Βιογραφία
Ο Αλέξανδρος Σούτσος ( 1803- 1863) ήταν Έλληνας πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και σατιρικός ποιητής. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη σε μια μεγαλοαστική οικογένεια στο Φανάρι, ο πατέρας του ήταν διπλωμάτης η μητέρα του ποιήτρια. Έχασε τους γονείς του σε παιδική ηλικία και τον μεγάλωσε -μαζί με τα 2 αδέρφια του- ο θείος τους στην Χίο. Το 1820, μαζί με τον αδερφό του Παναγιώτη μετέβησαν για σπουδές στο Παρίσι, με φροντίδα ενός άλλου θείου, του ηγεμόνα της Μολδαβίας Μιχαήλ Σούτσου. Στο Παρίσι επηρεάστηκε από τον Κοραή και τους ρομαντικούς ποιητές της εποχής, ωστόσο διέκοψε τις σπουδές του συγκλονισμένος από τον θάνατο του αδερφού του στη μάχη του Δραγατσανίου. Ύστερα από ένα ταξίδι στην Ιταλία, επέστρεψε στην Ελλάδα το 1825. Είχε γράψει ρομαντικά ποιήματα όσο βρισκόταν στην Ευρώπη ενώ στην Ελλάδα ξεκίνησε να γράφει σατυρικά κείμενα τα οποία ξεσήκωσαν αντιδράσεις, με συνέπεια να επιστρέψει στο Παρίσι το 1827. Εκεί δημοσίευσε την ιστορία της ελληνικής επανάστασης στα γαλλικά, ενισχύοντας το φιλελληνικό πνεύμα.Στην Ελλάδα επέστρεψε μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Καποδίστρια, αρχικά ήταν οπαδός του μα σύντομα απογοητεύτηκε από την πολιτική του. Στα πλαίσια της αντικυβερνητικής του δράσης έγραψε σατιρικούς στίχους, οι οποίοι δημοσιεύτηκαν αργότερα στο Πανόραμα της Ελλάδος. Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια ο Σούτσος εμπιστεύτηκε αρχικά τον Όθωνα, αλλά και πάλι απογοητεύτηκε και ξεκίνησε έναν αγώνα σάτιρας εναντίον του. Ως συνέπεια, ακολούθησαν διώξεις, δίκες, φυλακίσεις, κατασχέσεις των έργων του. Αναγκάστηκε να περιπλανηθεί σε Ανατολή και Δύση, όπου συνέχισε να συγγράφει επαναστατικά κείμενα. Στην Αθήνα επέστρεψε το 1839 και δημοσίευσε τη σατιρική Μενιππεία με αποτέλεσμα να προφυλακιστεί ωστόσο αθωώθηκε στην δίκη που έγινε το 1841. Το 1852 υπέστη διώξεις για το έργο του.
Περιπλανώμενος, το 1856 δημοσίευσε το «Η τουρκομάχος Ελλάς», ενώ το 1857 τα «Απομνημονεύματα του Ανατολικού πολέμου». Ακολούθησαν κατάσχεση και καταστροφή των βιβλίων του και σκληρότερες διώξεις, οι οποίες οδήγησαν σε καταδίκη του και πενταετή κάθειρξη το 1859. Μετά από 11 μήνες στην φυλακή, του δόθηκε χάρη από τον Όθωνα με τον όρο να μείνει μακριά από την Ελλάδα. Μετά την έξωση του Όθωνα αποφάσισε να επιστρέψει στην Αθήνα, αρρώστησε όμως τον Ιούλιο του 1868 και πέθανε στη Σμύρνη.