Μια εξομολογηση
Ένα ποίημα
Κύριε, μου άρεσε η μαρμελάδα φράουλα
και η σκοτεινή γλύκα ενός γυναικείου κορμιού.
Μου άρεσε ακόμα η παγωμένη βότκα, η ρέγγα σε ελαιόλαδο
κι οι μυρωδιές κανέλλας και γαρύφαλλου.
Τι είδους προφήτης λοιπόν θα μπορούσα να γίνω;
Γιατί το πνεύμα να επισκεφθεί έναν τέτοιο άνθρωπο;
Είχαν άλλοι άνθρωποι σειρά πολύ πιο φερέγγυοι.
Εμένα ποιος να με εμπιστευτεί; Είδαν …
Πως αδειάζω τα ποτήρια , πως ρίχνομαι στο φαγητό
και πως παρατηρώ λαίμαργα το λαιμό της σερβιτόρας.
Είμαι γεμάτος ελαττώματα και το ξέρω.
Ποθώ το μεγαλείο όπου κι αν βρίσκεται,
κι όμως σε μια στιγμή διορατικότητας
κατάλαβα τι έχει μείνει για ασήμαντους ανθρώπους
σαν και μένα:
Οι γιορτές των σύντομων ελπίδων,
η συνέλευση των αλαζόνων,
το πρωτάθλημα των καμπούρηδων: η λογοτεχνία.