1810

Μεξικανικές<br>Πολιτείες

Στην κοιλάδα του Μεξικού έχουν βρεθεί πέτρινα εργαλεία κατασκευασμένα πριν από 10.000 χρόνια ενώ τα πρώτα αγροτικά χωριά εκτιμάται πως δημιουργήθηκαν 3000 χρόνια αργότερα. Στην περιοχή ξεκίνησε η καλλιέργεια καλαμποκιού ντομάτας και φασολιών, τα οποία οι Ευρωπαίοι θα γνωρίσουν πολλές χιλιετίες αργότερα. Ο πρώτος γνωστός πολιτισμός που αναπτύχθηκε ήταν οι Ολμέκοι στις ακτές του κόλπου του Μεξικού πριν από 4000 χρόνια και επόμενοι οι Μάγια και οι Ζαποτέκοι. Από το -100 περίπου, μια στρατιωτική και εμπορική αυτοκρατορία με επίκεντρο το Τεοτιουακάν εξελίχθηκε σε τεράστιο αστικό και διοικητικό κέντρο με επιρροές σε όλη την ευρύτερη περιοχή. Διαλύθηκε γύρω στο 700 και τους επόμενους αιώνες κυριάρχησαν ο λαός των Τολτέκων στο βορρά και των Μάγια στο νότο. Το βασίλειο των Τολτέκων καταστράφηκε από επιδρομές άλλων φυλών γύρω στο 12ο αιώνα και την ίδια εποχή εμφανίστηκε η φυλή των Αζτέκων. Οι Ισπανοί ονόμασαν την περιοχή Νέα Ισπανία και έκτισαν την πόλη του Μεξικού στη θέση του Τενοτστιτλάν, της πρωτεύουσας των Αζτέκων, τους οποίους θα εξολοθρεύσουν μέσα σε έναν περίπου αιώνα.

Από το 1810 ξεκίνησε η προσπάθεια για ανεξαρτησίας των αποίκων από την Ισπανική κυριαρχία, (οι ιθαγενείς παρέμεναν σκλαβωμένοι) με την οργάνωση μιας σημαντικής επαναστατικής δύναμης. Ύστερα από μία δεκαετία αιματοχυσιών ο ισπανικός στρατός διώχτηκε το 1821 και με τη συνθήκη της Κόρδοβα διακηρύχθηκε η ανεξαρτησία του Μεξικού. Την κατάσταση εκμεταλλεύτηκε ένας από τους ηγέτες την επανάστασης, ο Ιτουρπίδε, για να αυτοανακηρυχθεί αυτοκράτορας και να γίνει μεγαλύτερος καταπιεστής απο τους προηγούμενους. Μετά από δύο χρόνια έγινε εξέγερση εναντίον του και το 1824 δημιουργήθηκε η δημοκρατία των Ηνωμένων Μεξικάνικων Πολιτειών.

ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΜΕΞΙΚΑΝΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΟ 1824

Το 1836 ακριτικές περιοχές αποσχίστηκαν, σχηματίζοντας ξεχωριστές δημοκρατίες: του Τέξας, του Ρίο Γκράντε και του Γιουκατάν. Το 1845, το Τέξας ενώθηκε με τις Η.Π.Α και τον επόμενο χρόνο ξέσπασε αμερικανομεξικανικός πόλεμος (1846-1848), με την λήξη του οποίου το Μεξικό αναγκάστηκε να παραχωρήσει περίπου το ένα τρίτο των εδαφών του, μεταξύ των οποίων την Άνω Καλιφόρνια και τον Νέο Μεξικό, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1857 ξέσπασε τριετής εμφύλιος ανάμεσα σε συντηρητικούς και φιλελεύθερους, ενώ το τέλος του 19ου αιώνα σημαδεύτηκε από οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη αλλά συγχρόνως από μεγάλη κοινωνική ανισότητα με το 80% της γης να είναι ιδιοκτησία λίγων γαιοκτημόνων τσιφλικάδων οι οποίοι κρατούσαν τους αγρότες σε καθεστώς δουλοπαροικίας, γεγονός που οδήγησε στην Μεξικάνικη Επανάσταση του 1910, Η επανάσταση πέτυχε, ο δικτάτορας Ντίαζ διώχτηκε, αλλά ο ηγέτης των επαναστατών Μαδέρο, εκπρόσωπος της αστικής τάξης που είχε συνταχθεί με τους αγρότες, όταν κατέλαβε την εξουσία ξέχασε τις υποσχέσεις περί αναδιανομή της γης, συμβιβάστηκε με τους πλουτοκράτες και τους Αμερικανούς, οι οποίοι είχαν αυξημένα συμφέροντα στο Μεξικό. Ως συνέπεια, νέα επανάσταση ξέσπασε κατά της προηγούμενης -που ήταν πλέον κυβέρνηση- με ηγέτες τον Εμίλ Ζαπάτα και Πάντσο Βίγια.

Ο ΖΑΠΑΤΑ ΜΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟ

Μέσα σε λίγες εβδομάδες ο Ζαπάτα συγκέντρωσε στον νότο ένα μικρό στρατό από οπλισμένους άνδρες και ξεκίνησε να καταλάμβανει την μία πόλη μετά την άλλη διακηρύσσοντας πως θα εθνικοποιήσει την γη και θα την αναδιανείμει στους αγρότες, ενώ την ίδια ώρα ο Πάντσο Βίλα σχημάτιζε την μεραρχία του Βορρά που θα έπαιζε καθοριστικό ρόλο στη δεύτερη και πιο κρίσιμη φάση της επανάστασης, μετά το 1914.

Ο Μαδέρο απέτυχε να καταστείλει την αγροτική εξέγερση και σύντομα ανατράπηκε από ένα στρατηγό του. Οι επαναστάτες ωστόσο προέλαυναν ακάθεκτοι και το 1914 μπήκαν στο Μεξικό. Δεν είχαν οργανωμένο πολιτικό πρόγραμμα και την εξουσία ανέλαβε το προοδευτικό κομμάτι –όπως αυτοαποκαλούνταν- των αστών, δίνοντας στον λαό ένα σύνταγμα με πολλές υποσχέσεις, για αναδιανομή των εδαφών, πρωτοφανή εργατικά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στον οργανωμένο συνδικαλισμό, τις συλλογικές συμβάσεις, το οκτάωρο, τις συντάξεις χηρείας και πολλά ακόμη. Νέες εξεγέρσεις ξέσπασαν όταν δεν τηρήθηκαν τα υποσχεθέντα, τελικά ο Ζαπάτα σκοτώθηκε σε ενέδρα κυβερνητικών στρατευμάτων το 1919 και ο Βίγια το 1923. Η επανάσταση κατεστάλη με περίπου 1 εκατομμύριο ανθρώπων από τα 15 που ήταν ο πληθυσμός να έχει πεθάνει στην διάρκεια των συγκρούσεων, στις οποίες πήραν μέρος και οι ΗΠΑ, υπέρ των κυβερνητικών δυνάμεων, οι οποίες εξυπηρετούσαν τα συμφέροντά τους. Οι νικητές αστοί κυβέρνησαν το Μεξικό για 80 χρόνια. Τα πρώτα χρόνια, υπό την πίεση των γεγονότων πήραν κάποια μέτρα υπέρ των φτωχών μα στη συνέχεια κυβέρνησαν με διαφθορά, αδιαφάνεια, αυταρχισμό, τρομοκρατία, πολιτικές λιτότητας και φτωχοποίησης για τον λαό και υποτέλειας απέναντι στις ΗΠΑ. Επιστροφή στην Ιστορία του Ανθρώπου