ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ 1721 Αυτοκρατορία της Ρωσίας
Η εισβολή των Μογγόλων το 1240 στην Ρωσία είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο του μισού περίπου πληθυσμού και το σχηματισμό του Ταταρικού κράτους της Χρυσής Ορδής, το οποίο για χρόνια θα λεηλατεί τα Ρωσικά πριγκιπάτα. Στις αρχές του 14ου αιώνα, υπό τον πρίγκιπα Δανιήλ αναπτύχθηκε η περιοχή γύρω από την Μόσχα και δημιουργήθηκε το Μεγάλο Δουκάτο της Μοσχοβίας. Η Μοσχοβία παρέμεινε υποτελής στους Μογγόλους-Τατάρους μέχρι το 1480 οπότε και απελευθερώθηκε από τον πρίγκιπα Ιβάν Γ με μια συντριπτική νίκη κατά της Χρυσής Ορδής. Ο Ιβάν έμεινε 43 χρόνια στην εξουσία και ενίσχυσε σημαντικά το κράτος τριπλασιάζοντας το. Μετά το γάμο του με την ανιψιά του τελευταίου Βυζαντινού αυτοκράτορα, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, δήλωσε συνεχιστής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και υιοθέτησε τον τίτλο του τσάρου όλων των Ρώσων. Τα επόμενα χρόνια θα επικρατήσει η επίσημη ονομασία βασίλειο της Ρωσίας το οποίο θα επεκταθεί σημαντικά καθώς θα πολεμήσει με επιτυχία το Δουκάτο της Λιθουανίας, μια συμμαχία Τατάρων-Οθωμανών καθώς και την Πολωνία και τη Σουηδία. Το 1547 ο Ιβάν Δ΄ στέφθηκε Τσάρος και δημιούργησε το ρωσικό φεουδαρχικό σύστημα εισάγοντας το θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης στις αγροτικές περιοχές.Υπό την ηγεσία του το βασίλειο της Μόσχας σταθεροποιήθηκε και επεκτάθηκε κυρίως προς τα ανατολικά. Ο Ιβάν όνομάστηκε τρομερός καθώς είχε τρομερά ξεσπάσματα βίας και πιθανότατα παραφροσύνης. Το 1570 διέταξε την δολοφονία όλων των κατοίκων μιας μικρής πόλης γιατί θεώρησε πως θα τον πρόδιδαν συμμαχώντας με τους Λιθουανούς ενώ σε έναν διαπληκτισμό, σκότωσε τον ίδιο του τον γιο χτυπώντας τον με το βασιλικό σκήπτρο στο κεφάλι. Τα έτη 1601 με 1603 η Ρωσία βρέθηκε αντιμέτωπη με το μεγαλύτερο λιμό της ιστορίας της, δύο εκατομμύρια άνθρωποι, περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού πέθαναν από ασιτία. Την ίδια περίοδο Πολωνοί και Λιθουανοί βρήκαν την ευκαιρία και κατέλαβαν τμήματα της χώρας τα οποία θα ανακαταλάβουν οι Ρώσοι μετά από δέκα χρόνια. Τον 17ο αιώνα θα συνεχιστεί η εδαφική επέκτασή της Ρωσίας και από το 1654 θα προσαρτηστεί και η επικράτεια των Κοζάκων, γεγονός που οδήγησε σε νικηφόρο πόλεμο κατά των Πολωνών. Το 1689 ανέβηκε στον θρόνο ο Πέτρος ο Μέγας ο οποίος είχε δουλέψει ανώνυμα σε Ολλανδία, Αγγλία και Πρωσία συγκεντρώνοντας πολύτιμές γνώσεις σχετικά με την διοίκηση τους με σκοπό να φτιάξει μια χώρα στα δυτικά πρότυπα. Για να αναπτύξει το εμπόριο στις βόρειες θάλασσες και αφού πρώτα εκσυγχρόνισε τις ένοπλες δυνάμεις, πολέμησε και νίκησε την Σουηδία ώστε να έχει διέξοδο στην βαλτική. Συγκέντρωσε 80000 εργάτες και σε μια περιοχή βαλτώδη και άγονη,, αποξήρανε τα έλη και έφτιαξε ένα μεγαλειώδες λιμάνι, την Αγία Πετρούπολη. Η Πέτρου-πόλη υπήρξε γιγάντιο έργο, μια πόλη καλλιτέχνημα, με υπέροχους ναούς, θαυμάσιες γέφυρες, κανάλια, παλάτια, διοικητικά κτίρια, μουσεία. Ο Πέτρος δημιούργησε την “Ακαδημία Επιστημών”, γιατί πίστευε ότι πρέπει η Ρωσία να παρακολουθεί τις επιστημονικές εξελίξεις των προηγμένων χωρών, δημιούργησε σχολές ξένων γλωσσών και έφτασε να απαγορέψει τις τοπικές ενδυμασίες με τα καφτάνια και τις μακριές γενειάδες, επί ποινή φυλακίσεως, επιβάλλοντας το δυτικό ντύσιμο. Το 1721, με μεγάλη επισημότητα ανακήρυξε το κράτος του σε Αυτοκρατορία, στην οποία σταδιακά είχε προσαρτήσει την Εσθονία, την Λετονία και τμήματα της Φινλανδίας. ΑΓΙΑ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ Κατά την βασιλεία της κόρης του Πέτρου, Ελισάβετ, η χώρα συμμετείχε στον Επταετή Πόλεμο και για ένα διάστημα κατέκτησε την ανατολική Πρωσία και το Βερολίνο ενώ τα χρόνια της βασιλείας της Μεγάλης Αικατερίνης, (1762–1796), η Ρωσία βρέθηκε στο απόγειο της δύναμής της, Η Αικατερίνη έμεινε στην ιστορία και για το πλήθος των εραστών της, το σημαντικό ωστόσο είναι το τεράστιο έργο που πρόσφερε στη χώρα της. Έχοντας συνειδητοποιήσει πως οι απομακρυσμένες περιοχές είναι αποκομμένες και εξαθλιωμένες, έφτιαξε κινητές μονάδες υγείας, κινητές μονάδες δικαστών και κινητές μονάδες εκπαίδευσης και πήρε μέτρα για να καλυτερέψει την ζωή των δουλοπάροικων πάνω στους οποίους είχαν μέχρι τότε εξουσία ζωής και θανάτου οι γαιοκτήμονες. Η Αικατερίνη υπήρξε προστάτιδα συγγραφέων και φιλοσόφων σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένου του Ντιντερό και του Βολταίρου και γέμισε τα ρωσικά μουσεία με ευρωπαϊκά έργα τέχνης, προώθησε τέχνες και γράμματα και με την σειρά της έφτιαξε ένα λαμπρό λιμάνι, την Οδησσό. Μεγάλες επιτυχίες είχε και στον στρατιωτικό τομέα, καθώς επέκτεινε τον πολιτικό έλεγχο στην Πολωνία και Λιθουανία και ενσωμάτωσε μεγάλο μέρος της Πολωνίας μετά τον διαμελισμό της ενώ στο νότο με τις νίκες κατά των Τούρκων έφτασε την Ρωσία μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα. ΟΔΗΣΣΟΣ Όταν πέθανε το 1796 η Ρωσία είχε εδραιωθεί ως ηγέτιδα δύναμη στην ηπειρωτική Ευρώπη, να διεκδικεί μέσω πολέμων, όπως και οι υπόλοιπες μεγάλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις, ολοένα και περισσότερη ισχύ.

1721

Αυτοκρατορία της Ρωσίας

Η εισβολή των Μογγόλων το 1240 στην Ρωσία είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο του μισού περίπου πληθυσμού και το σχηματισμό του Ταταρικού κράτους της Χρυσής Ορδής, το οποίο για χρόνια θα λεηλατεί τα Ρωσικά πριγκιπάτα. Στις αρχές του 14ου αιώνα, υπό τον πρίγκιπα Δανιήλ αναπτύχθηκε η περιοχή γύρω από την Μόσχα και δημιουργήθηκε το Μεγάλο Δουκάτο της Μοσχοβίας. Η Μοσχοβία παρέμεινε υποτελής στους Μογγόλους-Τατάρους μέχρι το 1480 οπότε και απελευθερώθηκε από τον πρίγκιπα Ιβάν Γ με μια συντριπτική νίκη κατά της Χρυσής Ορδής. Ο Ιβάν έμεινε 43 χρόνια στην εξουσία και ενίσχυσε σημαντικά το κράτος τριπλασιάζοντας το. Μετά το γάμο του με την ανιψιά του τελευταίου Βυζαντινού αυτοκράτορα, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, δήλωσε συνεχιστής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και υιοθέτησε τον τίτλο του τσάρου όλων των Ρώσων. Τα επόμενα χρόνια θα επικρατήσει η επίσημη ονομασία βασίλειο της Ρωσίας το οποίο θα επεκταθεί σημαντικά καθώς θα πολεμήσει με επιτυχία το Δουκάτο της Λιθουανίας, μια συμμαχία Τατάρων-Οθωμανών καθώς και την Πολωνία και τη Σουηδία.

Το 1547 ο Ιβάν Δ΄ στέφθηκε Τσάρος και δημιούργησε το ρωσικό φεουδαρχικό σύστημα εισάγοντας το θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης στις αγροτικές περιοχές.Υπό την ηγεσία του το βασίλειο της Μόσχας σταθεροποιήθηκε και επεκτάθηκε κυρίως προς τα ανατολικά. Ο Ιβάν όνομάστηκε τρομερός καθώς είχε τρομερά ξεσπάσματα βίας και πιθανότατα παραφροσύνης. Το 1570 διέταξε την δολοφονία όλων των κατοίκων μιας μικρής πόλης γιατί θεώρησε πως θα τον πρόδιδαν συμμαχώντας με τους Λιθουανούς ενώ σε έναν διαπληκτισμό, σκότωσε τον ίδιο του τον γιο χτυπώντας τον με το βασιλικό σκήπτρο στο κεφάλι. Τα έτη 1601 με 1603 η Ρωσία βρέθηκε αντιμέτωπη με το μεγαλύτερο λιμό της ιστορίας της, δύο εκατομμύρια άνθρωποι, περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού πέθαναν από ασιτία. Την ίδια περίοδο Πολωνοί και Λιθουανοί βρήκαν την ευκαιρία και κατέλαβαν τμήματα της χώρας τα οποία θα ανακαταλάβουν οι Ρώσοι μετά από δέκα χρόνια. Τον 17ο αιώνα θα συνεχιστεί η εδαφική επέκτασή της Ρωσίας και από το 1654 θα προσαρτηστεί και η επικράτεια των Κοζάκων, γεγονός που οδήγησε σε νικηφόρο πόλεμο κατά των Πολωνών. Το 1689 ανέβηκε στον θρόνο ο Πέτρος ο Μέγας ο οποίος είχε δουλέψει ανώνυμα σε Ολλανδία, Αγγλία και Πρωσία συγκεντρώνοντας πολύτιμές γνώσεις σχετικά με την διοίκηση τους με σκοπό να φτιάξει μια χώρα στα δυτικά πρότυπα. Για να αναπτύξει το εμπόριο στις βόρειες θάλασσες και αφού πρώτα εκσυγχρόνισε τις ένοπλες δυνάμεις, πολέμησε και νίκησε την Σουηδία ώστε να έχει διέξοδο στην βαλτική. Συγκέντρωσε 80000 εργάτες και σε μια περιοχή βαλτώδη και άγονη,, αποξήρανε τα έλη και έφτιαξε ένα μεγαλειώδες λιμάνι, την Αγία Πετρούπολη.

Η Πέτρου-πόλη υπήρξε γιγάντιο έργο, μια πόλη καλλιτέχνημα, με υπέροχους ναούς, θαυμάσιες γέφυρες, κανάλια, παλάτια, διοικητικά κτίρια, μουσεία. Ο Πέτρος δημιούργησε την “Ακαδημία Επιστημών”, γιατί πίστευε ότι πρέπει η Ρωσία να παρακολουθεί τις επιστημονικές εξελίξεις των προηγμένων χωρών, δημιούργησε σχολές ξένων γλωσσών και έφτασε να απαγορέψει τις τοπικές ενδυμασίες με τα καφτάνια και τις μακριές γενειάδες, επί ποινή φυλακίσεως, επιβάλλοντας το δυτικό ντύσιμο. Το 1721, με μεγάλη επισημότητα ανακήρυξε το κράτος του σε Αυτοκρατορία, στην οποία σταδιακά είχε προσαρτήσει την Εσθονία, την Λετονία και τμήματα της Φινλανδίας.

ΑΓΙΑ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ

Κατά την βασιλεία της κόρης του Πέτρου, Ελισάβετ, η χώρα συμμετείχε στον Επταετή Πόλεμο και για ένα διάστημα κατέκτησε την ανατολική Πρωσία και το Βερολίνο ενώ τα χρόνια της βασιλείας της Μεγάλης Αικατερίνης, (1762–1796), η Ρωσία βρέθηκε στο απόγειο της δύναμής της, Η Αικατερίνη έμεινε στην ιστορία και για το πλήθος των εραστών της, το σημαντικό ωστόσο είναι το τεράστιο έργο που πρόσφερε στη χώρα της. Έχοντας συνειδητοποιήσει πως οι απομακρυσμένες περιοχές είναι αποκομμένες και εξαθλιωμένες, έφτιαξε κινητές μονάδες υγείας, κινητές μονάδες δικαστών και κινητές μονάδες εκπαίδευσης και πήρε μέτρα για να καλυτερέψει την ζωή των δουλοπάροικων πάνω στους οποίους είχαν μέχρι τότε εξουσία ζωής και θανάτου οι γαιοκτήμονες. Η Αικατερίνη υπήρξε προστάτιδα συγγραφέων και φιλοσόφων σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένου του Ντιντερό και του Βολταίρου και γέμισε τα ρωσικά μουσεία με ευρωπαϊκά έργα τέχνης, προώθησε τέχνες και γράμματα και με την σειρά της έφτιαξε ένα λαμπρό λιμάνι, την Οδησσό. Μεγάλες επιτυχίες είχε και στον στρατιωτικό τομέα, καθώς επέκτεινε τον πολιτικό έλεγχο στην Πολωνία και Λιθουανία και ενσωμάτωσε μεγάλο μέρος της Πολωνίας μετά τον διαμελισμό της ενώ στο νότο με τις νίκες κατά των Τούρκων έφτασε την Ρωσία μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα.

ΟΔΗΣΣΟΣ

Όταν πέθανε το 1796 η Ρωσία είχε εδραιωθεί ως ηγέτιδα δύναμη στην ηπειρωτική Ευρώπη, να διεκδικεί μέσω πολέμων, όπως και οι υπόλοιπες μεγάλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις, ολοένα και περισσότερη ισχύ.