ΑΡΧΙΚΗ
Κατσαρός Μιχάλης 1919 έως 1998 (79)
Κατσαρός Μιχάλης 1919 έως 1998 (79)
Πάρτε μαζί σας νερό.
Το μέλλον μας θα έχει πολύ ξηρασία.
ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ
Στη διαδήλωση του 1935 στην Κυπαρισσία για τα «Σταφιδικά» πήρε μέρος με τους σταφιδοπαραγωγούς, κρατώντας το κόκκινο λάβαρο του ΚΚΕ, ενώ έγραψε και ποίημα αφιερωμένο στα γεγονότα αυτά. Το 1937, μετακόμισε με την οικογένεια του στην Αθήνα, όπου μπήκε στην Ελληνική Αεροπορία. Έλαβε μέρος στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο, ενώ στη διάρκεια της Κατοχής πάλεψε μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ. Πιάστηκε από συνεργάτες των Γερμανών και βασανίστηκε άγρια στις φυλακές Χατζηκώνστα. Στα «Δεκεμβριανά» (1944) πολέμησε με τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ, το καλοκαίρι του 1945, έγινε μέλος του ΚΚΕ.
Μετά τον πόλεμο έκανε διάφορες δουλειές για να εξοικονομήσει τα προς το ζην, όπως ταμίας σε κέντρο διασκέδασης, υπάλληλος σε ραδιοφωνικό σταθμο, ρεπόρτερ σε περιφερειακά έντυπα και άλλες. Συγχρόνως έγραφε ποιήματα. Εμφανίστηκε επίσημα στα γράμματα το 1946 από το περιοδικό «Ελεύθερα Γράμματα», το 1947, συμμετείχε στην έκδοση του λογοτεχνικού περιοδικού «Θεμέλιο». Έκανε αισθητή την παρουσία του το 1953 με το ποιητικό βιβλίο του «Κατά Σαδδουκαίων», το οποίο σύμφωνα με πολλούς είναι το σημαντικότερο από τα ποιητικά βιβλία του. Τα δεκαεννέα κομμάτια που συγκροτούν τη συλλογή, με πιο γνωστό το ποίημα το «Η διαθήκη μου», δεν στρέφονται μόνον κατά Σαδδουκαίων, αλλά και κατά Δωριέων, Ρωμαίων, Βησιγότθων και καταγγέλλουν κάθε μορφή συμβιβασμού και απολυταρχικού πνεύματος.
Για κάποια χρόνια σταμάτησε να δημοσιεύει, επανεμφανίσθηκε το 1975 με τις ποιητικές συλλογές «Σύγγραμμα», «Πρόβα και ωδές» και αργότερα με τις συλλογές «Ενδύματα» (1977), «Αλφαβητάριον, ποιήματα Α-Ω» (1978), «Ονόματα» (1980), «3Μ+3Μ=6Μ» (1981) και «4 Μαζινό» (1982), για το οποίο βραβεύτηκε με Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Ο Μιχάλης Κατσαρός είχε παντρευτεί την ζωγράφο Κούλα Μαραγκοπούλου και είχε ένα γιο. Πέθανε στην Αθήνα στις 21 Νοεμβρίου 1998, ένα χρόνο μετά τη σύζυγό του.