Εγώ θυμάμαι
(Σύγχρονη ελληνική απόδοση με βοηθεια απο ΑΙ)
Θυμάμαι τη φωνή σου.
Το αυστηρό σου βλέμμα,
τη λιτή, αποφασιστική κίνηση των χεριών σου.
Θυμάμαι τη φωνή σου—
μια φωνή αντίστασης.
Τα λόγια σου,
αιχμηρά και αμείλικτα.
Την καθάρια φωνή της οργής σου,
ένα μίσος
που έκρυβε μέσα του τρυφερότητα
και γινόταν δημιουργική δύναμη.
Το γενναιόδωρο μέτωπό σου,
λαμπρό σαν τον ήλιο.
Τη φιλία σου,
ανοιχτή σαν πλατεία,
ανάμεσα σε αυστηρά κυπαρίσσια
και νερά που μόλις γεννιούνται.
Την καρδιά σου.
Τη φωνή σου.
Τη ζωντανή σου γροθιά.
Όλα σταμάτησαν,
όλα θρυμματίστηκαν
από τον θάνατο.