Ποιήματα

Υπάρχει αρκετή προδοσία, αρκετό μίσος, αρκετή βία, αρκετός παραλογισμός
στον μέσο άνθρωπο
για να εφοδιάσει οποιονδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα.

Και οι καλύτεροι δολοφόνοι είναι εκείνοι που κηρύττουν εναντίον του φόνου.
Και οι καλύτεροι στο μίσος είναι εκείνοι που κηρύττουν την αγάπη.
Και οι καλύτεροι στον πόλεμο, τελικά, είναι εκείνοι που κηρύττουν την ειρήνη.

Εκείνοι που κηρύττουν τον Θεό έχουν ανάγκη τον Θεό.
Εκείνοι που κηρύττουν την ειρήνη δεν έχουν ειρήνη.
Εκείνοι που κηρύττουν την αγάπη δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες.
Προσοχή στους γνώστες.
Προσοχή σ’ εκείνους που διαβάζουν συνεχώς βιβλία.
Προσοχή σ’ εκείνους που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια
είτε είναι περήφανοι γι’ αυτήν.
Προσοχή σ’ εκείνους που βιάζονται να επαινέσουν,
γιατί χρειάζονται επαίνους σε αντάλλαγμα.
Προσοχή σ’ εκείνους που βιάζονται να καταδικάσουν,
γιατί φοβούνται όσα δεν γνωρίζουν.

Προσοχή σ’ εκείνους που αναζητούν συνεχώς τα πλήθη,
γιατί μόνοι τους δεν είναι τίποτα.

Προσοχή στον μέσο άντρα, στη μέση γυναίκα.
Προσοχή στην αγάπη τους.
Η αγάπη τους είναι μέτρια,
αναζητά το μέτριο.

Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους.
Υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει,
για να σκοτώσει τον καθένα.

Δεν θέλουν τη μοναξιά.
Δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά.
Θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε
διαφέρει από τους ίδιους.

Ανίκανοι να δημιουργήσουν τέχνη,
δεν θα καταλάβουν την τέχνη.
Θα θεωρήσουν την αποτυχία τους ως δημιουργών
απλώς αποτυχία του κόσμου.

Ανίκανοι να αγαπήσουν ολοκληρωτικά,
θα πιστέψουν πως και η δική σας αγάπη είναι ελλιπής.
Και τότε θα σας μισήσουν.

Και το μίσος τους
θα είναι τέλειο.

Σαν ένα λαμπερό διαμάντι,
σαν ένα μαχαίρι,
σαν ένα βουνό,
σαν μια τίγρη,
σαν το κώνειο.

Η καλύτερη τέχνη τους.