Καμπανέλλης
οι άλλοι να βαστάνε τα σκοινιά αρνιέμαι να με κάνουν ό,τι θένε αρνιέμαι να πνιγώ στην καταχνιά. να είσαι συ και να μην είμαι εγώ που τη δική μου μοίρα διαφεντεύεις με τη δική μου γη και το νερό. να βλέπω πια το δρόμο μου κλειστό αρνιέμαι να 'χω σκέψη που σωπαίνει να περιμένει μάταια τον καιρό |
|---|