ΣΑΡΑ ΜΠΡΑΟΥΝ
Μώρις, μην κλαις, δεν είμαι κάτω από τούτο δω το πεύκο.
Ο απαλός αέρας της άνοιξης ψιθυρίζει ανάμεσα στη γλυκιά χλόη,
Τ' αστέρια λάμπουν, το νυχτοπούλι τιτιβίζει,
Όμως εσύ λυπάσαι ενώ η ψυχή μου κείτεται εκστατική
Στην ευλογημένη Νιρβάνα από αιώνιο φως!
Πήγαινε στον καλόκαρδο άντρα μου,
Που συλλογίζεται πάνω από τον ένοχο, όπως λέει έρωτά μας:
Πες του πως η αγάπη μου για σένα,
όχι λιγότερο από την αγάπη μου για κείνον
Έγραψε τη μοίρα μου – ότι ανάμεσα από τη σάρκα
Κέρδισα το πνεύμα, και ανάμεσα από το πνεύμα, τη γαλήνη.
Δεν υπάρχει γάμος στον ουρανό, Όμως υπάρχει αγάπη.
SARAH BROWN
MAURICE, weep not, I am not here under this pine tree.
The balmy air of spring
whispers through the sweet grass,
The stars sparkle,
the whippoor will calls,
But thou grievest, while my soul lies rapturous
In the blest Nirvana of eternal light!
Go to the good heart that is my husband,
Who broods upon what he calls our guilty love:
Tell him that my love for you
, no less than my love for him
Wrought out my destiny
that through the flesh
I won spirit,
and through spirit, peace.
There is no marriage in heaven,
But there is love