Βιογραφία
Ο Γουόλτερ Σκοτ (Sir Walter Scott, 15 Αυγούστου 1771 – 21 Σεπτεμβρίου 1832) ήταν Σκωτσέζος μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και ποιητής, ένας από τους σημαντικότερους λογοτέχνες της εποχής του.Ο πατέρας του ήταν εύπορος δικηγόρος ενώ η μητέρα του κόρη διάσημου καθηγητή της Ιατρικής, ενώ εκείνος, που γεννήθηκε στην Παλιά Πόλη του Εδιμβούργου, όταν ήταν δύο ετών έπαθε πολιομυελίτιδα, που του άφησε μια ελαφριά σωματική αναπηρία στο ένα πόδι. Οι γονείς του τον ήθελαν να σπουδάσει νομική και ακολούθησε από σεβασμό τις επιθυμίες του, ωστόσο η μεγάλη του αγάπη ήταν η λογοτεχνία κι η συγγραφή, από μικρός είχε γοητευτεί από τις προφορικές παραδόσεις των Σκωτσέζων και είχε γίνει μανιώδης συλλέκτης ιστοριών και θρύλων, που θα χαρακτηρίσουν το έργο του.
Ο Σκοτ άρχισε να σπουδάζει κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου το Νοέμβριο του 1783, σε ηλικία μόλις 12 ετών, ο μικρότερος από τους συμφοιτητές του. Το Μάρτιο του 1786, όταν έγινε 15 ετών, ξεκίνησε τη μαθητεία του στο δικηγορικό γραφείο του πατέρα του, όπου εργάστηκε πολλά χρόνια. Πήρε το δίπλωμα του δικηγόρου και έγινε δεκτός στο Σύλλογο των Σκώτων Δικηγόρων το 1791.
Το 1796, στα 25 του ξεκίνησε να γράφει και να μεταφράζει έργα από τα γερμανικά. Άρχισε να εκδίδει ποιήματα και να γίνεται γνωστός, ωστόσο απέκτησε μεγάλη φήμη με τα ιστορικά του μυθιστορήματα τα οποία έχουν μείνει κλασικά και διαβάζονται ακόμη: Ιβανόης, Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, Ρομπ Ρόυ, Η Κυρά της Λίμνης, Γουέιβερλι, Η Καρδιά του Μιντλόθιαν κ.α. Ήταν από τους πρώτους αγγλόφωνους συγγραφείς που ασχολήθηκε με το ιστορικό μυθιστόρημα, και εκείνος που έκανε γνωστούς σε όλο τον κόσμο τους highlanders (ορεσίβιους Σκωσέζους).
Ο Σκοτ παντρεύτηκε το 1797 και απέκτησε πέντε παιδιά, ένα πέθανε πριν από αυτόν. Παράλληλα με τη συγγραφική του δράση, υπήρξε Γραμματέας του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Εδιμβούργου και για 30 χρόνια ήταν πρόεδρος πρωτοδικών. Δεν είχε στην διάρκεια της ζωής του οικονομικά προβλήματα καθώς στις αρχές είχε έσοδα από την ενασχόλησή του με τη νομική, το εισόδημα της συζύγου του και κάποια έσοδα από τα γραπτά του και σταδιακά απέκτησε μεγάλη περιουσία καθώς τα μυθιστορήματά του είχαν μεγάλη επιτυχία. Ωστόσο το 1825 και το 1826, μία τραπεζική κρίση σάρωσε τις πόλεις του Λονδίνου και του Εδιμβούργου και ο Σκοτ έμεινε με μεγάλο χρέος καθώς είχε επενδύσει σε μια επιχείρηση που χρεοκόπησε. Ξεκίνησε να γράφει σε φρενήρεις ρυθμούς και χωρίς να ξεκουράζεται για να αποπληρώσει το χρέος, σε λιγότερο από δύο χρόνια έγραψε έξι βιβλία, ανάμεσα στα οποία και τη “Ζωή του Ναπολέοντα” σε εννέα τόμους. Η προσπάθεια ήταν τόσο μεγάλη, που τον εξασθένισε και το 1830 έπαθε παράλυση. Παρά το γεγονός αυτό, έκανε μία μεγάλη περιοδεία στην Ευρώπη, κατά την οποία τον υποδέχθηκαν εορταστικά όπου κι αν πήγαινε. Επέστρεψε στη Σκωτία και στις 21 Σεπτεμβρίου του 1832 πέθανε στο κτήμα του.