Παροιμίες από το γράμμα Ο

410 ελληνικές παροιμίες

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
← Επιστροφή στα γράμματα
Σύνολο παροιμιών: 410
Σελίδα 2 από 5
Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται.
Ο καλός ο λόγος βγάζει το φίδι απο την τρύπα.
Ο καλός ο Μάρτης στα κάρβουνα κι ο κακός στον ίσκιο.
Ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει.
Ο καλός ο νοικοκύρης ανοίγει την πόρτα με τον κώλο.
Ο καλός ο νοικοκύρης τον χειμώνα φαίνεται (ή χαίρεται).
Ο καλός ο φίλος στην ανάγκη φαίνεται.
Ο καλός σκύλος είναι και καλός φίλος.
Ο κάμης και ο λάβης πάνε παρέα.
Ο καυγάς για το πάπλωμα
Ο κόσμος το ᾿χει βούκινο και ᾿μεις κρυφό καμάρι
Ο κουζουλός τα πάθή τού στη στράτα διηγάται.
Ο κουτσός με το ‘να πόδι δίνει μια και πάει στην Πόλη.
Ο λαγός κι αν κρύβεται, τα αυτιά του φαίνονται.
Ο λόγγος δεν εφοβήθη το τσεκούρι μα το στειλιάρι.
Ο λόγος έχει αντίλογο, κι αντίλογο φαρμάκι.
Ο λόγος κάνεις τους φίλους μας, ο λόγος τους εχθρούς μας.
Ο λόγος όταν ειπωθεί, δεν μπορεί να μαζευτεί.
Ο λόγος που λες κρυφά, ακούγεται μακριά.
Ο λόγος πρώτα στο κόσκινο κι ύστερα στο στόμα.
Ο λόγος σου με χόρτασε και τα ψωμί σου φάτο.
Ο λόγος του δεν πέφτει χάμω.
Ο λόγος του δύο δεν γίνεται.
Ο λόφος την κορυφή του την έχει για βουνό.
Ο λύκος από τα μετρημένα τρώει.
Ο λύκος δεν γυρίζει το σβέρκο.
Ο λύκος δεν τρώει κοντά στη φωλιά του.
Ο λύκος και αν εγέρασε και έπεσε το μαλλί του, μήτε την γνώμη άλλαξε μήτε την όρεξη του.
Ο λύκος με μηνύματα ποτέ αρνί δεν τρώγει.
Ο λύκος με μύγες δεν χορταίνει.
Ο λύκος να φοβόταν την βροχή, θα φόραγε και κάπα.
Ο λύκος πειστικός δεν γίνεται, ούτε ο σκύλος τυροκόμος.
Ο λύκος σαν γεράσει, μασκαράς των σκυλιών γίνεται.
Ο λύκος σαν εγέρασε κι άλλαξε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε μήτε την κεφαλή του.
Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται.
Ο λύκος στην ανεμοζάλη χαίρεται.
Ο λύκος την φωλιά του δεν την μαγαρίζει.
Ο λύκος φάει δεν φάει, όλοι του φωνάζουν.
Ο λωλός κουδούνια έχει, μοναχός του τα βροντάει.
Ο λωλός τον παλαβό σαν τα μάτια του τα δυό.
Ο Μάης έχει το όνομα κι ο θεριστής την πείνα.
Ο Μανώλης με τα λόγια χτίζει ανώγεια και κατώγεια.
Ο Μάρτης ως το γιόμα το ψοφάει κι ως το βράδυ το βρωμάει.
Ο μεγαλύτερος σου και γάιδαρος να γενεί, να μην τον καβαλικεύσεις.
Ο μεν λόγος θαυμαστός, ο δε λέγων άπιστος.
Ο μερακλής άνθρωπος και τράγο αρμέγει.
Ο μπακάλης σαν φτωχαίνει, τα παλιά τεφτέρια πιάνει.
Ο μύλος να γυρίσει, κι ο σκύλος ας γαυγίζει.
Ο ξεμπερδευτής τρώει τις πολλές.
Ο παθός είναι και γιατρός
Ο παθός μαθός
Ο παντρεμένος ζει σαν γάιδαρος και πεθαίνει σαν άνθρωπος, ο ανύπνατρος ζει σαν άνθρωπος και πεθαίνει σαν γάιδαρος.
Ο παπάς πρώτα βλογάει τα γένια του
Ο παπάς πρώτα τα γένια του βλογάει.
Ο πλούσιος πεθαίνει μια φορά, ο φτωχός κάθε μερα.
Ο πλούτος και η δόξα έχουν κακό μνημονικό.
Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται.
Ο πόθος της δόξας είναι το τελεταίος ρούχο, ακόμη κι ο σοφός το βγάζει τελευταίο.
Ο πόλεμος κάνει τους κλέφτες και η ειρήνη τους κρεμάει.
Ο πονεμένος αποκοιμήθηκε, ο νηστικός όχι.
Ο ποντικός στην τρύπα δεν χωρεί και κολοκύθα κουβαλεί.
Ο ποντικός στην τρύπα του μεγάλος άρχος είναι.
Ο πρωτομυριστής και πρωτοκλαστής.
Ο στραβός και ο ακάτεχος ένα πράμα είναι.
Ο ταχυνοσηκωμένος είναι πάντα κερδισμένος.
Ο τεμπέλης κι ακαμάτης, ο υπναράς και ο φαγάς, άλλο έργο δεν του μένει παρά να γενείπαπάς.
Ο Τούρκος με τον αραμπά πιάνει το λαγό
Ο τρελός είδε τον μεθυσμένο και φοβήθηκε
Ο τροχός χωρίς άλειμμα δε γυρίζει.
Ο ύστερος μετανιωμός ένα παρά δεν κάνει.
Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει.
Ο φόβος κάνει πόδια κι η πείνα κάνει δόντια.
Ο φόβος φυλάει τα έρημα.
Ο φρόνιμος νικάει τον ανδρειωμένο.
Ο φτωχός εχάθηκε και ο καιρός εδιάβηκε.
Ο φτωχός κι ο λόγος του.
Ο φτωχός με το όνειρο του χαίρεται το ριζικό του.
Ο χορτάτος το νηστικό δεν τον πιστεύει
Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός
Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται.
Ό, τι λάμπει δεν είναι χρυσός.
Ό,τι βλέπει, ο παπάς βλογά.
Ό,τι γράφει δεν ξεγράφει
Ό,τι είσαι να φαίνεσαι κι ακόμη περισσότερο.
Ό,τι έσπειρες θα θερίσεις.
Ό,τι έφαγα και νηστικός δουλεύω.
Ό,τι έχει η γριά στο νου της το βλέπει και στα όνειρα της.
Ό,τι έχει το φορεί και κλέφτη δεν φοβάται.
Ό,τι κόψει το δόντι μου κι ότι βάλει η πλάτη μου.
Ό,τι λάβει η νύφη στον παστό,
Ό,τι μικρομάθαινε δεν το γεροντοάφηνε
Οι ακαμάτρες κι οι τρελές έχουν τις τύχες τις καλές.
Οι ακαμάτρες κι οι τρελές έχουν τις τύχες τις καλές.
Οι άσπρες τρίχες δεν κάνουν τη γνώση.
Οι καλές νοικοκυρές ανάρια μελετούνται
Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους.
Οι λύπες κόβουν γόνατα και οι λογισμοί γερνάνε.
Οι μεγάλοι αφεντάδες δεν έχουν πολλά λόγια.
Οι μεγάλοι κίνδυνοι δίνουν μεγάλες τιμές.
Οι μεγάλοι κίνδυνοι σκοτώνουν τους μικρούς φόβους.