-1460
Ασσυρία
Η ιστορία της Ασσυρίας είναι μια ατελείωτη σειρά από πολέμους και κατακτήσεις, αναγκασμένοι να πολεμάνε οι υπήκοοι της με εχθρούς βόρεια και νότια έγινα σκληροτράχηλοι πολεμιστές και έμειναν ονομαστοί για την αγριότητά τους. Οι στρατιώτες έπαιρναν αμοιβή ανάλογα με τα κομμένα κεφάλια που παρουσίαζαν έτσι μετά από κάθε μάχη αποκεφαλιζόταν όλοι οι σκοτωμένοι και υπήρχαν στο πεδίο πλήθος γραφέων για να καταγράφουν το σκορ του καθενός. Υπήρξαν καινοτόμοι στην κατασκευή όπλων και οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν πολιορκητικές μηχανές και άλογα ως ιππικό και όχι για να σέρνουν άρματα. Η Ασσυρία κατάφερε να συντρίψει τους εχθρούς της και να καταλάβει τις πόλεις του Ελάμ, της Σουμερίας, του Ακκάδ και της Βαβυλωνίας και να επιβάλει έναν σκληρό απάνθρωπο ζυγό σε όλη την Μέση Ανατολή.
Οι υποτελείς πόλεις πλήρωναν φόρους και στην παραμικρή προσπάθεια ανεξαρτησίας η αντίδραση ήταν καταιγιστική, πολλές πόλεις καήκαν ολοσχερώς ώστε να μην μείνουν ούτε ίχνη τους. Για να αποτρέψουν εξεγέρσεις έκαναν μετακινήσεις πληθυσμών, αναμίγνυαν λαούς μεταξύ τους για να χάσουν την εθνική τους συνείδηση και αν κάποια περιοχή εξεγείρονταν, προς παραδειγματισμό, σκότωναν τους πάντες ανεξαιρέτως και με ιδιαίτερη βαρβαρότητα όταν κατέστελλαν την εξέγερση.
Επισήμως αρχηγός του κράτους ήταν ο θεός Ασσούρ, όλες οι πράξεις και οι νόμοι γινόταν στο όνομα του, ο μονάρχης ήταν αρχηγός του στρατού στον οποίο βασιζόταν, όπως και στους ιερείς για να κυβερνά. Η κοινωνία ήταν στρατιωτική και πατριαρχική, οι άνδρες μπορούσαν να έχουν παλλακίδες, ο βασιλιάς είχε χαρέμι εκατοντάδων κοριτσιών που περνούσαν τα περισσότερα χρόνια τους έγκλειστες, οι παντρεμένες γυναίκες έπρεπε να φοράνε πέπλο και να μην δείχνουν το πρόσωπο σε άλλους άνδρες.
Οι διοίκηση γινόταν από διοικητές που όριζε ο μονάρχης οι οποίοι ήταν επιφορτισμένοι να συλλέγουν τους φόρους, να κάνουν έργα στην περιοχή τους και να διατηρούν στρατό διαρκώς ετοιμοπόλεμο. Ο διοικητικό αυτό σύστημα υιοθέτησαν αργότερα οι Πέρσες και κατόπιν οι Ρωμαίοι. Το ποινικό τους σύστημα απαρτιζόταν από 5 συγκεκριμένες ποινές ανάλογα με το μέγεθος του ατοπήματος: μαστίγωμα, κοπής γλώσσας ή μύτης, ευνουχισμός, ανασκολοπισμός, αποκεφαλισμός. Στους αιχμαλώτους φερόταν συχνά με θηριωδία οι πήλινες πινακίδες που διασώθηκαν διηγούνται την αγριότητα βασιλιάδων και αρχόντων οι οποίοι με αυταρέσκεια και κομπασμό διηγούνται πως έβρασαν ανασκολόπισαν, έκοψαν σε κομμάτια, έβγαλαν μάτια χέρια πόδια, μεγάλων και μικρών αιχμαλώτων προς τέρψιν του φιλοθεάμων κοινού.
Τον 7ο π.Χ αιώνα η Ασσυρία είχε εξελιχθεί στην μεγαλύτερη αυτοκρατορία που είχε γνωρίσει μέχρι τότε ο κόσμος, μετά από ασταμάτητους πολέμους και εκστρατείες. Τελικά η Ασσυριακή αυτοκρατορία ηττήθηκε από τους Μήδους το -612, αργότερα πέρασε στην κυριαρχία Βαβυλώνας και Περσών μέχρι που την κατέκτησε ο Μέγας Αλέξανδρος αλλάζοντας το όνομα της σε Συρία. Κατόπιν έγινε ρωμαϊκή επαρχία.