ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ 224 Περσία των Σασσανίδων
Το 224 υπήρξε διαμάχη μεταξύ των Πάρθων ηγετών για την εξουσία, γεγονός που εκμεταλλεύτηκε στο νότο της αυτοκρατορίας ο μικρότερος γιος ενός υποτελή βασιλιά με το όνομα Αρδασίρ και αυτοανακηρύχτηκε βασιλιάς στην Κτησιφώνα. Εύκολα σταθεροποίησε την εξουσία του στις νότιες περιοχές και με αλλεπάλληλες αιματηρές συγκρούσεις με τοπικούς ηγεμόνες κατόρθωσε να εξαπλωθεί σε όλη την χώρα. Τελικά ανέτρεψε τη δυναστεία των Παρθών και την αντικατέστησε με αυτή των Σασσανίδων (Σασσάν λέγανε τον πατέρα του) που θα διαρκέσει για 400 χρόνια. Ο Αρδασίρ Α’ προχώρησε στην επέκταση της αυτοκρατορίας από τον Ευφράτη μέχρι το Αφγανιστάν και νότια στην περιοχή του σημερινού Μπαχρέιν μέχρι την πόλη Μοσούλη. O διάδοχός του Σαπούρ A΄ στράφηκε δυτικά. Κατέλαβε τη Μεσοποταμία και μέρος της Συρίας, και το 260 κατατρόπωσε τους Ρωμαίους στην Έδεσσα, πιάνοντας αιχμάλωτο τον αυτοκράτορα Βαλεριανό μαζί με 70.000 στρατιώτες, η τύχη των οποίων χάθηκε μετά την αιχμαλωσία τους. Η ρωμαϊκή αντεπίθεση συνέβη το 298 όταν ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός νίκησε τον βασιλιά Ναρσή και όρισε ως ρωμαϊκό σύνορο τον ποταμό Τίγρη. ΑΝΑΓΛΥΦΗ ΒΡΑΧΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΣΑΠΟΥΡ ΕΦΙΠΠΟ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΩΜΑΙΟ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΓΟΝΑΤΙΣΤΟ Οι Σασσανίδες είχαν αναπτύξει έναν πολύ ισχυρό στρατό με αιχμή του δόρατος το βαρύ ιππικό στρατολογημένο από τους γαιοκτήμονες και τους ευγενείς των επαρχιών. Κάθε φεουδάρχης έπρεπε να παρέχει έναν σταθερό αριθμό ιππέων από την περιοχή του στον στρατό και να τους εξοπλίζει με δικά του έξοδα. Οι Ρωμαίοι τους ονόμαζαν ιππείς κατάφρακτου τύπου επειδή είχαν πανοπλίες τόσο οι ίδιοι όσο και τα άλογά τους. Τα εξαιρετικά ιρανικά άλογα ήταν αρκετά δυνατά για να αντέχουν το βάρος της συνολικής θωράκισης. Οι κληρονόμοι του κάθε φεουδάρχη, αν ήθελαν να διατηρήσουν τον πατρογονικό κλήρο, έπρεπε να υπηρετήσουν και αυτοί και οι ακόλουθοι τους στο ιππικό. Επίσημη θρησκεία τους ήταν ο Ζωροαστρισμός που κληρονόμησαν από τους Πέρσες της δυναστείας των Αχαιμενίδων, με τη διαφορά πως οι μάγοι είχαν αποκτήσει πλέον μεγάλη δύναμη: απένειμαν δικαιοσύνη, ασκούσαν τη δημόσια διοίκηση και επόπτευαν τους ηγεμόνες της αυτοκρατορίας με τη βοήθεια δικτύου κατασκόπων. Ένας από τους μάγους με το όνομα Τανσάρ περισυνέλεξε τα διασκορπισμένα κείμενα του Ζωροαστρισμού και συγκρότησε την Αβέστα, τη βίβλο της θρησκείας. Η κοινωνική διαστρωμάτωση ήταν η εξής: Βασιλιάς, κλήρος (ιερείς – μάγοι), Στρατός, Γιατροί, ποιητές, αστρονόμοι, λογιστές, υπάλληλοι, Τεχνίτες, έμποροι, καλλιεργητές, δούλοι. H δυναστεία των Σασσανιδών και μαζί ο ζωροαστρισμός στης Περσίας, τελείωσαν το 651 όταν ή χώρα κατακτήθηκε από τους Άραβες. Ο λαός είχε κουραστεί από τους πολέμους με το Βυζάντιο, τους υψηλούς φόρους, την άκαμπτη κοινωνική δομή και τη θρησκευτική καταπίεση οπότε αγκάλιασε με θέρμη την νέα θρησκεία, τον Ισλαμισμό που φέρνανε μαζί τους οι Άραβες.

224

Περσία των Σασσανίδων

Το 224 υπήρξε διαμάχη μεταξύ των Πάρθων ηγετών για την εξουσία, γεγονός που εκμεταλλεύτηκε στο νότο της αυτοκρατορίας ο μικρότερος γιος ενός υποτελή βασιλιά με το όνομα Αρδασίρ και αυτοανακηρύχτηκε βασιλιάς στην Κτησιφώνα. Εύκολα σταθεροποίησε την εξουσία του στις νότιες περιοχές και με αλλεπάλληλες αιματηρές συγκρούσεις με τοπικούς ηγεμόνες κατόρθωσε να εξαπλωθεί σε όλη την χώρα. Τελικά ανέτρεψε τη δυναστεία των Παρθών και την αντικατέστησε με αυτή των Σασσανίδων (Σασσάν λέγανε τον πατέρα του) που θα διαρκέσει για 400 χρόνια. Ο Αρδασίρ Α’ προχώρησε στην επέκταση της αυτοκρατορίας από τον Ευφράτη μέχρι το Αφγανιστάν και νότια στην περιοχή του σημερινού Μπαχρέιν μέχρι την πόλη Μοσούλη. O διάδοχός του Σαπούρ A΄ στράφηκε δυτικά. Κατέλαβε τη Μεσοποταμία και μέρος της Συρίας, και το 260 κατατρόπωσε τους Ρωμαίους στην Έδεσσα, πιάνοντας αιχμάλωτο τον αυτοκράτορα Βαλεριανό μαζί με 70.000 στρατιώτες, η τύχη των οποίων χάθηκε μετά την αιχμαλωσία τους. Η ρωμαϊκή αντεπίθεση συνέβη το 298 όταν ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός νίκησε τον βασιλιά Ναρσή και όρισε ως ρωμαϊκό σύνορο τον ποταμό Τίγρη.

ΑΝΑΓΛΥΦΗ ΒΡΑΧΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΣΑΠΟΥΡ ΕΦΙΠΠΟ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΩΜΑΙΟ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΓΟΝΑΤΙΣΤΟ

Οι Σασσανίδες είχαν αναπτύξει έναν πολύ ισχυρό στρατό με αιχμή του δόρατος το βαρύ ιππικό στρατολογημένο από τους γαιοκτήμονες και τους ευγενείς των επαρχιών. Κάθε φεουδάρχης έπρεπε να παρέχει έναν σταθερό αριθμό ιππέων από την περιοχή του στον στρατό και να τους εξοπλίζει με δικά του έξοδα. Οι Ρωμαίοι τους ονόμαζαν ιππείς κατάφρακτου τύπου επειδή είχαν πανοπλίες τόσο οι ίδιοι όσο και τα άλογά τους. Τα εξαιρετικά ιρανικά άλογα ήταν αρκετά δυνατά για να αντέχουν το βάρος της συνολικής θωράκισης. Οι κληρονόμοι του κάθε φεουδάρχη, αν ήθελαν να διατηρήσουν τον πατρογονικό κλήρο, έπρεπε να υπηρετήσουν και αυτοί και οι ακόλουθοι τους στο ιππικό.

Επίσημη θρησκεία τους ήταν ο Ζωροαστρισμός που κληρονόμησαν από τους Πέρσες της δυναστείας των Αχαιμενίδων, με τη διαφορά πως οι μάγοι είχαν αποκτήσει πλέον μεγάλη δύναμη: απένειμαν δικαιοσύνη, ασκούσαν τη δημόσια διοίκηση και επόπτευαν τους ηγεμόνες της αυτοκρατορίας με τη βοήθεια δικτύου κατασκόπων. Ένας από τους μάγους με το όνομα Τανσάρ περισυνέλεξε τα διασκορπισμένα κείμενα του Ζωροαστρισμού και συγκρότησε την Αβέστα, τη βίβλο της θρησκείας. Η κοινωνική διαστρωμάτωση ήταν η εξής: Βασιλιάς, κλήρος (ιερείς – μάγοι), Στρατός, Γιατροί, ποιητές, αστρονόμοι, λογιστές, υπάλληλοι, Τεχνίτες, έμποροι, καλλιεργητές, δούλοι.

H δυναστεία των Σασσανιδών και μαζί ο ζωροαστρισμός στης Περσίας, τελείωσαν το 651 όταν ή χώρα κατακτήθηκε από τους Άραβες. Ο λαός είχε κουραστεί από τους πολέμους με το Βυζάντιο, τους υψηλούς φόρους, την άκαμπτη κοινωνική δομή και τη θρησκευτική καταπίεση οπότε αγκάλιασε με θέρμη την νέα θρησκεία, τον Ισλαμισμό που φέρνανε μαζί τους οι Άραβες.