ΑΡΧΙΚΗ

Ταμπίντζε Γκαλακτ. 1892 έως 1959 (67)

Δόξα σε όσους έχουν ψυχή ελεύθερη από φόβο..

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

Το φεγγάρι πάνω

από τη Mtatsminda


Ο Γαλακτιόν Ταμπίντζε (Galaktion Tabidze, 17 Νοεμβρίου 1892 – 17 Μαρτίου 1959), ήταν Γεωργιανός ποιητής, ο οποίος δημιούργησε τον δικό του κόσμο ποίησης, αποδίδοντας με ένα ιδιαίτερο τρόπο την ομορφιά της γεωργιανής γλώσσας.

Ο πατέρας του ήταν αξιωματούχος και δημόσιο πρόσωπο, που πέθανε απροσδόκητα σε νεαρή ηλικία, προτού ο Γαλακτιόν γεννηθεί. Η μητέρα τους στα 8 του χρόνια τον έστειλε σε μια θρησκευτική σχολή και στα 10 του πήρε μεταγραφή για την Θεολογική Ακαδημία της Τιφλίδας. Άφησε την ακαδημία προτού τελειώσει και ξεκίνησε να εργάζεται ως δάσκαλος σε ένα από τα αγροτικά σχολεία και να γράφει ποιήματα.

Το πρώτο βιβλίο του Ταμπίντζε εκδόθηκε το 1914 και το δεύτερο το 1919. Αυτές οι ποιητικές συλλογές του έφεραν μεγάλη φήμη. Το 1916, τα ποιήματά του τυπώθηκαν σε ένα από τα πιο δημοφιλή περιοδικά που ονομαζόταν «Τα Γαλάζια Κέρατα. Το 1915 παντρεύτηκε ενώ υπήρχε και μια άλλη γυναίκα στην ζωή του η οποία τον είχε εμπνεύσει μερικά από τα πρώτα του ερωτικά ποιήματα. Παρά την επιτυχία των ποιημάτων του, ο Ταμπίντζε δεν έβγαζε αρκετά χρήματα και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του έχοντας σοβαρά οικονομικά προβλήματα.

Κατά τη διάρκεια του τραγικού γεγονότος του 1921-1924 στη Γεωργία, όταν στην χώρα εισέβαλε ο ρωσικός στρατός, έγραψε το μεγάλο ποίημα με τίτλο «Οι αναμνήσεις των ημερών που χτύπησε ο κεραυνός». Όλα τα αντίτυπα του περιοδικού, όπου δημοσιεύτηκε το ποίημα, καταστράφηκαν από τους Μπολσεβίκους και ο ποιητής φυλακίστηκε.

Το 1933, ωστόσο, ο Γαλακτίον έλαβε τον επίσημο τίτλο του «Λαϊκού Συγγραφέα» και τα 25 χρόνια της λογοτεχνικής του δράσης γιορτάστηκαν στην Όπερα της Τιφλίδας. Το 1936 του απονεμήθηκε το παράσημο του Λένιν. Το 1937, κατά τη διάρκεια των σταλινικών καταστολών, συνελήφθη η σύζυγος του και εξορίστηκε στη Σιβηρία. Επέστρεψε στην Τιφλίδα αρκετά χρόνια αργότερα, αλλά συνελήφθη ξανά, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και τελικά εκτελέστηκε. Τα γράμματα που έγραψαν όσο ήταν χώρια είναι ενδεικτικά της οδύνης και της αγάπης τους σε εκείνες τις δύσκολες ώρες.

Μετά από αρκετά χρόνια, ο Γαλακτίον είχε στενή σχέση με μια άλλη γυναίκα, και έκανε και έκανε και έναν δεύτερο γάμο, ωστόσο είχε καταβληθεί από τις συνθήκες και την πολιτική κατάσταση, με πολλούς φίλους και συναδέλφους να έχουν πέσει θύματα των εκκαθαρίσεων του Στάλιν. Ο ίδιος είχε ανακριθεί και βασανιστεί από την KGB ωστόσο του είχε χαριστεί η ζωή. Σταδιακά βυθίστηκε στην κατάθλιψη και τον αλκοολισμό. Εισήχθη το 1959 σε ψυχιατρείο στην Τιφλίδα, όπου στις 17 Μαρτίου 1959, αυτοκτόνησε πηδώντας από το παράθυρο του. Έχει χαρακτηριστεί ως ο βασιλιάς των ποιητών στη Γεωργία, τα γραπτά του επηρέασαν βαθιά όλες τις επόμενες γενιές Γεωργιανών ποιητών.