Παροιμίες από το γράμμα Β

148 ελληνικές παροιμίες

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
← Επιστροφή στα γράμματα
Σύνολο παροιμιών: 148
Σελίδα 1 από 2
Βαγενάδες και γαϊδάροι, ένα μήνα έχουν τη χάρη.
Βάδιζε αργά να φτάσεις σύντομα.
Βάζε και μη βγάνεις να δεις σωρό που κάνεις.
Βάζει κι η μυλωνού τον άνδρα της με τους πραματευτάδες.
Βάζει κι ο γάιδαρος γινάτι, τηνε τρώει όμως γιομάτη.
Βάζει τα μαύρα από μέσα και τα άσπρα απέξω.
Βάζει το νερό κάτω απο την ψάθα.
Βάζει το Πήλιο πάνω στην Όσσα
Βάζει τον λύγκο μπιστικό και την αλεπού δραγάτη.
Βαθιά βαθιά ζευγάριζε κι απάνω απάνω σπέρνε
Βαθιά το μάτι μου βγαλμένο, γιατί μου έβγαλε δικός μου
Βαθύ ποτάμι δεν κάνει κρότο
Βάλ' αλεύρι στο πινάκι και μη σταυροκοπιέσαι. 
Βάλ' ελιά γιά τό παιδί σου καί συκιά για τη ζωή σου. 
Βάλ' το γέρο να κλαδέψει και το νέο για να σκάψει.
Βάλανε στ' άλογο σαμάρι και στο γαιδούρι γκέμια
Βάλανε την ουρά να ισιώσει, σαράντα χρόνια και ήταν ακόμη στραβή
Βάλανε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα.
Βάλανε τον τρελό να βγάλει το φίδι απ την τρύπα
Βάλε αλεύρι μές στη σκάφη και πολλούς σταυρούς μην κάνεις.
Βάλε αλεύρι, κάμε πίτα.
Βάλε αυγά και βούτυρο, να δεις φαί που κάνεις.
Βάλε βούτυρο να φας πιλάφι.
Βάλε κλειδί στη γλώσσα σου
Βάλε λάδι κι έλα βράδυ
Βάλε μάνταλο στην πόρτα σου, μη βγάλεις το γείτονα κλέφτη.
Βάλε να βγάλεις.
Βάλε στην αστρακιά φλουριά, να κάνεις τους αγγέλους κλέφτες 
Βάλε το λύκο πιστικό και την αλεπού δραγάτη.
Βάλε του ρίγανη να μην βρωμίσει.
Βάλλει ο λύκος τη φωνή να φοβηθεί που χάσει.
Βαλτή διάθεση κακή διάθεση 
Βαλτό σκυλί, ξώδερμα δαγκώνει
Βαλτός νους κακός νους
Βάνε το χέρι σου μέχρι εκεί που φτάνει η τσέπη σου.
Βάνει στους λύκους παστρουμά. 
Βάνει τα σκυλιά στην αγγαρεία.
Βάρα πάνω, βάρα κάτω, για να βρεις που θα βαρέσεις.
Βαρά τη θύρα για να ακούσει η παραθύρα.
Βάρα της νιάς με την καλάμα και της γριάς με τη ματσούκα.
Βάρα του καλού να γίνει καλύτερος, βάρα του κακού να γίνει χειρότερος.
Βάρα του μαχαιριού γροθιά να δεις ποιος θα πονέσει
Βαράει εκεί που σταλίζει η ψείρα.
Βαράει κουμπουριές στο γάμο του Καραγκιόζη.
Βαράει σα στραβός, κι όπου πετύχει.
Βαράει τη θύρα για να ακούσει η παραθύρα.
Βαράμε εμείς, πέφτουμε εμείς.
Βαρβάρα βαρβάρωνει, Σάββας σαβανώνει, Νικόλας παραχώνει 
Βαρεί του τοίχου να ακούσουν τα ποντίκια.
Βαρετό το κάθε λίγο.
Βαριά είναι η καλογερική και η παντρεία μολύβι.
Βαριά είναι η καλογερική.
Βάρος περιττό της γης.
Βάρος περιττόν της γης.
Βαρύ είναι το βουνό, μα σαν τον άνθρωπο όχι.
Βάσανα που 'χει η ρόκα μέχρι να γεμίσει τ' αδράχτι.
Βασανισμένος νέος, αναπαυμένος γέρος. 
Βασίλη τίμα τον παπά κι εσύ παπά έχε γνώση
Βασιλιάς πλούτη έχει κι αν του δώσουν κι άλλα θέλει
Βασιλική διαταγή και τα σκυλιά δεμένα.
Βασιλικό μολύβι δε βουλά.
Βασιλικός κι αν μαραθεί, τη μυρωδιά την έχει
Βασιλικός στην πόρτα μας κι εμείς τον πεθυμούμε. 
Βαστά κακή κεφαλή.
Βάστα με να σε βαστώ ν' ανεβούμεν το βουνό 
Βάστα την καπότα σου, θέλει ας βρέξει θέλει ας χιονίσει. 
Βαστά το κεφάλι του αποκάτω από την μασκάλη του 
Βαστά τον Θεό απο τον πόδα (ή απο τα γένεια).
Βάστα, γέρο, βάστα και, σαν πεθάνεις, άστα 
Βαστάει κι ο κρατημένος ακράτητο καμάρι.
Βαστάει στην πείνα σαν την ξεροχελώνα.
Βαστάει φανάρι και κλείνει τα μάτια του
Βαστάτε Τούρκοι το λαγό, να κατουρήσει ο σκύλος.
Βαστάτε, Τούρκοι, τα άρματα.
Βαφτίζω και μυρώνω, κι άμα ζήσει και μη ζήσει,
Βαφτισμένο, μυρωμένο, του Θεού παραδομένο. 
Βγάζε τις έγνοιες μαζί με τις παντόφλες. 
Βγάζει από αρσενικό γάιδαρο θηλυκό πουλάρι.
Βγάζει από τη μύγα ξύγκι. 
Βγάζει κι απο κρύο φούρνο ζεστό ψωμί.
Βγάζουν και τον παπά γκαστρωμένο 
Βγαίνει μόνο μια κυβέρνηση.
Βγαίνει ο ήλιος μα δεν ζεσταίνει.
Βγάλε από 'κει που κρέμμεται και βάλε εκεί που χάσκει. 
Βγάλε τη σκούφια σου και βάρα με.
Βγάλε την αράχνη από το σπίτι σου να μην σε βγάλει εκείνη έξω.
Βγάλε το γάιδαρο να μην στάξει η ουρά του.
Βγάλε το χαλινάρι απ΄ τ΄ άλογο να φτάσει γρήγορα στην άκρη.
Βγάλε τον Αλή και βάλε τον Καραλή.
Βγες στη γειτονιά πομπέψου κι' έμπα σπίτι σου πορέψου.
Βγήκ' ο ήλιος στα βούνα, βράσε βάβω τραχάνα.
Βγήκε η πομπή στις στράτες να πομπέψει τους διαβάτες .
Βγήκε ο γέρος στο κλωτσάτο κι η γριά στο κοπελάτο.
Βγήκε το αυγό να συμβουλέψει την κότα.
Βγήκε του του θεριστή, θερίζει δε θερίζει 
Βεζίρης έγινες, άνθρωπος δεν έγινες.
Βελάζοντας η προβατίνα η στραβή, το βρίσκει το αρνί της.
Βήχα και συνάχι, χαρά του που τα 'χει.
Βιάζεται σάμπως θά πάει τό γράμμα.
Βλάφτει η πληγή εκείνη, όταν φίλος σου την δίνει.