Ανά θεματική ενότητα
Άνθρωποι
Αποφθέγματα
Αποσπάσματα
Αρχική
Παροιμίες από το γράμμα Η
151 ελληνικές παροιμίες
Α
Β
Γ
Δ
Ε
Ζ
Η
Θ
Ι
Κ
Λ
Μ
Ν
Ξ
Ο
Π
Ρ
Σ
Τ
Υ
Φ
Χ
Ψ
Ω
← Επιστροφή στα γράμματα
Σύνολο παροιμιών:
151
Σελίδα
2
από
2
Ή σε πήρα ή με πήρες ή παρθήκαμε Φροσύνη.
Ή σε πήρα ή με πήρες, επαρθήκαμε Φροσύνη.
Η σκουριά τρώει το σίδερο και το νερό την πέτρα.
Η σκύλα από την βιάση της, γεννά τυφλά κουτάβια
Ή στραβός είν' ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε
Ή στραβός είναι ο αργαλειός ή φταίνε τα μιτάρια.
Η τάβλα να έχει τίποτε κι ας λείπει το μαντήλι.
Η τέχνη θέλει μάστορα και η φάβα θέλει λάδι.
Η τιμή απο το σπίτι βγαίνει, κι η πομπή απο το σπίτι βγαίνει.
Η τιμή τιμή δεν έχει και χαράς τον που την έχει.
Ή το χέρι στη τσέπη ή το καπέλο στο χέρι.
Η τρέλα δεν πάει στα βουνά.
Η τριανταφυλλιά κάνει και τριαντάφυλλα κάνει και αγκάθια.
Η φιλία αναγεννημένη, μοιάζει με σούπα ζεσταμένη.
Η φιλία με το καντάρι κι η πραμάτεια με το μασχάλι.
Η φιλία φιλία και τα νιτερέσια χώρια
Η φτήνεια φέρνει τα καλά, η ακρίβεια τα αγοράζει.
Η φτήνια τρώει τον παρά.
Η φτώχεια τέχνες εφευρίσκει.
Η φτώχεια τέχνη μάθαινε κι η αρχοντιά καμάρι.
Η φτώχεια χαμηλώνει τα αυτιά.
Η χάρη θέλει αντίχαρη και πάλι είναι χάρη.
Η χάρη μπαίνει από το στόμα
Η χελώνα το παιδί της αγγελόπουλο το κράζει.
Η χήρα θέλει πάπλωμα, η παντρεμένη στρώμα και η γριά λέει το ναι ακόμη και στο χώμα.
Η χήρα καράβι κι αν αρμάτωσε, πάλι χήρα την είπανε
Ή χόρεψε καλά ή άφησε τον χορό.
Η χρειά χαλνάει νόμο.
Η χώρα βάζει τον παπά κι η χώρα τονε διώχνει
Η χώρα βάζει τον παπά κι η χώρα τονε διώχνει.
Η χώρα κάνει τσ άρχοντες και το χωριό χωριάτες.
Ήθελα κι εγώ να πέσω, τι καλά που με έσπρωξες.
Ήθελε το η μοίρα του κι έπαθέ το η γνώση του.
Ήθελες τα και παθες τα.
Ήρθα βασιλιάς και φεύγω γύφτος.
Ήρθαν άλλοι καλόγεροι και έχουν άλλα καλυμαύκια.
Ήρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα.
Ήρθε ο Αύγουστος, πάρε την κάπα σου.
Ήρθε ο γάτος σουφρώνουν τα ποντίκια.
Ήταν γυμνός και δεν κρύωνε και απο την τρύπα ξεπάγιασε.
Ήταν και γειτονικό, ήταν και κολλητικό.
Ήταν και πανέμορφος, ήρθε κι όταν έβρεχε.
Ήταν καλό κουμπάρε, να μην έρθεις, μα τώρα που ήρθες, κάθισε.
Ήταν καραφλός και μάλοωνε για χτένες.
Ήταν σαν την μύγα μές στο γάλα.
Ήταν στραβή και κουτσή κι αγόρασε καθρέπτη.
Ήτανε στραβό το κλίμα, το έφαγε κι ο γάιδαρος.
Ήτανε στραβό το κλίμα, το έφαγε κι ο γάιδαρος.
Ήυρε ο κουτσός κατήφορο.
Ηύρες τραπέζι κάτσε, ηύρες ξύλο φύγε.
Ηύρηκ' η φακή το αγγείο της.
« Προηγούμενη
1
2