Παροιμίες από το γράμμα Σ

145 ελληνικές παροιμίες

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
← Επιστροφή στα γράμματα
Σύνολο παροιμιών: 145
Σελίδα 2 από 2
Στο αδύνατο κρέας καθίζουν οι μύγες.
Στο γαιδούρι πρέπει να είναι κανείς δέκα φορές γαιδούρι.
Στο γάμο πάει ο γάιδαρος ή για νερό ή για ξύλα.
Στο καρφί, καρφί δε μπαίνει.
Στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό.
Στο τέλος του χειμώνα έπιασε η γριά σφεντόνα.
Στο φαφούτη τυχαίνει το παξιμάδι
Στολίστη η νύφη κι απόμεινε.
Στόμα αμίλητο, τύχη μουδιασμένη.
Στον ανήφορο δεν γνωρίζει τον σύντεκνο του και στον κατήφορο δεν γνωρίζει τον γάιδαρο του.
Στον καταραμένο τόπο το Μάη μήνα βρέχει.
Στον καταραμένο τόπο, τον Μάη μήνα βρέχει.
Στον ουρανό σε γύρευα και στην γη σε βρήκα.
Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα.
Στου τεμπέλη το εργαστήρι στήνει ο διάολος εργαστήρι
Στραβός βελόνα γύρευε και ο κουφός του έλεγε: βροντάει.
Στραβός βελόνα γύρευε σε μια παλιοαχερώνα, και ο κουφός του έλεγε την άκουσα που εβρόντα
Στραβός σε πέτρα έκατσε, κι εκεί είναι ο κόσμος όλος.
Στραβός στραβόν οδήγαγε κι ηύραν κι οι δυο το βράχο.
Στων πολλών το θάνατο, θάνατο μη φοβάσαι.
Στων τυφλών τη χώρα ο μονόφθαλμος βασιλεύει.
Συ διάκο είσαι το καμάρι κι όποιος θέλει ας καμαρώνει.
Συ κατουράς στην πόρτα μου, εγώ χέζω στη γωνιά σου.
Συ λες πως είμαι επίσκοπος κι εγω είμαι διάκος
Συ που γεννήθηκες όμορφη, είσαι μισό παντρεμένη.
Συγγενείς από της συκιάς το γάλα και του κάβουρα το ζουμί.
Συμπέθερε συμπέθερε, η μοίρα μου που σε έφερε.
Συμπέθεροι και σύντεκνοι ότι φάνε τον πρώτο χρόνο.
Σύναξε νιός όσα μπορείς, γέροντας άνεση να βρεις.
Συνδαύλισε τα ξύλα σου πριν σβήσει η φωτιά σου.
Συνδυασμός του τερπνού μετά του ωφελίμου.
Συνερίστηκαν τα τραγιά και παίζουν με τα γίδια.
Συνεταιρικός ή Μισιακός ο γάιδαρος, για να τον φάει ο λύκος,
Συνέταιρο στην τσέπη σου μην βάζεις.
Συνήθισε στην φτώχεια και νιώθει άβολα στα πλούτη.
Συνηθισένα τα βουνά απο τα χιόνια.
Σύντεκνε κι αν ομιλούμε σιγογύριζε την πίτα.
Σύντεκνε κι ανε μιλούμε, συχνογύριζε την πίτα.
Σφάξε με, αγά μου, ν’ αγιάσω.
Σφάξε μου όρνιθα να σου σφάξω αίγα.
Σφίγγει η μύγα το γαιδούρι και διαβαίνει το άλογο.
Σφίγγω τα δόντια (ή τα χείλη)
Σφίγγω τα λουριά.
Σφουγγαράς, ο φουκαράς και ξεροσφουγκίζεται.
Σώπα συ να κρίνω γω, σήκω συ, να κάτσω εγώ.