Παροιμίες από το γράμμα Τ

342 ελληνικές παροιμίες

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
← Επιστροφή στα γράμματα
Σύνολο παροιμιών: 342
Σελίδα 4 από 4
Του χαρίζούν άλογο κι αυτός το κοιτάζει στα δόντια.
Τούμπανα στη γειτονιά σου δέξου τα και στην αυλή σου.
Τραβηχτείτε να περάσει το βόιδι που πάω να φέρω
Τρεις το λάδι, δυο το ξίδι, πέντε το λαδόξιδο.
Τρελός ράφτης, μακριά κλωστή.
Τρέχα γύρευε και Νικολό καρτέρει.
Τρέχουν τα χρόνια σαν νερό κι οι μήνες σαν χαλάζι.
Τρία πράγματα δεν κάνουν σε ένα σπίτι, δυο κούνελοι, δυο κόκοροι και πεθερά με νύφη
Τρία πράγματα δεν κρύβονται: ο έρωτας, ο βήχας και ο παράς.
Τροχάω τη γλώσσα μου να ξέρω να μιλώ.
Τρώγοντας έρχεται η όρεξη.
Τρώει κι από το άλλο ζυμωτό.
Τρώει το ψωμί το Τούρκου και παρακαλέι γαι τους Φράγκους.
Τρων' τ' αλεύρι τα ποντίκια, τρων' κι οι γάτες τα ποντίκια.
Τσάκισε καρύδι για να βρει την τύχη του.
Τσουκάλι σκεπασμένο τίποτε δεν παθαίνει.
Τυφλός ο έρωτας παντού κι όλα τυφλά του είναι.
Των φαύλων ανθρώπων τους όρκους γράψε τους στο νερό.
Των άλλων γίνεται γιατρός, του ευατού του όχι.
Των αφεντάδων τα καμώματα, ή παίνα τα ή σώπα τα.
Των αχρείων η γιορτή λίγο καιρό κρατεί.
Των γερόντων τα χαδάκια είναι πίκρες και φαρμάκια.
Των γιατρών τα κρίματα οι τάφοι τα σκεπάζουν.
Των γιατρών τα σφάματα το χώμα τα σκεπάζει.
Των δύο μαχωμένων, ο τρίτος πρώτος.
Των εννιά το φαγητό φτάνει και για δέκα.
Των εννιά το φαί νικάει τους δέκα.
Των πεθαμένων παραγγελιές, των ζωντανών θελήσεις.
Των πλουσίων τις ξυλιές τις τρώγουν οι φτωχοί.
Των πολλών τη γνώμη πάρε και τη δική σου κάνε.
Των πονηρών τεχνάσματα κάποιοι τα προλαβαίνουν.
Των πρώτων τα παθήματα, των δεύτερων γεφύρια.
Των τυράννων οι υπηρέτες γίνονται τυραννικότεροι από τους δυνάστες τους.
Των φρονίμων τα μαντάτα, οι λωλοί τα αποσώνουν.
Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν.
Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν.
Των φρονίμων τους σκοπούς, μον' τα γένια τους τους ξέρουν.
Τώρα κατάντησαν τα βελούδα να τα πατούν και τα γαιδούρια.
Τώρα μπήκαμε στ' αμπέλια.
Τώρα που έγινε η θάλασσα γιαούρτι, δεν έχουμε κουτάλια.
Τώρα στα γεράματα, μάθε γέρο γράμματα.
Τώρα στα ξημερώματα, γειά σου κουμπάρε Γιάννη.