Το να είσαι άνθρωπος είναι ένας ξενώνας.
Κάθε πρωί, ένας καινούργιος επισκέπτης.

Μια χαρά, μια θλίψη, μια κακία,
κάποια στιγμιαία επίγνωση
έρχεται σαν απρόσμενος επισκέπτης.

Καλωσόρισέ τους όλους
και φιλοξένησέ τους!

Ακόμη κι αν είναι ένα πλήθος από λύπες,
που με ορμή αδειάζουν το σπίτι σου
από όλα του τα έπιπλα,
κι όμως, φέρσου με τιμή σε κάθε επισκέπτη.

Ίσως σε αδειάζει
για να κάνει χώρο
για κάποια καινούργια χαρά.

Τη σκοτεινή σκέψη, την ντροπή, την κακία,
συνάντησέ τες στην πόρτα γελώντας
και κάλεσέ τες μέσα.

Να είσαι ευγνώμων
για όποιον κι αν έρθει,
γιατί ο καθένας έχει σταλεί
ως οδηγός από το επέκεινα.

Ελληνική απόδοση με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης.