Α — Παροιμίες και εκφράσεις
772 συνολικά
181
›
182
›
183
›
184
›
185
›
186
›
187
›
188
›
189
›
190
›
191
›
192
›
193
›
194
›
195
›
196
›
197
›
198
›
199
›
200
›
201
›
202
›
203
›
204
›
205
›
206
›
207
›
208
›
209
›
210
›
211
›
212
›
213
›
214
›
215
›
216
›
217
›
218
›
219
›
220
›
221
›
222
›
223
›
224
›
225
›
226
›
227
›
228
›
229
›
230
›
231
›
232
›
233
›
234
›
235
›
236
›
237
›
238
›
239
›
240
›
αλά καρτ
Αλά μπουρνέζικα.
Αλαζονεία εμπόδιον σοφίας.
Αλάργα η πέτρα από το καράβι.
Αλαργινός ο κήπος δωριανά τα λάχανα
Αλάργο αλάργο το φιλί, να έχει νοστιμάδα.
Άλας της γής.
Αλάτι πάει στην αλυκή και φρύγανα στο λόγγο.
Αλάτισε τον κώλο του και ρώταει τι βρωμάει.
Αλαχ κερίμ στα τούρκικα, έχει ο Θεός ρωμαίικα.
Αλέθει ο μύλος; Δώστου ν' αλέσει.
Αλεστικά, φουρνιάτικα κι ο νοικοκύρης άδειος
Αλί (αλίμονο) που πάρει το σακί και πάει σ' άλλου πόρτα.
Αλί από ᾿κείνον που δεν ξυέται με τα δικά του νύχια.
Αλί που το έχει η κούτρα του να κατεβάζει ψείρες.
Αλί στον Αλή, που 'χασε το γάιδαρο του και πιλαλεί.
Αλιά (Αλίμονο) στο νιο που δέρνεται, στο γέρο που κοιμάται.
Αλίμονο σ' αυτόν που λείπει από τον γάμο του.
Αλίμονο στο καλομάθητο μέχρι να κακομάθει.
Αλίμονο στον κοτσυφό, σαν του κοπεί η ουρά του κι όντε μαδεί η φτερούγα του, μαυροκουρέματά του.
Αλίμονο στους λαούς που έχουν ανάγκη από ήρωες.
Αλίμονο της της κοιλιάς που 'χει κακό αφέντη.
Αλίμονον που καρτερεί γιόμα απο δικούς και δείπνο απο γειτόνους.
Αλκκυονίδες ημέρες.
Άλλα αντ’ άλλα, της Παρασκευής το γάλα.
Άλλα είναι τα αρεσκούμενα και άλλα τα πρεπούμενα.
Άλλα λέγω εγώ στη θειά μου κι άλλα λέει αυτή σε μένα.
Άλλα λένε της ανέμης κι άλλα κλώθει και γυρίζει
Άλλα λένε της καμπάνας, κι άλλα καμπανίζει εκείνη
Άλλα λένε της κρησάρας, κι άλλα κρησαρίζει εκείνη
Άλλα λογαριάζει ο γάιδαρος και άλλα ο γαιδουρόλατης.
Άλλα μελετούν τα βόδια κι άλλα κρίνει ο ζευγολάτης
Άλλα μου λεν τα χείλη σου και άλλα μου λεν οι φίλοι σου
Άλλα σκαμπάζει ο γάιδαρος και άλλα ο γαιδουρολάτης
Άλλα στα χείλη έχει και άλλα στην καρδιά.
Άλλα τα λαλούμενα κι άλλα τα νοούμενα
Άλλα τα λεγόμενα και άλλα τα βλεπόμενα.
Άλλα τα μάτια του λάγου και άλλα της κουκουβάγιας.
Άλλα ψάλλει η λύρα μου και άλλα το βιολί μου
Αλλάζει χειρουργό σε σάπια πληγή.
Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.
Άλλαξε τροπάρι.
Άλλη δεν εγέννησε μον' η Μαρία το Γιάννη.
Άλλην δρυ βαλάνιζε.
Άλλην δρυν βαλάνιζε.
Αλλιώς μας τα ‘λεγες παπά, πριν σε χειροτονήσουν.
Αλλιώς μιλά ο ξαμάρτωτος κι αλλιώς ο αρματωμένος
Αλλιώς φωνάζει η κουκουβάγια και αλλιώς η κουρούνα.
Άλλο Γιάννης κι άλλο Γιαννάκης.
Άλλο Γλαυξ, άλλο κορώνη φθέγγεται.
Άλλο δεν με εμάρανε παρά της άνοιξης το κρύο.
Άλλο δεν πρέπει του κουφού παρά μονάχα η λύρα.
Άλλο δρόμο πάω εγώ και άλλο η φοράδα μου.
Άλλο είναι η θωριά και άλλο η καρδιά.
Άλλο είναι τα γράμματα και άλλο η γνώση.
Άλλο είναι τα μισά κουκιά και άλλο τα μισοκούκια.
Άλλο είναι το αμπέλι και άλλο το περβόλι.
Άλλο είναι το δανεικό και άλλο το γυρευτό.
Άλλο είναι το κάτσε-κάτσε και άλλο το μανικοτράβα.
Άλλο έχει η γριά και βήχει.