Βιογραφία
Ο Τάκης Σινόπουλος (1917-1981), ήταν Έλληνας ποιητής, συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της μεταπολεμικής ελληνικής ποίησης με έντονη την παρουσία του αφηγηματικού στοιχείου στο σύνολο της ποίησης του. Γεννήθηκε στην Αγουλινίτσα Ηλείας, ο πατέρας του ήταν φιλόλογος. Το 1920 η οικογένεια εγκαταστάθηκε στον Πύργο Ηλείας όπου ο Τάκης και τα τρία μικρότερα αδερφια του πέρασαν τα μαθητικά τους χρόνια. Το 1934 πήγε στην Αθήνα για σπουδές ιατρικής κατά την διάρκεια των οποίων ξεκίνησε να δημοσιεύει ποιήματα, πεζά, κριτικά σημειώματα και μεταφράσεις σε λογοτεχνικά περιοδικά. Το 1941 επιστρατεύτηκε ως λοχίας υγειονομικού. Το καλοκαίρι του ΄42 τον συνέλαβαν οι ιταλικές αρχές κατοχής ύστερα από καταγγελία και τον φυλάκισαν στην Τρίπολη με την κατηγορία ότι άνηκε σε αντιστασιακή ομάδα. Πέρασε από Στρατοδικείο, δεν αποδείχτηκε τίποτε και τον αθώωσαν.Πήρε πτυχίο από την Ιατρική Σχολή το 1944 και στον εμφύλιο, ως γιατρός του πεζικού, παρέμεινε για δυο χρόνια (1946-1947) με το τάγμα του σ’ ένα χωριό έξω από την Καλαμπάκα. Στην Αθήνα επέστρεψε το 1948 και από το 1949 άσκησε για πολλά χρόνια το ιατρικό επάγγελμα. Συγχρόνως έγραφε ποιήματα κι έκανε μεταφράσεις.
Από το 1963 ως το 1967 συνεργάστηκε με το περιοδικό "Εποχές", όπου δημοσίευσε κείμενα βιβλιοκρισίας. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Παπαδόπουλου πήρε μέρος στις αντιδικτατορικές εκδόσεις "18 Κείμενα" και Κείμενα 1 και 2, ενώ υπήρξε συνιδρυτής της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Προβλημάτων Το έργο του βαθύτατα συνυφασμένο με τις ιστορικές περιπέτειες της μεταπολεμικής και μετεμφυλιακής Ελλάδας τοποθετείται στο χώρο των ευρύτερων αναζητήσεων και την προσπάθεια συγκρότησης της ποιητικής εκείνης γενιάς που εμφανίστηκε και έδωσε το κύριο έργο της στην περίοδο της Κατοχής και των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων.
Απεβίωσε στον Πύργο στις 25 Απριλίου 1981 (παραμονή του Πάσχα του 1981).