Βιογραφία
Ο Λι Πο ( 李白 , 701–762 μ.Χ.) ήταν σ Κινέζος ποιητής, της Χρυσής εποχής της Κίνας, κατά την δυναστεία των Ταγκ. Το όνομα του μεταφράζεται και ως Λι Μπάι, Λι Πάι ή Λι Μπο. Γεννήθηκε στο σημερινό Τουρκεστάν της κεντρικής Ασίας που τότε ήταν κινεζικό έδαφος. Εκεί ζούσαν οι γονείς του εξόριστοι. Όταν ο Λι Πο ήταν 5 ετών τους δόθηκε η άδεια να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, στην επαρχία Σετσουάν, η οποία ήταν από τις πιο πολιτισμένες περιοχές της Κίνας. Σύμφωνα με περιγραφές ο Λι Πο ήταν ψηλότερος από το μέσο Κινέζο και είχε μεγάλα μάτια. Εκπαιδεύτηκε στην πολεμική τέχνη όμως στα 20 του αποφάσισε να γίνει ερημίτης και να στραφεί προς το στοχασμό. Ανέβηκε σε ένα ψηλό βουνό όπου επικεντρώθηκε στη μελέτη λογοτεχνικών και θρησκευτικών κειμένων και γρήγορα απέκτησε φήμη για τη σοφία και το ποιητικό του ταλέντο.Μετά από 4 χρόνια απομόνωσης, αλλά και μελέτης του Ταοισμού, τον οποίο υιοθέτησε έναντι του Κομφουκισμού, αισθανόμενος πνευματικά έτοιμος, ξεκίνησε να γνωρίσει τον κόσμο έξω από τα όρια της Σετσουάν. Έζησε τη ζωή τού ταξιδεύοντας, διαδίδοντα τον Ταοϊσμό, γράφοντας ποιήματα και επισκεπτόμενος άλλους ποιητές και διανοούμενους. Φαίνεται πως στα ταξίδια του έκανε 4 γάμους και απέκτησε σύμφωνα με αναφορές τουλάχιστον 10 παιδιά. Το 740, πέρασε μια περίοδο ενός χρόνου με την συντροφιά 5 ακόμη λογοτεχνών, αποτελώντας μια άτυπη ομάδα αφιερωμένη στην ποίηση και στο κρασί, με την ονομασία οι "Έξι τεμπέληδες στο ποταμάκι των μπαμπού", .
Το 742, επισκεπτόμενος την πρωτεύουσα Τσανγκάν, έγινε θερμά δεκτός από την αυτοκρατορική αυλή και διορίστηκε σε υψηλόβαθμη θέση, στην Ακαδημία Χαν λιν. Καθαιρέθηκε το 744, είτε επειδή κάποιοι ενοχλήθηκαν και φρόντισαν να «αποδείξουν» ότι ένα ποίημά του στρεφόταν κατά του καθεστώτος, είτε σύμφωνα με άλλες πηγές, επειδή τριγυρνούσε μεθυσμένος και δημιουργούσε επεισόδια.
Έτσι, ο Λι Πο ξεκίνησε πάλι τις περιπλανήσεις στα βουνά και στις πόλεις της Κίνας, που διακόπηκαν απότομα όταν ενεπλάκη σε μιαν εξέγερση. Τότε δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο, ωστόσο η ποινή του μετατράπηκε σε εξορία στα πλέον απομακρυσμένα νοτιοδυτικά όρια της αυτοκρατορίας . Το 758 του δόθηκε αμνηστία και επέστρεψε στην ανατολική Κίνα, όπου και πέθανε το 762. Σύμφωνα με τον θρύλο, πέθανε από πνιγμό, όταν, μεθυσμένος στη βάρκα του, επιχείρησε να πιάσει τον αντικατοπτρισμό του φεγγαριού στο νερό. Η ποίησή του έχει παραμείνει ζωντανή μέχρι τις μέρες μας. Είναι επηρεασμένη από τον ταοϊστικό μυστικισμό, με εμφανή την αγάπη για το κρασί, τον έρωτα και τις χαρές της ζωής.