Ιδού από τι είναι πλασμένο
το συμφωνικό τραγούδι του Έρωτα.

Υπάρχει το τραγούδι του έρωτα των περασμένων καιρών,
ο ήχος από τα ξέφρενα φιλιά των ξακουστών εραστών,
οι κραυγές του έρωτα των θνητών γυναικών
που τις άρπαξαν οι θεοί.

Η ανδρεία των μυθικών ηρώων,
ορθωμένη σαν αντιαεροπορικά πυροβόλα.
Το πολύτιμο ουρλιαχτό του Ιάσονα.
Το θανάσιμο άσμα του κύκνου.
Κι ο θριαμβευτικός ύμνος
που οι πρώτες ακτίνες του ήλιου
έκαναν να ψάλει ο ακίνητος Μέμνονας.

Υπάρχει η κραυγή των Σαβίνων τη στιγμή της αρπαγής.
Υπάρχουν ακόμη οι ερωτικές κραυγές των αιλουροειδών
μέσα στη ζούγκλα.
Το βαθύ μουρμούρισμα των χυμών
που ανυψώνονται στα τροπικά φυτά.
Η βροντή των πυροβολικών
που ολοκληρώνουν τον τρομερό έρωτα των λαών.
Τα κύματα της θάλασσας,
εκεί όπου γεννιούνται η ζωή και η ομορφιά.

Εκεί βρίσκεται το τραγούδι
ολόκληρου του έρωτα του κόσμου.