Ανά θεματική ενότητα
Άνθρωποι
Αποφθέγματα
Αποσπάσματα
Αρχική
Παροιμίες από το γράμμα Η
151 ελληνικές παροιμίες
Α
Β
Γ
Δ
Ε
Ζ
Η
Θ
Ι
Κ
Λ
Μ
Ν
Ξ
Ο
Π
Ρ
Σ
Τ
Υ
Φ
Χ
Ψ
Ω
← Επιστροφή στα γράμματα
Σύνολο παροιμιών:
151
Σελίδα
1
από
2
Η αγάπη είναι δανεικιά.
Η αγάπη και τα μίση δεν βαστούν πολύ καιρόν.
Η αγάπη πύργους καταλεί και κάστρα ρίχνει κάτω.
Η αγάπη ψωμί δεν φέρνει.
Η αγάπη ψωμί δεν φέρνει.
Η αγελάδα γεννά και του ταύρου η ουρά πονά.
Η αδειανή μπιστόλα φοβίζει δύο.
Η αδερφή τον αδερφό χρυσό σταυρό τον έχει, κι ο αδερφός την αδερφή στην φούντα του σπαθιού του.
Η άδικη πέτρα τρώει το δίκιο βουνό.
Η αλεπού είναι πονηρή αλλά πιο πονηρός εκείνος που την πιάνει.
Η αλεπού είχε εργασία κι εκείνη ξενοθέριζε.
Η αλεπού εκατό χρονών και τα αλεπουδάκι εκατόν δέκα.
Η αλεπού εκρύβετο κι η ουρά της εφαινόταν.
Η αλεπού με ακρίδες δεν χορταίνει.
Η αλεπού περιμένοντας να πέσουν του κριαριού τ' αυτιά, ψόφησε από την πείνα.
Η αλεπού που κοιμάται, όρνιθες δεν πιάνει.
Η αλεπού στον ύπνο της, κοκόρους μαγειρεύει.
Η αλήθεια είναι μαλώτρα. (ή πικρή)
Ή από τη μάνα ή από τη μαμή, εχάθηκε το παιδί.
Η αράχνη αργά αργά απλώνει τα πανιά της
Η ασθένεια καβάλα έρχεται,πεζή φεύγει.
Ή βάρα το αρχοντόπουλο ή μην το φοβερίζεις.
Η βελόνα κι η κλωστή κάνουν ράφταινα καλή.
Η βιάση ψήνει το ψωμί, μα δεν το καλοψήνει.
Η γαιδούρα γέρασε, αλλά το σαμάρι δεν το έβγαλε
Η γαίδουρα σαράντα πουλάρια έκανε μα το σαμάρι δεν της έλειψε.
Η γάτα όπως κι αν την πετάξεις, με τα τέσσερα θα πέσει.
Η γάτα πούλησε τα προικιά της για ν' αγοράσει ψάρια.
Η γειτνίαση γεννά την αγάπη.
Η γη καταποντίζεται και η Μάρω καθρεπτίζεται.
Η γλώσσα αμαρτάνουσα τα αληθή λέγει
Η γλώσσα έχει και γλωσσοδέτη.
Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκκαλα τσακίζει.
Η γλώσσα υψώνει κι η γλώσσα ταπεινώνει.
Η γριά για τ' αλεύρι και ο γέρος για την πίτα.
Η γριά δεν είχε διάβολο κι αγόρασε γουρούνι.
Η γριά κότα έχει το ζουμί.
Η γριά όταν χαιρότανε, τα νιάτα της θυμότανε.
Η γριά στο μεσοχείμωνο πεθύμησε πεπόνι.
Η γριά σφεντόνα έφτιαχνε όταν τα σύκα τέλειωναν.
Η γυναίκα είναι λίμνη, ο άνδρας είναι ποτάμι.
Η γυναίκα όταν παντρευτεί και το μουλάρι όταν σαμαρωθεί.
Η γυναίκα τον διάολο τον έκρυψε στον κότσο της.
Η δεύτερη αγάπη είναι σαν τα ξαναζεσταμένα λάχανα.
Η δουλειά είναι προσευχή.
Η δουλειά ντροπή δεν έχει και χαράς τον που την έχει.
Η ευκαιρία δεν γερνά και πίσω δεν γυρίζει.
Η θάλασσα κι ο αχάριστος ποτε τους δε χορταίνουν
Η θάλασσα στην ανοβρία καλή είναι σαν το μέλι
Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά.
Η κακή η συντροφιά φέρνει αγιάτρευτη αρρωστιά.
Η καλή δουλειά αργεί να γίνει
Η καλή μέρα απ' το πρωί φαίνεται.
Η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά.
Η καλή νοικοκυρά και με το πιρούνι γνέθει.
Η καλή νοικοκυρά με το κουτάλι κλώθει.
Η καμήλα από τ’ αυτί δεν κουτσαίνει.
Η καμήλα για ένα άσπρο και δεν βρίσκεται αγοραστής. Η καμήλς χίλια άσπρα και παντού αγοραστές.
Η καμήλα την καμπούρα της δεν τη βλέπει.
Η κασίδα στην κορφή και γαρούφαλο στ᾿ αυτί
Η κοιλιά είναι κάραβος κι απού της συνορίζεται γάιδαρος
Η κοιλιά είναι στον άνθρωπο λάκκος
Η κοιλιά παράθυρα δεν έχει
Η κολοκυθιά στη ρίζα της ψοφάει.
Η κόρη κι αν ασχήμισε τα μαύρα μάτια τάχει.
η κόρη να ναι χτενισμένη κι η αυλή καθαρισμένη.
Η κότα σκαλίζοντας τα μάτια της θα βγάλει.
Η κουβέντα του δεν έχει αλάτι.
Η κουρούνα για να μάθει το περπάτημα της πέρδικάς ξέχασε το δικό της.
Η κουρούνα όπου κι αν πάει, τον κώλο της μαζί τον κουβαλάει.
Η κουρούνα το γαιδούρι για καλό δεν το ψειρίζει
Η κουρούνα το γαιδούρι για καλό δεν το ψειρίζει.
Η μαϊμού είδε τον κώλο της και τρόμαξε.
Η μάνα μου ψωμί πουλά κι εγώ ψωμί αγοράζω.
Η μάνα φίδι γέννησε και πάλι το λυπήθει.
Η μεγάλη λεκανίδα βάζει και πολλά και λίγα.
Ή μικρός παντρέψου ή μικρός καλογερέψου.
Η ντροπή ντροπή δεν έχει και χαράς τον που την έχει.
Η ντροπίτσα τρώει πετρίτσα.
Η νύφη ό,τι πάρει στην καβάλα
Η νύφη όντας θα γεννηθεί, της πεθεράς θα μοιάσει.
Η νύχτα βγάζει επίσκοπο, η αυγή μητροπολίτη.
Η νύχτα δεν έχει μάτια, έχει αυτιά.
Η νύχτα έχει αυτιά και η ημέρα μάτια.
Η ξαστεριά της νύχτας, φαρμακι της ημέρας.
Ή ο σουλτάνος πεθαίνει ή η καμήλα ψοφάει
Ή οκτώ λογιώ φαγί ή σαρδέλα μοναχή.
Η ομόνοια χτίζει σπίτια κι η διχόνοια τα γκρεμίζει.
Η ορφανιά και η ξενητειά, η πίκρα κι η αγάπη, όλα εμετρηθήκανε, βαρύτερη είν' η αγάπη.
Η ουσία είναι μία και ο μπακλαβάς γωνία.
Η παντρειά δεν είναι μπάλωμα να το ξεπαραλίσεις.
Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς.
Η πέτρα πέτρα λέγεται, και πέτρα είναι ο άνθρωπος
Η πίκρα πύργο καταλεί
Η πληγή της μαχαιριάς βρίσκει γιατρειά, τηε γλώσσας δεν βρίσκει ούτε παρηγοριά.
Η πολλή ακρίβεια φέρνει και την φτήνια.
Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη.
Η πολλή καλοσύνη καταντά μπουνταλοσύνη.
Ή πράξε και μετάπραξε ή απ' τον κόσμο λείψε.
Ή πράξε και μετάπραξε ή από τον κόσμο λείψε.
1
2
Επόμενη »