Παροιμίες από το γράμμα Α

526 ελληνικές παροιμίες

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
← Επιστροφή στα γράμματα
Σύνολο παροιμιών: 526
Σελίδα 5 από 6
Από όλα τα μυρωδικά, κάλλιο μυρίζει ο φούρνος, κι απ' όλα τα λαλούμενα, κάλλιο λαλάει η κανάτα.
Από όπου κι αν τον πιάσεις, τα χέρια σου θα λερώσεις.
Από όπου πηδήξει η αίγα, πηδά και το ριφάκι της.
Από πίτα που δεν τρως τι σε νοιάζει κι αν καεί.
Από πού, και πώς, και πόσα;<br>Απ΄ΑΘήνα, Θόδωρος, πεντακόσια.
Από σιγανό ποτάμι, σήκωνε τα ρούχα σου και πέρνα.
Από σιγανό ποταμό ψηλά τα ρούχα.
Από τα αλώνια στα σαλόνια.
Από τα αυτιά δεν κουτσαίνει η καμήλα.
Από τα γένια σοφός.
Από τα δίκια γλίτωσες, τ' άδικα θά σε πνίξουν.
Από τα λόγια ίσαμε τα έργα είναι πολύ αλάργο.
Από τα μάτια του φωτιά κι από το στόμα μέλι.
Από τα σύκα ως τα σταφύλια.
Από τη γη βγαίνει το χρυσάφι κι από το σκουλήκι το μετάξι.
Από τη δουλειά γνωρίζεται ο τεχνίτης.
Από τη μάνα ως τη μαμμή, εχάθει το παιδί.
Από τη φωτιά στα κάρβουνα.
Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα.
Από της μυλωνούς τον απαυτό, ορθογραφία μη γυρεύεις.
Από το αυτί και στον δάσκαλο.
Από το γάμο έρχομαι και τρέμω απ' τη πείνα.
Άπό το ένα αυτί μπαίνει και απο το άλλο βγαίνει.
Από το κεφάλι βρωμάει το ψάρι.
Από το κουπί στον κλήρο
Από το ολότελα καλή κι η Παναγιώταινα.
Από το ποτήρι ως το στόμα πολλά μπορούν να συμβούν.
Από το στόμα κόρακα μονάχα κρα θ' ακούσεις.
Από τον άδη φως;
Από τον ακριβό είδα απο τον άσωτο όχι.
Από του διαβόλου την αυλή ούτε ερίφι ούτε αρνί.
Από του ζουρλού τον γάμο μόνο οι λυπημένοι λείπουνε.
Από χειλη βγαίνει λόγος και σε χίλιους καταντάει
Από χείλη βγαίνει ο λόγος και σε χίλιους καταντάει.
Απο χορτασμένο και φαγά, μην γυρεύεις φαϊτό.
Απόκρεψε ο καλόγερος, κουκιά του μαγειρεύουν.
Αποκριές και χωρίς τούμπανα.
Αποό κοράκου στόμα κρα θα ακόυσεις
Απορία ψάλτου βηξ.
Απού ΄ναι γέρος κουζουλός, από τα νιάτα το 'χει.
Απου 'βρε φίλο μπιστικό, μεγάλο ήβρε θησαυρό.
Απού 'φαε το μέλι, είναι γνοιασμένος.
Απου 'χει μέρες δεν τις χάνει.
Απού 'χει μύγα μυγιάζεται.
Απού 'χει σείεται κι απού δεν έχει ξύεται.
Απού 'χει την υπομονή, τρώει το αυγό σφουγγάτο, κι από δεν έχει 'πομονή, τρυπά το και ρουφά το.
Απού αναγυρίζει τα πηλά, στη μέση πέφτει και βουλά.
Απού βρίσκει και φιλεί, μούντζες του αν παντρευτεί.
Απού γυρεύει βρίσκει κι απού ρωτά μαθαίνει.
Απού δεν βρει παραγωνιό, παραγωνιό δεν κάνει.
Απού δεν έχει κοπέλια, έχει μόνο έναν καημό.
Απού δεν έχει ό,τι αγαπά, ας αγαπά ό,τι έχει.
Απού δεν έχει χτίσει και δεν έχει παντρέψει, δεν πιστεύει του αλλουνού.
Απού έχει πολύ πιπέρι, βάνει και στα λάχανα.
Απού θέλει να αγαπήσει, πρέπει να κακοπαθήσει.
Απού θέλει να φάει πολλά, πνίγεται.
Απού κάθεται μαργώνει, κι απού πορπατεί μαζώνει
Απού καμε ηγούμενος ήκαμε και κελλάρης, και κάτεχεν ο γούμενος ήντα ΄κανε ο κελλάρης.
Απού καταγίνεται στην δουλειά δεν έχει ανάγκη από κληρονομιά.
Απού κοπελομάθει, δεν γεροντοξεχνά.
Απού ντρέπεται κακά ζει.
Απού πεινά θωρεί ψωμιά κι απού διψά ποτάμια.
Απού ποθαίνει με πολλούς, θάνατο δε φοβάται.
Απού πράξει με τον λύκο, λύκος γίνεται κι εκείνος.
Απού σκοντάψει το πρωί, ολημερίς σκοντάφτει.
Απού φελά, παντού φελά
Απού χει οζά έχει ν-τα, κι απού τα βόσκει τρώει ν-τα.
Απού ψηλοπετά, χαμηλοκαθίζει.
Άραγε ξανακούστηκε χοίρου τριχιά μετάξι, και του κακόσειρου παιδί να ΄χει ανθρωπιά και τάξη;
Αργό μυαλό, εργαστήρι του διαβόλου
Αργοκίνητο καράβι κάθε χρόνο και ταξίδι.
Αρνί που βλέπει ο θεός ο λύκος δεν το τρώει.
Αρνί που δεν βελάζει γάλα δεν τρώει.
Άρπαξε να φας και κλέψε να έχεις.
Αρφανή στα σπάργανα και στο στεφάνι χήρα.
Αρχοντιά με δίχως έχεις, φάσκελά του που την έχει.
Ας είναι έξω από την ποδιά μου κι ας είναι τσή αμπλάς μου.
Ας είναι λωλός που λέει, και φρόνιμος που ακούει.
Ας έχει ο γάιδαρος φωνή, για ψάλτη δεν τον κράζουν.
Ας έχομε άλογα κι ας τρώνε πέτρες.
Ας έχω κόκορα στην αυλή κι ας μην λαλάει.
Ας ήμουν εγώ ήλιος και θα ζέσταινα όλο τον κόσμο.
Ας ήμουν νιος και να 'ξερα, γέρος και να μπορούσα.
Ας ήξερα δυο γράμματα κι ας ήμουν μ' ένα μάτι.
Ας μ’ αγαπούν οι επίσκοποι, κι ας με μισούν οι διάκοι.
Ας με λένε Βοϊβοντίνα κι ας ψοφώ από την πείνα
Ας με πλουτύνει η μοίρα μου, κι εγώ μορφαίνω ατή μου.
Ας πάει και το παλιάμπελο.
Ας πάει κι αυτό το φίλημα με το Χριστός Ανέστη .
Ας τον βαρεί το κύμα του.
Ασημένια μου λαλιά, χρυσή μου βαυβαμάρα.
Ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει.
Άσκεφτος ο νους, διπλός ο κόπος.
Ασκημοφόργειε και μην εργάς.
Άσκοπος ο νους, διπλός ο κόπος.
Άσπορος αγρός, αμέριμνος οικονόμος
Άσπρα μου γρόσια στις μαύρες μου μέρες.
Άσπρα στο πουγγί, ψάρια στο βουνί
Άσπρο χαρτί, μαύρα γράμματα.
Άσπρος ήλιος, μαύρη ημέρα.