Παροιμίες από το γράμμα Δ

170 ελληνικές παροιμίες

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
← Επιστροφή στα γράμματα
Σύνολο παροιμιών: 170
Σελίδα 1 από 2
Δαγκάνω το ένα μου δάχτυλο και πονάνε όλα.
Δάνειζε αλεύρι σ’ όποιον έχει στάρι.
Δανειζόμου κι έτρωγα, θάργεια ο Θεός μου τα 'δινε. Σαν μου τα γυρεύανε, εκαθόμουν κι έκλαιγα.
Δανείζου και ξόδευε, εργάζου και εσόδευε
Δανείζου, καλοπλέρωνε και πάλι στρέφου παίρνε.
Δανεικά ‘ναι τα κούρταλα στο γάμο.
Δανεικό κυρά τ' αλεύρι, δανεικό και το προζύμι.
Δανείσατε χηράδες στον νιόπαντρο φιλί.
Δανείσετε χηράδες, στον νιόπαντρο φιλί,
Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις.
Δασκάλεψε, δασκάλεψε, έμαθε η Μάρω γράμματα.
Δάχτυλέ μου βρωμισμένε, εδικός μου είσαι, καημένε.
Δε βγαίνει το πανί βρακί.
Δε βλέπει τα ψεγάδια του όποιος κατηγορεί τους άλλους,
Δε γίνομαι μέλι, να με τρών' οι μέλισσες,
Δε γνωρίζει το σκυλί τον αφέντη του.
Δε ζei κανένας απ' ό,τι τρώει, αλλ' απ' ό,τι χωνεύει.
Δε θα με κάμ' η μάνα μου κι άλλη φορά. 
Δε θα σου πέσουν τα πέταλα να βοηθήσεις ( ή εργαστείς) 
Δε θέλω άντρα όμορφο να κάθεται κοντά μου, να συχνομπαρμπερίζεται και να πεινά η κοιλιά μου.
Δε κάνουν τα λεφτά τόν άνθρωπο, ο άνθρωπος κάνει τα λεφτά. 
Δε λείπει ο Μάρτης απ' τη Σαρακοστή. 
Δε μ' έφτανε η κατάρα του γονιού μόνο 'χω και του πεθερού. 
Δε μαγείρεψε η γωνιά σου, δεν εχόρτασε η κοιλιά σου.
Δε με φθάνει που πέθανε ο άντρας μου, τι απόκριση θα δώσω στον κόσμο. 
Δε μιλάω δε λαλώ ώσπου να πάρω τον καλό γαμπρό. 
Δε μοιάζει η μέρα με τη νύχτα 
Δε νταγιαντώ δυό πράματα, τη φτώχεια, τα γεράματα 
Δε ρωτάνε τη Φατμέ πότε θα γίνει μπαϊράμι.
Δε σε ευρήκανε, και λές, μα να σ' εύρουν και να κλαις.
Δε σε θέλει το χωριό, τι ρωτάς για τον παπά.
Δε σε θέλω, θεριστά, γιατί θερίζεις χαμηλά. Εγώ ξέρω και ψηλά. Δε σε θέλω και ψηλά. 
Δε σε κεφαλόκοβα παρα σ' αφαλόκοβα.
Δε σε πιάνει κανείς, μήτε στα μονά μήτε στα ζυγά.
Δε σου δίνω, γριά, ψωμί. Βρέξε μου το στο ζουμί.
Δε σώνανε μονά, ήρθανε διπλά.
Δε το'χω πως θα περάσει ο ψύλλος απ' το μουστάκι μου, μόνο που θα κάμει μονοπάτι 
Δε φοβάται ο παστουρμάς τ’ αλάτι.
Δειλός ο πλούσιος.
Δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι.
Δείξε μου τον ψεύτη να σου δείξω τον κλέφτη.
Δείρε τον σήμερα για το αυγό, να μην πάρει αύριο την κότα.
Δείχνει σιτάρι και πουλάει κριθάρι.
Δείχνει του λαγού να φύγει, του λαγωνικύ να τρέξει.
Δέκα τα έχει κι εννιά τα βρίσκει.
Δέκα τα λέμε κι ένα τα βρίσκουμε.
Δεμένος ο γάιδαρος, αναπαυμένος ο νοικοκύρης.
Δεν αλλάζω τον χορό μου το σκοπο των ποδαριών μου.
Δεν αρμαθιάζονται τα ψωμιά σαν τα σύκα.
Δεν βαστά από τα σύκα μέχρι τα σταφύλια.
Δεν βλέπει ο τυφλός αλλά βλέπει ο Θεός.
Δεν γνωρίζει τώρα ο σκύλος τον αφέντη του.
Δεν δίνει τ' αγγέλου του νερό.
Δεν έβαλες δεν έβγαλες.
Δεν έβγαλε ούτε γρυ.
Δεν έγινα παπάς ν’ αγιάσω, έγινα παπάς για να περάσω.
Δεν είδε απο τα μάτια, θα δει από τα φρύδια
Δεν είμαι φαγάς, είμαι παραπονιάρης.
Δεν είν’ βρακί, μόν’ είν’ βρακόπανο.
Δεν είναι απο κείνες τις νύφες που βήχουν στον γάμο.
Δεν είναι για τα δόντια του.
Δεν είναι για τον γιατρό, είναι για τον παπά.
Δεν είναι κάθε μέρα Πάσχα.<br>Δεν είναι κάθε μέρα του Αι Γιαννιού<br>Δεν είναι κάθε μέρα γιορτή.
Δεν είναι καιρός να βοτανίζεις τα αγκάθια.
Δεν είναι μαλλιά τα γένια.
Δεν είναι οι λόγοι του Ευαγγέλιοα.
Δεν είναι τάβλα που να μην έχει το ρόζο της.
Δεν είχαμε τσιμπλομάτα και θέλαμε και μαυρομάτα.
Δεν έκλασε και να ντραπεί, μόν' έκλασε και γέλασε.
Δεν έφαγε ακόμη την προίκα του.
Δεν έφαγε σκόρδα, για να μυρίζει.
Δεν έχει άσπρου γνώση.
Δεν έχει ο φτωχός, έχει ο Θεός.
Δεν έχει ούτε ενός κοκκόρου γνώση.
Δεν έχει πισινό για κάθισμα.
Δεν έχει στον ήλιο μοίρα.
Δεν ηύρες ακόμα τον μαλλιαρόκωλό σου.
Δεν θέλει ρύζι με νερό, θέλει νερό με ρύζι.
Δεν κλαίω κείνα που 'παθα, μον' κλαίω αυτά που θα πάθω,
Δεν κλαίω, μοίρα, ο,τι έπαθα, μόνο το τι θα πάθω.
Δεν κόβει η μαχαίρα του πλέον.
Δεν μ έφταναν τα δικά μου, έχω και του γείτονα μου.
Δεν μαγείρεψε η γωνιά σου, δεν εχόρτασε η κοιλιά σου.
Δεν μιλάνε για σχοινί στο σπίτι του κρεμασμένου.
Δεν μου τα λες εσύ αυτά, μον' μου τα λέει ο τόπος.
Δεν μπορεί να μοιράσει δυό γαϊδουριών άχυρα.
Δεν ξέρει να δέσει τα βρακιά του.
Δεν ξέρω από τι μαλί κρατεί η σκούφια του.
Δεν ξέρω τίποτε, μα δεν ξέρεις, τι ξέρω.
Δεν πάει η κυρά μας στο λουτρό.
Δεν πατεί σε σάπιο ξύλο.
Δεν πεθαίνει ο αετός ποτέ του σαν αρνίθι (ορνίθι=κότα)
Δεν περισσεύει των γατών να φαν' και τα ποντίκια.
Δεν πίνει η γάτα ξύδι.
Δεν πιστεύει ο χορτασμένος το κακό του νηστικού.
Δεν σε μύρωσε καλά ο παπάς που σε βάφτιζε.
Δεν σε ρωτά τι έφαγες, μον' σε ρωτά τι έφερες.
Δεν τιμάται η πρώτη νύφη, αν δεν έρθει κι η δεύτερη.
Δεν το έχω τόσο πως απόθανε η μάνα μου όσο στα αναρωτήματα του κόσμου.
Δεν το κάνει για το πρόβατο, το κάνει για το μαλλί.