ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ 1779 Πολυνησία Μελανησία
Γύρω στο 1000 π.Χ άνθρωποι από την νοτιοανατολική Ασία ταξιδεύοντας με τις μακριές ωκεάνιες πιρόγες τους έφτασαν στα νησιά Τόγκα και Σαμόα, αφού πρώτα πέρασαν από πολλά μικρότερα νησιά του Ειρηνικού που σήμερα ονομάζονται νησιά της Μικρονησίας, Μελανησίας και Πολυνησίας. Από εκεί, κινήθηκαν ανατολικότερα στα νησιά Μαρκέσας γύρω στο 3ο αιώνα και τον 5ο αιώνα κατευθύνθηκαν νοτιοανατολικά προς την Νήσο του Πάσχα και βόρεια προς την Χαβάη. Πολύ αργότερα, τον 13ο αιώνα πρωτοκατοικήθηκε η Νέα Ζηλανδία. ΜΑΟΡΙ ΣΤΑ ΩΚΕΑΝΙΑ ΚΑΝΟ ΤΟΥΣ Οι ιθαγενείς της Νέας Ζηλανδίας που ανέπτυξαν έναν ξεχωριστό απομονωμένο πολιτισμό ονομάστηκαν Μαορί. Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που φτάσανε στο νησί ήταν οι Ολλανδοί το 1642. Από το 1768 έως το 1779 ο πλοίαρχος Κουκ του βρετανικού ναυτικού περιέπλευσε και χαρτογράφησε την Ν. Ζηλανδία προτού κατευθυνθεί στην Αυστραλία και οι λεπτομερείς περιγραφές του συνέβαλαν ώστε οι Ευρωπαίοι να ενδιαφερθούν για το νησί. Έφτασαν με τα πλοία τους και ίδρυσαν σταθμούς για κυνήγι φώκιας και φάλαινας, αγροκτήματα, ορυχεία και σταδιακά μόνιμους οικισμούς. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1780, οι Ευρωπαίοι προμήθευσαν με μουσκέτα (όπλα) κάποιες φιλικές προς αυτούς φυλές, στους ενδοφυλετικούς πόλεμους που έμειναν γνωστοί ως πόλεμοι των μουσκέτων πέθαναν μέχρι το 1840, πάνω από 30.000 Μαορί. Και όσο ο αριθμός των Μαορί μειωνόταν τόσο πλήθαιναν οι Ευρωπαίοι και καταλάμβαναν τα εδάφη του νησιού. Το 1840 Η Βρετανία προσάρτησε επίσημα την Νέα Ζηλανδία με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν μέχρι το 1872 πόλεμοι για την ιδιοκτησία της γης και την εθνική κυριαρχία. ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ ΜΕ ΚΕΦΑΛΙΑ ΙΘΑΓΕΝΩΝ Ήταν πρακτική των Μαορί να βαλσαμώνουν και να κρατούν ως τρόπαια τα κεφάλια των εχθρών τους Και τα υπόλοιπα νησιά της Πολυνησίας υπέφεραν από τις αποικιακές επιδρομές των Ευρωπαίων. Η Ταιτή προσαρτήθηκε από την Γαλλία το 1880 (γαλλική πολυνησία), η Σαμόα καταλήφτηκε από Γερμανούς και Αμερικάνους το 1899, η Τόνκα έγινε βρετανικό προτεκτοράτο το 1900. Στην Πολυνησία βρίσκεται η Χαβάη που αποτελεί την 51η πολιτεία των ΗΠΑ, οι Νήσοι Πίτακιρν που ανήκουν στην Βρετανία και πολλά μικρότερα νησιά που είναι πλέον αυτόνομα αλλά σε στενή σχέση με τη Νέα Ζηλανδία, όπως και το νησί του Πάσχα που ανήκει στην Χιλή. ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ Όταν έφθασαν οι πρώτοι Ευρωπαίοι (οι Ολλανδοί το 1722) στο νησί του Πάσχα συνάντησαν μία μεγάλη έκπληξη. Οι ιθαγενείς ζούσαν σε πρωτόγονη κατάσταση αλλά στο νησί υπήρχαν 887 τεράστια πέτρινα κεφάλια (τα επονομαζόμενα Μοάϊ) ύψους τουλάχιστον 10 μέτρων και βάρους 80 τόνων να κοιτούν από ψηλά προς τη θάλασσα. Τα αγάλματα χρονολογούνται ανάμεσα στο 1250 και το 1500 και απεικονίζουν μεγαλόσωμους άνδρες με μία κόκκινη κορδέλα στο μέτωπο, η οποία φτιάχτηκε από διαφορετικό πέτρωμα από εκείνο του υπόλοιπου σώματος. Ακόμη παραμένει μυστήριο το πως κατασκευάστηκαν και πως μεταφέρθηκαν τα αγάλματα σε εκείνη την θέση. ΠΟΛΥΝΗΣΙΑ-ΜΕΛΑΝΗΣΙΑ-ΜΙΚΡΟΝΗΣΙΑ ΜΕΛΑΝΗΣΙΑ Το σύμπλεγμα νησιών βορειοδυτικά από την Πολυνησία ονομάστηκε Μελανησία και περιλαμβάνει τα κράτη Φίτζι, Παπούα Νέα Γουινέα, νησιά του Σολομώντα και Βανουάτου. Το 1884 οι νοτιοανατολικές περιοχές της Νέας Γουινέας καταλήφθηκαν από τους Βρετανούς ενώ οι νοτιοδυτικές από τους Γερμανούς. Το 1898 η Ολλανδία έθεσε υπό τον έλεγχό της το μεγαλύτερο μέρος του νησιού ενώ το 1906 η αποικία έγινε μέλος της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας. Στο νησί Βατουάτου συγκρούστηκαν τα γαλλικά και τα βρετανικά συμφέροντα, οι δύο χώρες έσπευσαν να προβούν σε προσαρτήσεις εδαφών για να προλάβουν η μία την άλλη. Τελικά το 1906 συμφώνησαν σε κοινή διοίκηση. Το νησί κέρδισε την ανεξαρτησία του το 1980. Στα νησιά Φίτζι φτάσανε πρώτοι οι Ολλανδοί το 1643 αλλά η αποίκιση ξεκίνησε πολύ αργότερα, κατά τον 19ο αιώνα. Το 1874 οι Βρετανοί κήρυξαν τα νησιά Βρετανικά και μετέφεραν σε αυτά πολλούς Ινδούς εργάτες για την ανοικοδόμησή τους. Βρετανική αποικία υπήρξαν και τα νησιά του Σολομώντα, τα οποία κέρδισαν την ανεξαρτησία τους το 1978. ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΧΟΡΟΣ ΑΠΟ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΠΟΥΑ- ΜΙΚΡΟΝΗΣΙΑ Δυτικά από την Πολυνησία και νότια από την Μελανησία, το σύμπλεγμα των νησιών ονομάστηκε Μικρονησία και συγκροτείται από οκτώ περιφέρειες. Πολλά από τα νησιά αυτά αποικήθηκαν αρχικά από τους Ισπανούς. Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα η περιοχή μοιράστηκε μεταξύ των ΗΠΑ, της Γερμανίας και της Βρετανίας. Σήμερα η Μικρονησία (με τις εξαιρέσεις των Γκουάμ, των Βορείων Νήσων Μαριάνα και της Νήσου Γουέικ, που είναι περιφέρειες των ΗΠΑ) αποτελείται από ανεξάρτητα κράτη.

1779

Πολυνησία
Μελανησία

Γύρω στο 1000 π.Χ άνθρωποι από την νοτιοανατολική Ασία ταξιδεύοντας με τις μακριές ωκεάνιες πιρόγες τους έφτασαν στα νησιά Τόγκα και Σαμόα, αφού πρώτα πέρασαν από πολλά μικρότερα νησιά του Ειρηνικού που σήμερα ονομάζονται νησιά της Μικρονησίας, Μελανησίας και Πολυνησίας. Από εκεί, κινήθηκαν ανατολικότερα στα νησιά Μαρκέσας γύρω στο 3ο αιώνα και τον 5ο αιώνα κατευθύνθηκαν νοτιοανατολικά προς την Νήσο του Πάσχα και βόρεια προς την Χαβάη. Πολύ αργότερα, τον 13ο αιώνα πρωτοκατοικήθηκε η Νέα Ζηλανδία.

ΜΑΟΡΙ ΣΤΑ ΩΚΕΑΝΙΑ ΚΑΝΟ ΤΟΥΣ

Οι ιθαγενείς της Νέας Ζηλανδίας που ανέπτυξαν έναν ξεχωριστό απομονωμένο πολιτισμό ονομάστηκαν Μαορί. Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που φτάσανε στο νησί ήταν οι Ολλανδοί το 1642. Από το 1768 έως το 1779 ο πλοίαρχος Κουκ του βρετανικού ναυτικού περιέπλευσε και χαρτογράφησε την Ν. Ζηλανδία προτού κατευθυνθεί στην Αυστραλία και οι λεπτομερείς περιγραφές του συνέβαλαν ώστε οι Ευρωπαίοι να ενδιαφερθούν για το νησί. Έφτασαν με τα πλοία τους και ίδρυσαν σταθμούς για κυνήγι φώκιας και φάλαινας, αγροκτήματα, ορυχεία και σταδιακά μόνιμους οικισμούς.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1780, οι Ευρωπαίοι προμήθευσαν με μουσκέτα (όπλα) κάποιες φιλικές προς αυτούς φυλές, στους ενδοφυλετικούς πόλεμους που έμειναν γνωστοί ως πόλεμοι των μουσκέτων πέθαναν μέχρι το 1840, πάνω από 30.000 Μαορί. Και όσο ο αριθμός των Μαορί μειωνόταν τόσο πλήθαιναν οι Ευρωπαίοι και καταλάμβαναν τα εδάφη του νησιού. Το 1840 Η Βρετανία προσάρτησε επίσημα την Νέα Ζηλανδία με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν μέχρι το 1872 πόλεμοι για την ιδιοκτησία της γης και την εθνική κυριαρχία.

ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ ΜΕ ΚΕΦΑΛΙΑ ΙΘΑΓΕΝΩΝ
Ήταν πρακτική των Μαορί να βαλσαμώνουν και να κρατούν ως τρόπαια
τα κεφάλια των εχθρών τους

Και τα υπόλοιπα νησιά της Πολυνησίας υπέφεραν από τις αποικιακές επιδρομές των Ευρωπαίων. Η Ταιτή προσαρτήθηκε από την Γαλλία το 1880 (γαλλική πολυνησία), η Σαμόα καταλήφτηκε από Γερμανούς και Αμερικάνους το 1899, η Τόνκα έγινε βρετανικό προτεκτοράτο το 1900. Στην Πολυνησία βρίσκεται η Χαβάη που αποτελεί την 51η πολιτεία των ΗΠΑ, οι Νήσοι Πίτακιρν που ανήκουν στην Βρετανία και πολλά μικρότερα νησιά που είναι πλέον αυτόνομα αλλά σε στενή σχέση με τη Νέα Ζηλανδία, όπως και το νησί του Πάσχα που ανήκει στην Χιλή.

ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Όταν έφθασαν οι πρώτοι Ευρωπαίοι (οι Ολλανδοί το 1722) στο νησί του Πάσχα συνάντησαν μία μεγάλη έκπληξη. Οι ιθαγενείς ζούσαν σε πρωτόγονη κατάσταση αλλά στο νησί υπήρχαν 887 τεράστια πέτρινα κεφάλια (τα επονομαζόμενα Μοάϊ) ύψους τουλάχιστον 10 μέτρων και βάρους 80 τόνων να κοιτούν από ψηλά προς τη θάλασσα. Τα αγάλματα χρονολογούνται ανάμεσα στο 1250 και το 1500 και απεικονίζουν μεγαλόσωμους άνδρες με μία κόκκινη κορδέλα στο μέτωπο, η οποία φτιάχτηκε από διαφορετικό πέτρωμα από εκείνο του υπόλοιπου σώματος. Ακόμη παραμένει μυστήριο το πως κατασκευάστηκαν και πως μεταφέρθηκαν τα αγάλματα σε εκείνη την θέση.

ΠΟΛΥΝΗΣΙΑ-ΜΕΛΑΝΗΣΙΑ-ΜΙΚΡΟΝΗΣΙΑ

ΜΕΛΑΝΗΣΙΑ
Το σύμπλεγμα νησιών βορειοδυτικά από την Πολυνησία ονομάστηκε Μελανησία και περιλαμβάνει τα κράτη Φίτζι, Παπούα Νέα Γουινέα, νησιά του Σολομώντα και Βανουάτου. Το 1884 οι νοτιοανατολικές περιοχές της Νέας Γουινέας καταλήφθηκαν από τους Βρετανούς ενώ οι νοτιοδυτικές από τους Γερμανούς. Το 1898 η Ολλανδία έθεσε υπό τον έλεγχό της το μεγαλύτερο μέρος του νησιού ενώ το 1906 η αποικία έγινε μέλος της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας. Στο νησί Βατουάτου συγκρούστηκαν τα γαλλικά και τα βρετανικά συμφέροντα, οι δύο χώρες έσπευσαν να προβούν σε προσαρτήσεις εδαφών για να προλάβουν η μία την άλλη. Τελικά το 1906 συμφώνησαν σε κοινή διοίκηση. Το νησί κέρδισε την ανεξαρτησία του το 1980.

Στα νησιά Φίτζι φτάσανε πρώτοι οι Ολλανδοί το 1643 αλλά η αποίκιση ξεκίνησε πολύ αργότερα, κατά τον 19ο αιώνα. Το 1874 οι Βρετανοί κήρυξαν τα νησιά Βρετανικά και μετέφεραν σε αυτά πολλούς Ινδούς εργάτες για την ανοικοδόμησή τους. Βρετανική αποικία υπήρξαν και τα νησιά του Σολομώντα, τα οποία κέρδισαν την ανεξαρτησία τους το 1978.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΧΟΡΟΣ ΑΠΟ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΠΟΥΑ-

ΜΙΚΡΟΝΗΣΙΑ
Δυτικά από την Πολυνησία και νότια από την Μελανησία, το σύμπλεγμα των νησιών ονομάστηκε Μικρονησία και συγκροτείται από οκτώ περιφέρειες. Πολλά από τα νησιά αυτά αποικήθηκαν αρχικά από τους Ισπανούς. Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα η περιοχή μοιράστηκε μεταξύ των ΗΠΑ, της Γερμανίας και της Βρετανίας. Σήμερα η Μικρονησία (με τις εξαιρέσεις των Γκουάμ, των Βορείων Νήσων Μαριάνα και της Νήσου Γουέικ, που είναι περιφέρειες των ΗΠΑ) αποτελείται από ανεξάρτητα κράτη.

1779

Πολυνησία Μελανησία

Πολυνησία
Μελανησία