Σε ονόμασα βασίλισσα.
Υπάρχουν ψηλότερες από σένα, ψηλότερες.
Υπάρχουν πιο αγνές από σένα, αγνότερες.
Υπάρχουν ομορφότερες από σένα, ομορφότερες.
Ma εσύ ‘σαι η βασίλισσα.
Όταν περπατάς στους δρόμους
κανένας δε σ’ αναγνωρίζει.
Κανείς δε βλέπει την κρυστάλλινη κορώνα σου,
Κανείς δεν βλέπει τον τάπητα από κόκκινο χρυσό
που πατάς καθώς περνάς,
τον τάπητα που δεν υπάρχει.
Κι όταν προβάλλεις,
Σημαίνουν όλα τα ποτάμια
το σώμα μου, τον ουρανό
τραντάζουν οι καμπάνες
Κι ένας ύμνος τον κόσμο γεμίζει
Μονάχα εσύ κι εγώ,
μονάχα εσύ κι εγώ, έρωτα μου,
τον ακούμε.
Από περιοδικό ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ τεύχος 1140,
μετάφραση ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΡΘΕΝΗΣ