Ο — Παροιμίες και εκφράσεις
519 συνολικά
121
›
122
›
123
›
124
›
125
›
126
›
127
›
128
›
129
›
130
›
131
›
132
›
133
›
134
›
135
›
136
›
137
›
138
›
139
›
140
›
141
›
142
›
143
›
144
›
145
›
146
›
147
›
148
›
149
›
150
›
151
›
152
›
153
›
154
›
155
›
156
›
157
›
158
›
159
›
160
›
161
›
162
›
163
›
164
›
165
›
166
›
167
›
168
›
169
›
170
›
171
›
172
›
173
›
174
›
175
›
176
›
177
›
178
›
179
›
180
›
Ο κακός γείτονας κάνει τον καλό νοικοκύρη.
Ο κακός ο μάστορας με τα σύνεργά του τα βάζει.
Ο κακός χρόνος περνάει, ο κακός γείτονας δεν περνάει.
Ο καλόγηρος είπε το ψάρι φακή και το έφαγε την Σαρακοστή.
Ο καλός καλό δεν έχει
Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται.
Ο καλός ο λόγος βγάζει το φίδι απο την τρύπα.
Ο καλός ο Μάρτης στα κάρβουνα κι ο κακός στον ίσκιο.
Ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει.
Ο καλός ο νοικοκύρης ανοίγει την πόρτα με τον κώλο.
Ο καλός ο νοικοκύρης τον χειμώνα φαίνεται (ή χαίρεται).
Ο καλός ο φίλος στην ανάγκη φαίνεται.
Ο καλός σκύλος είναι και καλός φίλος.
Ο κάμης και ο λάβης πάνε παρέα.
Ο καυγάς για το πάπλωμα
Ο κόσμος το ᾿χει βούκινο και ᾿μεις κρυφό καμάρι
Ο κουζουλός τα πάθή τού στη στράτα διηγάται.
Ο κουτσός με το ‘να πόδι δίνει μια και πάει στην Πόλη.
Ο Κρης την θάλατταν.
Ο κύβος ερρίφθη
Ο λαγός κι αν κρύβεται, τα αυτιά του φαίνονται.
Ο λόγγος δεν εφοβήθη το τσεκούρι μα το στειλιάρι.
Ο λόγος έχει αντίλογο, κι αντίλογο φαρμάκι.
Ο λόγος κάνεις τους φίλους μας, ο λόγος τους εχθρούς μας.
Ο λόγος όταν ειπωθεί, δεν μπορεί να μαζευτεί.
Ο λόγος που λες κρυφά, ακούγεται μακριά.
Ο λόγος πρώτα στο κόσκινο κι ύστερα στο στόμα.
Ο λόγος σκιά έργου.
Ο λόγος σου με χόρτασε και τα ψωμί σου φάτο.
Ο λόγος του δεν πέφτει χάμω.
Ο λόγος του δύο δεν γίνεται.
Ο λόγος του είναι συμβόλαιο.(ή νόμος, ή σπαθί)
Ο λουλές και το χασίσι τον έφεραν σε αυτή την κρίση.
Ο λόφος την κορυφή του την έχει για βουνό.
Ο λύκος από τα μετρημένα τρώει.
Ο λύκος δεν γυρίζει το σβέρκο.
Ο λύκος δεν τρώει κοντά στη φωλιά του.
Ο λύκος και αν εγέρασε και έπεσε το μαλλί του, μήτε την γνώμη άλλαξε μήτε την όρεξη του.
Ο λύκος με μηνύματα ποτέ αρνί δεν τρώγει.
Ο λύκος με μύγες δεν χορταίνει.
Ο λύκος να φοβόταν την βροχή, θα φόραγε και κάπα.
Ο λύκος πειστικός δεν γίνεται, ούτε ο σκύλος τυροκόμος.
Ο λύκος σαν γεράσει, μασκαράς των σκυλιών γίνεται.
Ο λύκος σαν εγέρασε κι άλλαξε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε μήτε την κεφαλή του.
Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται.
Ο λύκος στην ανεμοζάλη χαίρεται.
Ο λύκος την φωλιά του δεν την μαγαρίζει.
Ο λύκος φάει δεν φάει, όλοι του φωνάζουν.
Ο λωλός κουδούνια έχει, μοναχός του τα βροντάει.
Ο λωλός τον παλαβό σαν τα μάτια του τα δυό.
Ο Μάης έχει το όνομα κι ο θεριστής την πείνα.
Ο Μανώλης με τα λόγια χτίζει ανώγεια και κατώγεια.
Ο Μάρτης ως το γιόμα το ψοφάει κι ως το βράδυ το βρωμάει.
Ο μεγαλύτερος σου και γάιδαρος να γενεί, να μην τον καβαλικεύσεις.
Ο μέν δειλός τής πατρίδος, ό δέ φιλόδοξος τής πατρώας ουσίας εστί προδότης.
Ο μεν λόγος θαυμαστός, ο δε λέγων άπιστος.
Ο μερακλής άνθρωπος και τράγο αρμέγει.
Ο μή επαινών τήν εαυτού οικίαν,κτισθησομένης κεραμίδος αποκτενείται.
Ο μήνας έχει εννιά.
Ο μοι γένοιτο