολιτεία της Αγγλίας ονομάστηκε και περιελάμβανε Αγγλία Ουαλία και αργότερα Ιρλανδία και Σκωτία) και πήρε τη θέση του κυβερνήτη. Για δέκα χρόνια, μέχρι την παλινόρθωση της μοναρχίας, η Αγγλία δεν είχε βασιλιά και διοικούνταν από το κοινοβούλιο. Το 1707 τα βασίλεια της Αγγλίας και της Σκωτίας συγχωνεύθηκαν στο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας, ανοίγοντας τον δρόμο για την αυτοκρατορία, στην οποία ο ήλιος δεν θα έδυε ποτέ.