Μια γυναίκα που γράφει αισθάνεται υπερβολικά,
εκείνους τους εκστασιασμούς και τα σημάδια!
Σαν να μην έφταναν
οι κύκλοι και τα παιδιά και τα νησιά,
οι θρηνωδίες και τα κουτσομπολιά
και τα λαχανικά — λες και δεν έφταναν όλα αυτά.

Νομίζει πως μπορεί να προειδοποιήσει τ’ αστέρια.
Μια συγγραφέας είναι κυρίως μια κατάσκοπος.
Γλυκιά μου αγάπη, είμαι αυτό το κορίτσι.

Ένας άντρας που γράφει ξέρει πολλά.
Τι μαγικά λόγια και τι φετίχ!
Σαν να μην έφταναν οι στύσεις,
τα συνέδρια και τα προϊόντα,
οι μηχανές και τα γαλόνια
και οι πόλεμοι — λες και δεν έφταναν όλα αυτά.

Με χρησιμοποιημένα έπιπλα φτιάχνει ένα δέντρο.
Ένας συγγραφέας είναι κυρίως ένα κάθαρμα.
Γλυκιά μου αγάπη, είσαι αυτός ο άντρας.

Χωρίς ποτέ να αγαπάμε τον εαυτό μας,
μισώντας τα παπούτσια μας, ακόμη και τα καπέλα μας,
αγαπάμε ο ένας τον άλλον, πολύτιμα, πολύτιμα.

Τα χέρια μας είναι γαλάζια και απαλά.
Τα μάτια μας γεμάτα τρομακτικές εξομολογήσεις.

Αλλά όταν παντρευόμαστε,
τα παιδιά φεύγουν αηδιασμένα.
Υπάρχει πάρα πολύ φαγητό
και κανένα περίσσευμα
για να καταβροχθίσει όλη αυτή την παράξενη αφθονία.