Παροιμίες από το γράμμα Α

526 ελληνικές παροιμίες

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
← Επιστροφή στα γράμματα
Σύνολο παροιμιών: 526
Σελίδα 4 από 6
Αναβάστα γριά το γέρο, να τον έχουμε στο θέρος.
Αναγέλασε ο μυξιάρης τον καημένο τον σαλιάρη.
Αναγελούμε δεκαοχτώ και μας γελάνε χίλιοι.
Ανάθελα ξεκίνησε και θελητά του πήγε.
Ανάθεμα που βρει καιρό κι άλλο καιρό ανιμένει, γιατί ο καιρός τα πράματα ξανάστροφα τα φέρνει.
Ανάθεμα την αντρειά που πονηριά δεν έχει.
Ανάθεμά τον τον κατήφορο μπροστά στον ίδιο δρόμο.
Ανάθρεψε κόρακα να σου βγάλει το μάτι.
Ανακατεμένα γνέματα κακοφταιχμένα πανιά.
Ανακατεύεσαι με τα χώματα, θα μπουν στα μάτια σου
Ανακατώθη κι η φακή με τα μαγειρεμένα.
Ανάκουγε ο Θεός τους κοράκους, θα ψοφούσαν όλοι οι γάιδαροι.
Ανάμεσα στα δυο μαντριά εψόφησε ο σκύλος μας.
Ανάξιος έβαλε βρακί κι ερωτά για που χορός κρατεί.
Ανάρια ανάρια όπου αγαπάς, πολύ να σ΄αγαπούνε.
Αναστενάζει και δειπνά, κλαίει και γευματίζει.
Άναψε γυναίκα λύχνο να κουρέψουμε τα πρόβατα.
Άναψε ο γιαλός και κάηκαν τα ψάρια.
Άναψε το κερί να κουρέψω πέντε αρνιά.
Άναψε το κερί να κουρέψω πέντε δέκα (πρόβατα εννοεί)
Άναψε το λιχνάρι σου προοτού σε βρει η νύχτα.
Άνδρα θέλω κι ας είναι και κούτσουρο.
Άνδρα θέλω τώρα τονε θέλω.
Άνδρα μου, ή εσύ να πεθάνεις ή εγώ να χηρέψω.
Άνδρας είσαι φόβο δίνεις, κι όπου πας ξυλιές μαζεύεις.
Άνδρας όπου γεννηθεί και γυναίκα όπου παντρευτεί (ή φιληθεί)
Ανε ξεφύγω του μαύρου, δε γλυτώνω του γαλανού.
Ανεγυριστικά μιλώ κι αν έχεις νου το γροίκα.
Άνεμος που δεν μποδίζει, άφησε τον κι ας βουίζει.
Άνεμος τηγανισμένος, χιόνι στο τσουβάλι.
Ανέμυαλη νοικοκυρά της γειτονιάς χαλεύτρα.
Ανέπιασε τον αγαθό να πει τα μυστικά του.
Άνεργος και οκνηρός ομοιάζουν και οι δυό.
Ανέφερες τον σκύλο, πάρε και το ξύλο.
Άνθρωπο βλέπεις, καρδιά δε γνωρίζεις.
Άνθρωπος αγράμματος ξύλο απελέκητο.
Άνθρωπος αδούλευτος θεοκαταραμένος.
Άνθρωπος ανθρώπου λύκος.
Άνθρωπος βαρυορίζικος, ατός του κι απατός του, κάνει κακό της μοίρας του, που δεν το κάνει ο εχθρός του.
Άνθρωπος με μουστάκια και γυναίκα με βυζιά συμβουλές δεν θέλουν.
Άνθρωπος ο πολύβουλος και Θεός ο κοψιβούλης,
Άνθρωπος που 'ναι αχόρταγος ποτέ του δεν χορταίνει.
Άνθρωπος που δεν βλάφτει, και δεν ωφελεί.
Ανθρώπου παρακάλεση μοιάζει με αγγαρεία.
Ανμ δεν αδειάσεις, δεν γεμίζεις.
Ανοικτό λάκκο θωρείς; Κιανείς θα πέσει μέσα.
Αντάμα δεν μονιάζουμε και χώρια κακά είναι
Αντάμα κουβεντιάζουμε και χωριστά ακούμε -ή καταλαβαίνουμε-.
Αντάμα ομιλούμε και χωριστά ακούμε.
Αντάμα πάμε Δέσποτα, και πάμε όπου ορίζεις.
Αντί για λαγό, έβγαλε αρκούδα.
Αντί να βγει από την πόρτα βγαίνει από το παράθυρο.
Αντί να βογκάει ο γάιδαρος βογκάει ο καβαλάρης.
Άντρας γέρος, γυναίκες νιές, πάντα κάνουνε κακιές δουλειές.
Ανύπαντρος προξενητής για λόγου του γυρεύει.
Άνω ποταμών.
Αξίzει η γεροντόκοτα σαράντα πουλαδίτσες,
Αξίζει ο άνθρωπος όσο συλλογίζεται.
Αξιώθηκεν η νύφη μας το Σάββατο το βράδυ.
Απ αγάπη του καλού μου δεν τον είδα αν έχει γένια.
Απ το 'είπε' ως το 'κάμε', μεγάλη η διαφορά.
Απ΄όλα τα μυρωδικά, κάλλιο μυρίζει η μάνα.
Απ᾿ τον κακό τσομπάνο βδελλιάζουν τα πρόβατα.
Απ' αγάπη την επήρε ο κοχλιός την πεταλούδα.
Απ' αυτά που λες κυρά μου, χορτασμένη είν' η κοιλιά μου.
Απ' αφουγκράζεται πολλώ, τονε κάνουνε λωλό.
Απ' έξω απ' τη μανίκα μου κι ας είναι και μανίτσα μου.
Απ' έξω μπέλα μπέλα κι από μέσα δεν ωφέλα.
Απ' έξω μπέλλα κι από μέσα κατσιβέλλα.
Απ' έξω πρόβατο κι απο μέσα λύκος.
Απ' την αγάπη την πολύ ξέχασα το όνομα σου.
Απ' το αυγό στην όρνιθα κι απ' το αρνί στο βόδι.
Απ' το δούλο γνωρίζεται ο αφέντης.
Απ' τον καιρό που δεν ακούς, ως κι εγώ κουφάθηκα.
Απ' του Αη Γιωργιού και πέρα, δος του φουστανιού σου αέρα.
Απανωθιό του κερατά, ξυλιές του βγαίνουν κιόλας.
Απελπισμένο κάτεργο σε στέρεο λιμάνι.
Άπιαστα πουλιά χιλιάδες στον μπαρά.
Απιαστα πουλιά, χίλια στον παρά.
Άπιαστα πουλιά, χίλια στον παρά.
Άπλυτα και κρίματα γρήγορα μαζεύονται
Από αγάπη κανείς δεν χόρτασε.
Από αγάπη του καλού μου δεν τον είδα αν έχει γένεια.
Από αγκάθι βγαίνει ρόδο κι από ρόδο βγαίνει αγκάθι.
Από γάιδαρος αναγνώστης
Απο γουρουνίσιο ασκί κρασί δεν πίνεις.
Από δήμαρχος κλητήρας
Από δυο λιθάρια βγαίνει το αλεύρι.
Από ένα αρνί δεν βγαίνουν δυο τομάρια.
Από κακό εργόχειρο, δουλειά δεν απομένει.
Από καλοσύνη του δεν πάει κανείς στο αναγκαίο.
Από κει που πήδησε η κατσίκα θα πηδήσει και το κατσικάκι.
Από κοιλιάς της μάνας του.
Από λαγό τυρί κι απ’ αλαφίνα γάλα.(ζητάει)
Από Μάρτη καλοκαίρι και από Αύγουστο χειμώνα.
Από μήλο ως το αυγό, να κι ένα λουκάνικο.
Από μια τρίχα κρέμεται.
Από μικρό κι απο ζουρλό μαθαίνεις την αλήθεια.
Από μυλωνάς δεσπότης.
Από όλα τα κακά, η φτώχεια ζυγίζει ελαφρότερα.