Παροιμίες από το γράμμα Μ

220 ελληνικές παροιμίες

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
← Επιστροφή στα γράμματα
Σύνολο παροιμιών: 220
Σελίδα 1 από 3
Μ΄αγγαρείες δουλειά δεν γίνεται.
Μ΄άλλα μάτια βλέπει κανείς τον εαυτό του και με άλλα τον διπλανό του.
Μ᾿ ένα κεφάλι γεράζει ο άνθρωπος και δε γεράζει μ᾿ ένα βιό (ζωή).
Μ' αγαπάς γειτόνισσα; Την καρδιά σου ρώτησε.
Μ' άδεια χέρια πάει στο μοναστήρι.
Μ' ανάξιο αμπελουργό τ' αμπέλι δεν προκόβει.
Μ' αυτό το κεφάλι που έχω, με αυτό προσκυνάω.
Μ' έκαμες και γέλασα κι έχω και τον άνδρα μου άρρωστο.
Μ' έκανε η μάνα μου να μοιάζω του κυρού μου.
Μ' όλα τα αγκάθια μάλωνε, τα ράσα να φοβάσαι.
Μ’ ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια.
Μαγειρεμένο το φαγητό κι ο άνδρας το σερβίρει.
Μάζευε κι ας είν΄ και ρόγες.
Μάζευε κι ας είναι και ρόγες.
Μάζευε όταν μπορείς για να έχεις όταν πρέπει.
Μαζεύει απο τον άνεμο κουκί.
Μαζεύει γράμματα για τους αποθαμένους.
Μαζεύτηκαν οι κάργιες κι έκαναν τον κούκο αφέντη.
Μαζεύτηκε η Σάρα, η Μάρα και το κακό συναπάντημα.
Μαζεύω ήλιο για το χειμώνα.
Μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά.
Μάθαινε τα παλιά να ξέρεις τα καινούργια.
Μαθαίνει στου κασίδη το κεφάλι.
Μαθαίνεις από τον τρελό και από το μεθυσμένο, όσα δεν μπορείς να μάθεις από τον φρόνιμο κι από οτν άριστο.
Μαθαίνουν κι οι αμάθητοι, ξεχνούν κι οι μαθημένοι.
Μάθε γέρο γράμματα
Μάθε να ακούς με τα αυτιά σου και όχι με τα συμφέροντά σου.
Μάθε τέχνη για να ζήσεις, και πραμάτεια να πλουτίσεις.
Μάθε τέχνη κι άστηνε κι αν πεινάσεις πιάσε την.
Μάθε την ορθογραφία να κερδίσεις τη σοφία
Μαθημένο το αρνί να του παίρνουν το μαλλί.
Μακρίναν οι ποδιές μας να σκεπάσουν τις πομπές μσς.
Μαντζουράνα στο κατώφλι, γάιδαρος στα κεραμίδια.
Μάστορας είναι και της κατσίκας ο κώλος.
Μάτια που δεν βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται.
Με άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.
Με γέλασες και φάγαμε μα δεν θα ξαναφάμε.
Με ένα βόδι δεν γίνεται καλό αυλάκι.
Με ένα παιδί πολλοί κουμπάροι.
Με ένα ρόδο φίλο κάνεις, μ' ένα λόγο τονε χάνεις.
Με ευχές δεν βάφονται τα αυγά.
Με έχει στο παχύ του άντερο.
Με κουβαλητό νερό ο μύλος δε γυρίζει.
Με μια τσεκουριά δεν κόβεται το ξύλο
Με μια τσεκουριά το δέντρο δεν πέφτει.
Με όλα τα χορτάρια παίξε, από την τσουκνίδα φεύγε.
Με όλους καλά και με λίγους φίλος.
Με όποιο δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις.
Με σβηστό το λυχνάρι κάθε γυναίκα είναι ίδια.
Με σκοινί τιποτένιο δεν κρεμιέται.
Με σκύλους κοιμηθηκες με ψύλλους σηκώθηκες.
Με τα αρνιά κουρεύεται.
Με τα δικά μου λιθάρια με βαρείς.
Με τα δικά μού τα λιθάρια με βαρείς.
Με τα μουστάκια μάστορας και με τα γένια κάλφας.
Με τα χείλη που έχω, με εκείνα σε φιλώ.
Με τα χέρια τα δίνει και με τα ποδάρια τα μαζεύει.
Με τις αλεπούδες πρέπει να παίξουμε την αλεπού.
Με το αρνάρισμα γίνεται και το ξύλο βελόνι.
Με το βελόνι τα μαζώνει και με το φτυάρι τα σκορπίζει.
Με το γέρο γάτο κάθεσαι και ποντικούς φοβάσαι;
Με το δεξί, με το ζερβί, πολύ που θα καθίσω.
Με το δικό σου φάε και πιες και νηστικός σηκώσου.
Με το δικό σου φάε πιε και πραμάτεια μην κάνεις.
Με το δικό του σακί πάει ο καθείς στο μύλο.
Με το δόλο πιάνούν το ψάρι
Με το έλα-έλα έμπασαν το μοσχάρι σοτ μαντρί.
Με το ζόρι παντρειά δεν γίνεται
Με το ζουρλό κουβέντιαζε μα κράτα και λιθάρι
Με το ζουρλό κούβέντιαζε μα κράτα και λιθάρι.
Με το κάρο καβάλα πιάνει το λαγό.
Με το κεφάλι που έχει, με αυτό σε χαιρετάει.
Με το κουτάλι μου δίνει και με την χουλιάρα μου παίρνει
Με το κρασί δεν πνίγουμε τις λύπες, τις αποκοιμίζουμε και τις εξαγριώνουμε
Με το μαλακό τα βόδια και με το άγριο τα άλογα.
Με το μάτι δεν διακρίνετια το γερό από το κλούβιο αυγό
Με το μαχαίρι ανάποδα, κόβεσαι, δεν κόβεις
Με το μεγαλύτερό σου μήτε σκόρδα να φυτεύεις
Με το μεγαλύτερο σου φάε και πιες και νηστικός σηκώσου.
Με το μέλι πιάνονται οι μέλισσες
Με το μυαλό κόβεις δρόμο
Με το να τάζεις δεν φτωχαίνεις
Με το νου πλουταίνει η κόρη και παπούτσαι δεν εφόρει
Με το νου πλουταίνει η κόρη, με τον ύπνο η ακαμάτρα.
Με το όνομα σε γνωρίζουν, με τη φήμη σε ξεχωρίζουν.
Με το πάθος σου μπορείς να δημιουργήσεις, μπορείς και να καταστρέψεις
Με το πολύ το στοίβαγμα ο σάκος θα τρυπήσει.
Με το πολύ το στοίβαγμα, ο σάκος θα τρυπήσει.
Με το πολύμέρι βγαίνει ο παράς
Με το ραβδί που κρατάει κανείς, συχνά τον δέρνουν
Με το συγγενή σου φάε και πιες μα αλισβερίσι μην κάνεις
Με το σώμα ανάλογος ο νους σπάνια είναι
Με το ψωμί όλες οι πίκρες είναι γλυκές.
Με τον ανήφορο και κατήφορος
Με τον άρχοντα άρχοντας και με το χωριάτη χωριάτης.
Με τον δικό σου φάε και πιές, με ξένο πραγματέψου.
Με τον έρωτα περνά ο καιρός και με τον καιρό περνά ο έρωτας.
Με τον ήλιο τα μπάζω, με τον ήλιο τα βγάζω, τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;
Με τον καιρό ο Βίσεκτος εφύτεψε αμπέλι και αγάλια αγάλια έγινε η αγουρίδα μέλι.
Με τον καλλιά σου κάθιζε και νηστικός σηκώσου