Ποιήματα

Την τέχνη της απώλειας δεν είναι δύσκολο να μάθεις.

Τόσα πολλά πράγματα μοιάζουν προορισμένανα χαθούν, που η απώλειά τους καταστροφή δεν είναι.

Χάνε κάτι κάθε μέρα. Συνήθισε την ενόχλησητων χαμένων κλειδιών, της κακοξοδεμένης ώρας.Την τέχνη της απώλειας δεν είναι δύσκολο να μάθεις.

Ύστερα εξασκήσου να χάνεις περισσότερα, να χάνειςγρηγορότερα: τόπους και ονόματα, και το πού σκόπευεςνα ταξιδέψεις. Τίποτε απ’ αυτά καταστροφή δεν φέρνει.

Έχασα της μητέρας το ρολόι. Και κοίτα! Το τελευταίο —ή το προτελευταίο — από τα τρία αγαπημένα σπίτιαχάθηκε κι αυτό.Την τέχνη της απώλειας δεν είναι δύσκολο να μάθεις.

Έχασα δυο πόλεις, αξιολάτρευτες. Και, ακόμη πιο τεράστιους,κάποιους δικούς μου κόσμους: δυο ποταμούς, μιαν ήπειρο.Μου λείπουν, μα ούτε αυτό υπήρξε καταστροφή.

Ακόμη και χάνοντας εσένα — την αστειευόμενη φωνή,μια χειρονομία που αγαπώ — ψέματα δεν θα έχω πει.Προφανώς η τέχνη της απώλειας δεν είναι και τόσο δύσκολο να μαθευτεί,

αν και μπορεί να μοιάζει με — (Γράψ' το!) — με καταστροφή.

One art
“The art of losing isn't hard to master;
so many things seem filled with the intent
to be lost that their loss is no disaster.
Lose something every day. Accept the fluster
of lost door keys, the hour badly spent.
The art of losing isn't hard to master.
Then practice losing farther, losing faster:
places, and names, and where it was you meant
to travel. None of these will bring disaster.
I lost my mother's watch. And look! my last, or
next-to-last, of three loved houses went.
The art of losing isn't hard to master.
I lost two cities, lovely ones. And, vaster,
some realms I owned, two rivers, a continent.
I miss them, but it wasn't a disaster.
---Even losing you (the joking voice, a gesture
I love) I shan't have lied. It's evident
the art of losing's not too hard to master
though it may look like (Write it!) like disaster.”