ΑΡΧΙΚΗ
Σουάρεζ Κλεμεντίνα 1902 έως 1991 (89)
Σουάρεζ Κλεμεντίνα 1902 έως 1991 (89)
Αν δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μια ενεργό καλλιτεχνική σκηνή, είναι υποχρέωση μας να τις δημιουργήσουμε.
ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ
Γεννήθηκε στη Juticalpa στις 12 Μαίου του 1902 και παρακολούθησε το δημόσιο σχολείο μέχρι την πέμπτη τάξη. Το 1923 πέθανε ο πατέρας της και η Σουαρέζ, η οποία από μικρή έδειχνε ένα ασυμβίβαστο πνεύμα, εγκατέλειψε το χωριό της και το αγροτικό οικογενειακό σπίτι και χωρίς οικονομική στήριξη, ξεκίνησε να βρει την τύχη της. Οι πρώτοι της προορισμοί ήταν πόλεις όπου είχε συγγενείς που της παρείχαν ένα μέρος για να μείνει. Έζησε και δούλεψε κάνοντας διάφορες δουλειές, όπως σερβιτόρα και πωλήτρια, σε Trujillo, La Ceiba, San Pedro, Tela και τέλος στην Τεγκουσικάλπα, ενώ συγχρόνως έγραφε ποιήματα. Έκανε 2 κόρες με έναν άνδρα που δεν παντρεύτηκε και αργότερα έκανε 2 γάμους, τον δεύτερο με τον διάσημο ζωγράφο Jose Mejia Vides.
Η Σουάρεζ τόσο με την ποίησή της όσο και με την συμπεριφορά της, σκανδάλισε την κοινωνία της εποχή της καθώς παραβίαζε τους καθιερωμένους παραδοσιακούς κανόνες, καθώς μεγάλωσε ανύπαντρη τα παιδιά της, φόρεσε σορτς και μπικίνι θέλοντας να γιορτάσει για το σώμα της, ντύθηκε περίεργα και τριγυρνούσε τους δρόμους για να πουλήσει τις ποιητικές συλλογές της, μίλησε δημόσια για την χειραφέτηση και τα δικαιώματα των γυναικών.
Το 1932, έδωσε μια σειρά από ποιητικές διαλέξεις στο Εθνικό Θέατρο της Τεγκουσιγκάλπα, όπου προκάλεσε σκάνδαλο επιδεικνύοντας ένα γυμνό σώμα, το 1933 ίδρυσε, επιμελήθηκε και διηύθυνε το περιοδικό «Woman» (1933) το οποίο άνοιξε τους δρόμους για την γυναικεία χειραφέτηση, ως μέρος του διεθνούς κινήματος από το οποίο η Ονδούρα δεν μπορούσε να διαχωριστεί. Την περίοδο 1936-19377 βρέθηκε στην Κούβα θέλοντας να βοηθήσει στην επανάσταση, την δεκαετία του 1940 έζησε στο Μεξικό ως πολιτική εξόριστη. Στο Μεξικό η Κλημεντίνα μαζί με τον δεύτερο σύζυγο, άνοιξαν σε ένα εξοχικό σπίτι στο δρόμο προς τη Santa Tecla, έναν από τους πιο εμβληματικούς πολιτιστικούς χώρους της Κεντρικής Αμερικής, για τη ανάπτυξη και προώθηση της σύγχρονης τέχνης η οποία πνιγόταν από τις δικτατορίες.
Την δεκαετία του 1950 η Σουάρεζ έζησε στο Σαλβαντόρ, επέστρεψε στην πατρίδα της το 1958, ως αναγνωρισμένη ποιήτρια. Το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ονδούρας δημοσίευσε το 1969 μια ανθολογία της ποίησής της, το επόμενο έτος, της απονεμήθηκε ένα εθνικό βραβείο για το έργο της στη λογοτεχνία.
Πέθανε στην πρωτεύουσα της Ονδούρας, Τεγκουσικάλπα, το 1991.