Παροιμίες από το γράμμα Ο

410 ελληνικές παροιμίες

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
← Επιστροφή στα γράμματα
Σύνολο παροιμιών: 410
Σελίδα 1 από 5
Ο άγγελος παίρνει την ψυχή κι ο παπάς τους παράδες.
Ο αγράμματος και ο στραβός την ίδια τύχη έχουν.
Ο αγωγιάτης και ο γάιδαρος πάντα συμφωνούν
Ο αδειανός ο τενεκές κάνει το μεγαλύτερο θόρυβο.
Ο άδειος τενεκές κάνει το μεγαλύτερο θόρυβο.
Ο αδερφός κι εγώ ενάντια στον ξάδερφο και οι τρεις μαζί ενάντια στον ξένο.
Ο αδερφός μου είναι αδερφός μου, ας τον χαρει κι η γυναίκα του.
Ο αδερφός σου μπορεί να σε ψήσει, αλλά δε θα σε φάει.
Ο Άδης μπάζει μα δε βγάνει 
Ο άμωρος λόγος κι ο κάλπικος παράς μένει στο νοικοκύρη.
Ο άναργος κι ο γλήγορος αντάμα γιοματούνε. 
Ο άνδρας αποβλέπει στο ωφέλιμο, η γυναίκα στο ωραίο.
Ο άνδρας είναι αγοραστής και η γυναίκα ας προσέχει
Ο άνδρας είναι από φωτιά, η γυναίκα από στουπί, κι ο διάβολος καταφτάνει και φυσάει.
Ο άνδρας έλεγε με το δρεπάνι θερίζουν, η γυναίκα με το ψαλίδι, μέχρι που τους πήρε το ποτάμι.
Ο άνδρας κάνει τη γενιά κι όχι η γενιά τον άνδρα.
Ο άνδρας με το τσουβάλι κ η γυναίκα με το φτυάρι. 
Ο άνδρας με το τσουβάλι κι η γυναίκα με το χουλιάρι.
Ο άνδρας ξέρει τη γυναίκα απο τη μέση και κάτω
Ο ανήφορος θα δείξει της γριάς το παίνεμα.
Ο ανήφορος κατήφορο θα φέρει.
Ο άνθρωπος αγιάζει τον τόπο και όχι ο τόπος τον άνθρωπο.
Ο άνθρωπος από το κεφάλι του φτιάχνεται κι από το κεφάλι του χαλιέται. 
Ο άνθρωπος βαρύς σαν το μολύβι κι αναζητητός σαν το μέλι
Ο άνθρωπος γνωρίζεται απ' τη γλώσσα του και το κούφιο καρύδι απ' την ελαφρύτητά του. 
Ο άνθρωπος γνωρίζεται από την παρέα που κάνει
Ο άνθρωπος διορθώνεται με τον άνθρωπο.
Ο άνθρωπος είναι για τον άνθρωπο λύκος
Ο άνθρωπος είναι γλυκός σαν το μέλι και βαρύς σαν το μολύβι.
Ο άνθρωπος είναι δυνατότερος απ' το σίδερο και πιο αδύνατος απ΄το γυαλί
Ο άνθρωπος είναι καθρέπτης του ανθρώπου.
Ο άνθρωπος είναι χειρότερος απο ζώο, όταν είναι ζώο.
Ο άνθρωπος έχει ανάγκη κι από το μερμήγκι
Ο άνθρωπος με την γλώσσα του αγαπιέται.
Ο ανθρωπος με τις χάρες τού μισιέται κι αγαπιέται.
Ο άνθρωπος ο μοναχός και στο φαί περνάει κακώς
Ο άνθρωπος ο ξένος κι ο στραβός ειν' ένα. 
Ο άνθρωπος ο πολυβούλης κι ο Θεός ο κοψοβούλης
Ο άνθρωπος ὀ,τι μπορεί, κι ο Θεός ό,τι θέλει. 
Ο άνθρωπος όταν γεράσει κτύπα τον στη γη να σκάσει. 
Ο άνθρωπος όταν πεθαίνει αφήνει σημάδια κι' ο γάϊδαρος σαμάρια.
Ο άνθρωπος σαν το πηλό, πλάθεται
Ο άνθρωπος τιμάει τον τόπο και όχι ο τόπος τον άνθρωπο.
Ο άνθρωπος υψώνει κι ο καιρός ισιώνει.
Ο άνθρωπος ωριμάζει στις δυσκολίες
Ο άνθρωπος, λέει, γίνεται δυο φορές μωρό. 
Ο άντρας κάνει τη γυναίκα εικόνα κι' ο άντρας την κάνει χώμα. 
Ο άντρας μου είναι κερατάς κι εγώ καλή γυναίκα.
Ο άντρας μου στα χάρβαλα κι εγώ στα χαρβαλώματα.
Ο αποθαμένος φθόνο δεν φοβάται.
Ο αράπης τον αράπη μαυροτσούκαλο τον λέει.
Ο αχαίρευτος την παντρειά ήντα την θέλει.
Ο αχάριστος κι η θάλασσα ποτέ τους δεν χορταίνουν.
Ο αχυρένιος άντρας θέλει χρυσή γυναίκα.
Ο βαθύς ο ποταμός τρέχει χωρίς να ακούγεται΄.
Ο Βάκχος έχει πνίξει περισσότερους απο τον Ποσειδώνα.
Ο βαρεσάρης θεριστής όλο δρεπάνι αλλάζει.
Ο βασιλιάς είναι γυμνός.
Ο βερεσές μεθάει δυο φορές
Ο βίος είναι θάρρεμα κι ο έρωτας παρακάλια.
Ο βλάκας άνθρωπος σε κάθε λόγο αγαπάει να φοβάται.
Ο βλάκας και το ψαλίδι, όπως τα οδηγήσεις πάνε.
Ο βλάχος άρχος κι αν γενεί, πάλι βλαχιά μυρίζει.
Ο βλάχος κι άρχος να γενεί, πάλι βλαχιά μυρίζει.
Ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται.
Ο γέρος θα πάει ή απο πέσιμο ή από χέσιμο.
Ο γέρος κι αν αντρεύεται στο ρίζωμα κοντεύγεται
Ο γέρος κι ανε στολιστεί, δεν γίνεται κοπέλι.
Ο γέρος όταν χαίρεται τα νιάτα του θυμάται
Ο Γρηγόρης εγρηγόρει κι ο Μελέτης εμελέτα κι ο Γρηγόρης την επήρε του Μελέτη τη γυναίκα.
Ο Γρουσούζης μουσαφίρης στο τραπέζι σου σε βρίσκει.
Ο γυμνός κάτι θα κρύψει, ο ξετσίπωτος τίποτε δεν κρύβει.
Ο γύφτος εβασίλεψε και κάρβουνα θυμάται.
Ο γύφτος που έχει μέλι δεν κάνει ραχάτι
Ο γύφτος το καλυβάκι του παινεύει.
Ο διάβολος έχει πολλά ποδάρια
Ο δικηγόρος δικηγόρεψη δεν θέλει
Ο δικός μου ο παππάς πέθανε; Παπάς μην απομείνει.
Ο εγωιστής υπερηφανεύεται πως έμαθε πολλά, ο σοφός λυπάται που δεν έμαθε περισσότερα.
Ο έμπορος πρέπει να έχει κοιλιά μεγάλη και τρύπια αυτιά.
Ο ένας διάβολος διώχνει τον άλλον.
Ο ένας μπορεί για δέκα, οι δέκα δεν μπορούν για ένα.
Ο εργάτης δεν πεινάει κι αν πεινάσει δεν ποθαίνει.
Ο Θεός αλλού φωτίζει και αλλού σκοτίζει.
Ο θεός βλέπει βουνά και ρίχνει χιόνι.
Ο Θεός βοηθάει εκείνους που βοηθάνε τον εαυτό τους.
Ο Θεός δίνει καρύδια όμως δεν τα σπάει.
Ο Θεός δίνει το ντέρτι ο θεός και το ντερμάνι.
Ο Θεός έδωσε τα δόντια για να συγκρατούν την γλώσσα.
Ο Θεός είναι καλός εργάτης μα θέλει και τη βοήθεια μας.
Ο Θεός κάνει ορφανά μα κακορίζικα δεν κάνει.
Ο Θεός κι ο γείτονας.
Ο Θεος μας δίνει τα καρύδια, όχι όμως και σπασμένα.
Ο Θεός να μην δίνει του παιδιού ό,τι βάζει ο νους της μάνας.
Ο καθένας για λόγου του κι ο Θεός για όλους.
Ο κακός γείτονας κάνει τον καλό νοικοκύρη.
Ο κακός ο μάστορας με τα σύνεργά του τα βάζει.
Ο κακός χρόνος περνάει, ο κακός γείτονας δεν περνάει.
Ο καλόγηρος είπε το ψάρι φακή και το έφαγε την Σαρακοστή.
Ο καλός καλό δεν έχει